€ 19,95

ePUB ebook

  € 9,95

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur


  • IN DE MOKUMSE JAREN

  • Kop leeg

IN DE MOKUMSE JAREN

Patrizia Filia • boek • paperback

  • Samenvatting
    Begin jaren tachtig van de vorige eeuw.
    Niet lang na hun ontmoeting in Turijn reist de danseres Patrizia Filia met de mimespeler en theatermaker Will Spoor naar Amsterdam om daar samen te gaan wonen en werken.
    Drieëndertig jaar na dato blikt ze terug op die tijd. De vele mensen die ze ontmoet in binnen- en buitenland, zowel in de theaterwereld als daarbuiten, blijken een nog grotere invloed te hebben gehad op haar ontwikkeling dan gedacht.
    Gravend in haar herinneringen komt het verleden terug, alsof de tijd stil is blijven staan.
    Samen met haar grote nieuwsgierigheid en brede interesse maakt dat haar memoir In de Mokumse jaren tot een reis door de geschiedenis.

    Patrizia Filia is theatermaakster, schrijfster en dichteres. Zij is eveneens artistiek leider van Stichting de LuiaardVrouwe. In 1996 publiceerde ze de monoloog Medea, in 2013 de dichtbundel De schaduw van het park, in 2015 de dialoog Sapfo, een dichteres van Lesbos en de dichtbundel Kop leeg.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 148mm x 210mm
    Aantal pagina's : 304
    Uitgeverij : de LuiaardVrouwe
    ISBN : 9789082623208
    Datum publicatie : 11-2016
  • Inhoudsopgave
    niet beschikbaar
  • Reviews (8 uit 1 reviews)

    13-02-2017
    Voor de liefde en voor de kunst
    (Het) blijkt dat ze intens en associatief speelt en denkt, en zo schrijft ze ook. Dat maakt dat je als lezer af en toe flink je best moet doen om haar associaties, gedachtesprongen en belevenissen mee te gaan. Tegelijkertijd is dat de moeite waard omdat het boek een mooi inkijkje geeft in de theater- en kunstwereld van de jaren tachtig en in het leven van een vrouw die alles voor de liefde achterliet en leefde en leeft voor de kunst. (Uit www.leestafel.info)


    Geplaatst door uit Utrecht
    Waardeert het boek met een 8 uit 10

€ 19,95

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
Retourneren binnen 14 dagen*
Deel via 

Fragment uit het boek

Vrijdag 31 juli 1981. 21:05 uur. De Rheingold Trans Europ Express 6/7 is net vertrokken van het station. Zijn rood-romen silhouet maakt snelheid met bestemming Mokum via Zwitserland en Duitsland. De aankomst is voor de volgende dag verwacht, vroeg in de ochtend. Het zal een lange reis worden, langs bergen, meren, rivieren, kastelen, dorpen, steden. Romantisch. Veel van het landschap zullen we niet zien als de nacht helemaal gevallen zal zijn.
In het wagonrestaurant is het eten voortreffelijk en de wijn van een goed jaar. Twee obers verplaatsen zich als koorddansers, met de dienbladen in evenwicht op hun handen, de sneeuwwitte servetten op hun onderarmen. Als ze de rode wijn schenken draaien ze onopgemerkt de fles, zodat er geen druppel op het tafelkleed valt, en om niets aan het toeval over te laten drogen ze met hun servetten de opening van de fles met een snel maar accuraat gebaar; dan knikken ze met hun hoofden, hun kapsels keurig naar achter gekamd, en zeggen: “Bitte”. Als de trein wat langzamer rijdt, bijna stilstaat, hoor je hun gepoetste schoenen kraken.
De man aan de andere kant van het tafeltje eet langzaam, netjes. Zijn ellebogen zijn niet op tafel maar losjes tegen het lichaam gedrukt; hij neemt geen grote happen in de mond, kauwt met de mond dicht, praat met de mond leeg, wijst niet met het bestek, vooral niet met het mes en evenmin eet hij van het mes; hij maakt geen bijgeluiden zoals boeren, smakken of slurpen. Af en toe pauzeert hij en neemt een slokje, houdt het even in de mond om het daarna stilletjes in te slikken. Heeft hij, voordat hij het slokje nam, zijn lippen met zijn servet gedept? Waarschijnlijk op die avond wel, maar later in Mokum deed hij het niet.
Hij is in indigo-meekrapblauw gekleed: broek, jasje. Arbeiderskledij. Onder het jasje een wit kraagloos overhemd. Een paar dagen eerder heeft hij zijn grijze lange haar kort laten knippen door een barbier in hartje Turijn, net als zijn lange baard. Als men goed kijkt, ziet men dat hij op de oude man in een schilderij van Vincent van Gogh lijkt, of beter: hij zal mettertijd sterk op hem gaan lijken. Aan zijn linkerpink draagt hij een zilveren ring, een gebogen lepeltje gemaakt door een bevriende kunstenaar en etaleur uit Turijn.
×
SERVICE
Contact
 
Vragen
Volg ons op pijl