Fragment
Zodra primaire kind-redding-systemen door iets of iemand in actie zijn gekomen zie je daar ook elke keer de oeverloze herhalingen van zetten uit ontstaan. Dan zie je dat mensen elke keer hetzelfde doen. Ze worden geraakt en reageren elke keer op dezelfde wijze. Hetgeen geraakt is, het probleem, de angst, pijn, schuld, miskenning, twijfel of wat er dan ook allemaal in die onveilige gebieden zit, wordt niet opgelost en blijft daardoor volledig intakt. Daardoor zal dit op een gegeven moment weer aangeraakt worden met weer dezelfde gevolgen.
Dat is nou eenmaal het gevolg van een kind-redding-systeem, er wordt wel iets aangeraakt maar je schiet er direct van weg waardoor het volledig intact blijft.
Wat aangeraakt wordt, wordt niet opgepakt of aangepakt. Het onveilige gebied wordt niet ontmoet, doorvorst en verwerkt, mensen vluchten er van weg, of gaan degene die of hetgeen dat het heeft aangeraakt bevechten, of ze gaan achterover hangen en doen er helemaal niets mee, ze verlammen. Op deze wijze zal dat onveilige gebied het hele leven lang blijven bestaan en blijven mensen hun hele leven lang slachtoffer van hun eigen kind-redding-systemen.
Kind-redding-systemen die ooit heel zinvol en noodzakelijk waren, maar door volwassenheid zinloos en overbodig en zelfs belemmerend en beperkend zijn geworden.
×