Fragment
Voorwoord
Het moment dat alles stil lijkt te staan
Soms verandert een leven niet langzaam, maar in één enkel moment.
Een ogenblik waarop een paar woorden alles anders maken. Woorden die je nooit verwacht te horen. Woorden die je het liefst meteen weer zou vergeten. Maar ze blijven hangen. Ze echoën in je hoofd, keer op keer.
“U heeft borstkanker.”
Misschien zat je daar in een kleine spreekkamer. Of keek je naar een arts die rustig probeerde uit te leggen wat er aan de hand was. Misschien hoorde je nog maar de helft van wat er werd gezegd, omdat je gedachten al alle kanten op schoten.
Het is een woord dat zwaar voelt. Een woord dat angst kan oproepen. Angst voor wat er gaat komen. Voor behandelingen. Voor pijn. Voor onzekerheid. Maar ook voor vragen waarop niemand meteen antwoord heeft.
De meeste vrouwen (of mannen) herinneren zich precies dat moment.
Het moment waarop gewone dingen ineens niet meer zo gewoon voelden. De dagen die volgden konden voelen alsof je in een soort mist leefde.
×