€ 19,95

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Bucketlist

Eva van Baar • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Inleiding
    Ik had een plan met dit boek maar dat is totaal veranderd
    Ik ben er inmiddels aan gewend om de tekst zijn eigen gang te laten gaan als die weerbarstig is want dan komt het het beste uit.
    Dus ik zet bij de inleiding niet wat het gaat worden Dat zie ik pas aan het eind van het boek.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 148mm x 210mm
    Aantal pagina's : 361
    Uitgeverij : Eva van Baar
    ISBN : Niet bekend
    Datum publicatie : 06-2025
  • Inhoudsopgave
    Inleiding
    Ik had een plan met dit boek maar dat is totaal veranderd
    Ik ben er inmiddels aan gewend om de tekst zijn eigen gang te laten gaan als die weerbarstig is want dan komt het het beste uit.
    Dus ik zet bij de inleiding niet wat het gaat worden Dat zie ik pas aan het eind van het boek.
  • Reviews (0 uit 0 reviews)
    Wil je meer weten over hoe reviews worden verzameld? Lees onze uitleg hier.

€ 19,95

niet beschikbaar

niet beschikbaar



3-4 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Bucketlist.
Ik denk dat toen het idee van die bucketlist al bij me is opgekomen. Als je weinig geld hebt moet je eerst uitgeven wat nodig is ook al is dat niet leuk. Als je weinig tijd hebt moet je zo verstandig zijn om die tijd in ieder geval goed te gebruiken.
Ik vind leuke dingen doen eigenlijk de belangrijkste manier om je tijd goed te besteden.
's Morgens storm ik eventjes door mijn huis om de boel een beetje netjes te maken.
Dan fluistert die rommel niet zo in mijn oren. Ik stap ook heel makkelijk tussen de troep vandaan om iets leukers te gaan doen dan opruimen.
Dit boek gaat nu al een andere richting uit dan ik eigenlijk had gepland. Ik was begonnen met iemand die een jaar of 30 is en die ik niet ben.
In een boek kun je je heel makkelijk inleven in een andermans leven Dat is nou juist zo leuk van schrijven. Maar ik merk dat ik blijkbaar in een autobiografische bui ben of zo. Dan moet het maar over mij gaan. Maar het gaat natuurlijk ook over alle andere mensen die hebben gemerkt dat hun levensverwachting heel anders zal zijn dan het gemiddelde.
En wat is gemiddeld?
Bij mijn aantekeningen heb ik staan ‘samenwonen of trouwen.’ In mijn omgeving was dat geen keuze, je moest netjes trouwen en je moest ook nog maagd zijn. Waarschijnlijk ben ik de laatste Nederlandse maagd geweest.
Ik ben streng opgevoed. Dat klinkt alsof er alleen maar dingen moesten of verboden waren. Voor mij voelde dat destijds niet zo. Maar terugkijkend denk ik dat er toch wel erg veel aan mijn neus voorbij is gegaan omdat mijn ouders dachten dat ze me dan een betere opvoeding gaven.
Of ze vonden het wel makkelijk om over me te bazen, nu achteraf verdenk ik ze daar ook af en toe een beetje van. Terugkijkend ben ik wel heel erg gehoorzaam geweest altijd. Ik heb me vaak neergelegd bij dingen die best anders hadden gekund.
Ik vond het leuk om bij de padvinderij te gaan en op volksdansen. Maar dat was op zondag en dat mocht niet, daar was ik te gereformeerd voor.
Wij hadden wel een fijne kerk, tenminste fijne mensen in die kerk. Er zat waarschijnlijk ook een hele collectie schijnheiligen tussen, daar had ik toen nog niet zo'n erg in.
We mochten ook niks kopen op zondag maar alles was dicht dus dat was simpel vol te houden.
Ik herinner me dat ik ooit een zakje patat heb gekregen op zondag. Maar dat was blijkbaar zo uitzonderlijk dat ik het nog weet.
Ik herinner me een lichte ontevredenheid over het feit dat mijn ouders altijd vonden dat mijn spullen ook van hen waren.
Ik had van mijn zakgeld een schrijfblok gekocht en had dat op mijn kamer opgeborgen. Maar dat mocht niet, het moest in de woonkamer blijven want iedereen moest ervan kunnen gebruiken. Natuurlijk mag iedereen even een blaadje. Maar het blok was van mij dus eigenlijk klopte het niet.
Ik herinner me een schilderij op mijn slaapkamer in rode tinten en een asbak in rode tinten. Ik was daar heel blij mee maar mijn ouders hadden rode gordijnen gekocht en het schilderij en de asbak moesten in de woonkamer. Ze vonden het erg mooi maar ze gingen totaal voorbij aan het feit dat het van mij was.

Ik heb ooit een plak chocola gewonnen met een prijsvraag. Toen ik thuis kwam was hij al voor 3/4 op want mijn moeder had visite die had het al bijna opgegeten. Natuurlijk had ik die plak niet in mijn eentje opgegeten. Maar het is behoorlijk grof als je niet eens de kans krijgt om ook nog een paar dagen heel te houden voordat je hem uitdeelt. Er waren nog meer van dat soort dingen maar die schieten me op dit moment niet te binnen.
Ik herinner mij dat ik soms bestraffend werd toegesproken over dingen die helemaal niet zo erg waren. Mijn vader was bij de politie en hij behandelde me bij voorkeur alsof ik celstraf verdiende. Hij kon heel erg boos doen over kleine dingen.
In die tijd had je de Provo’s, waarschijnlijk zijn mijn ouders bang geweest dat ik ook zo zou worden. Daar kreeg ik absoluut de kans niet voor. En zo zit ik niet in elkaar, ik ben geen protestganger.
Ik had zo'n mooi rijtje met onderwerpen die ik in volgorde zou behandelen. Maar het is allang weer uit de hand gelopen. Dat moet het maar zo. Spontaan geschreven tekst is makkelijker om te schrijven maar ook makkelijker om te lezen. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen