Wij werken op volle kracht, er is geen vertraging in productie en levering door het Coronavirus. Meer informatie via deze link.

€ 19,95

ePUB ebook

  € 9,95

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur

  • Cover Cogitaliteit, de kracht van het alomvattend BewustZijn
    Cogitaliteit, de kracht van het alomvattend BewustZijn (ePUB)

Cogitaliteit, de kracht van het alomvattend BewustZijn

de puzzel van het leven voltooid

Ivomir Nikolov Dimchev • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Volgens Ivomir bewijst de Cogitaliteitstheorie dat alles dat bestaat uit denken voortkomt. Het ontwikkelt zich op een individuele manier wanneer het in contact komt met de buitenwereld. Om deze verbinding te maken, moet je slechts de wil hebben (intentie en focus) en de beschermende mechanismen van beperkte logica sluiten. Denken (Cogitatie) is energie waaruit we zijn gecreëerd en niets doet ons pijn omdat alles energie is en we er onderdeel van uitmaken. Feitelijk zijn er dus geen externe zaken die ons schaden. Toegang tot de energiewereld en het onttrekken van informatie daaruit is mogelijk, gemakkelijk en veilig.

    We hebben allemaal in principe gelijke mogelijkheden en aanleg. De vraag is in welke richting we het willen leiden en in welk raamwerk we het willen plaatsen. De Cogitaliteitstheorie is een richtsnoer die iedereen voorziet van een kans om deze filters (dogma’s, dagelijkse gewoontes) te verwijderen en onze eigen individuele en unieke richting te (her) ontdekken. Het leidt de mens naar geheel nieuwe fundamenten en begrip van de biologie, de werking van het genetische stelsel en het functioneren van levende systemen.

    Feitelijk is het zo dat wanneer er meer energie door ons stroomt we ons beter voelen. Het wordt daardoor gemakkelijker om te werken en onze wereld te creëren. Dit is precies de doelstelling van de Cogitaliteit. Het gaat om hoe met energie om te gaan zodat we een wereld opbouwen vanuit liefde; het creëren vanuit liefde (creëren vanuit essentie) van onszelf en de wereld waarin we leven.

    De wetenschap erkent steeds meer dat alle levende dingen meer zijn dan alleen atomen en moleculen, dat het universum eerder bestaat uit gedachten en informatie, alsmede een manifestatie van licht. Bijvoorbeeld de biofotonen die worden uitgestoten door het menselijk lichaam kunnen worden losgelaten door een mentale intentie. Deze voorzien in de communicatie tussen de cellen en het DNA. Ze faciliteren de uitwisseling van energie en informatie, welke verschillende keren sneller worden overgedragen dan chemische interacties.

    De schrijver van het boek neemt jou mee op zijn reis langs hypothesen en samen ga je een ontdekkingstocht aan om het leven te begrijpen en alles wat leeft te leren kennen. Hij geeft inzicht in hoe alle natuurkundige stellingen wel degelijk in elkaar passen. Dit boek geeft voortschrijdend inzicht daar waar natuurkundigen onderling nog strijden. Het is een reis door werkelijkheden die je spiegelen en je verwonderen waardoor je de samenhang van het ‘leven’ en jouw rol daarin beter leert te begrijpen. Het wordt een echte “Aha Erlebnis” of “Déjà vu” zoals je niet voor mogelijk houdt.

    Hierdoor kunnen we ontdekken wie we zijn, maar begrijpen we ook andere wezens. Het maakt dat we steeds beter over onze mentale en fysieke ik kunnen beschikken en gezonder worden. We ontdekken waarom iets is zoals het is.

    De vraag is of wij, de grote massa, het willen zien, horen, voelen, begrijpen en weten dat het leven door ons eigen alomvattend denken (Cogitatie) tot stand komt.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 145mm x 210mm
    Aantal pagina's : 163
    Uitgeverij : Libertas in Vivo v.o.f.
    ISBN : 9789491310072
    Datum publicatie : 12-2015
  • Inhoudsopgave
    Voorwoord van de uitgever 7
    Introductie van het woord Cogitaliteit 9
    Het verleden van het toekomstige NU 10
    Een hologram, een wereld van verspreide stukjes realiteit 12
    Dmitri Ivanovitsj Mendelejev en de verboden natuurkunde 19
    De Kybalion 21
    Advies voor harmonisatie 25
    Het evangelie van Thomas – kennis kan niet verdwijnen 26
    Einstein-Podolsky-Rosen-Paradox 28
    (EPR Paradox) 28
    Zwaartekracht: een veld rondom massa of massa omwille van een veld 30
    20 februari 2013 47
    5 maart 2013 49
    De Theorie van de Cogitaliteit 51
    Water 53
    Planten 55
    Alles heeft een Geheugen 60
    Een illusie van de zintuigen 66
    Materie 68
    Licht 82
    Alles is energie 84
    De Cogitaliteitshypothese 86
    Etymologie 144
    Over de schrijver 145
    Zijn doel 145
    Literatuurlijst 146

  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 19,95

niet beschikbaar

2-4 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Het verleden van het toekomstige NU

”Vandaag, in het hier en nu, is het tijd om aangemoedigd door de testamenten en ervaringen uit het verleden stappen te zetten om daarmee de toekomst te transformeren. Het samengaan van vroegtijdige dimensies helpt ons terug te gaan naar de mogelijkheden en de potentie van het ‘Begin’. Het herinnert ons - precies op dit moment- aan wie we zijn, waar we vandaan komen en waar we naar toe gaan. Daarmee kunnen we creëren vanuit liefde met een vernieuwde blik op onszelf en genereren we alles in liefde. De Cogitaliteitstheorie streeft er naar tegenstellingen samen te brengen zoals verleden en heden, plus en min, vertrouwen en twijfel, opdat we in het hier en nu ‘Zijn’ in volkomenheid en harmonie van ons ‘Zelf’, opdat EEN Wij is”.

“De elementaire theorie van Cogitaliteit beschikt over wetenschappelijke verklaringen, humor (zelfs in afbeeldingen) en een weerspiegeling van het leven. Het is echter voornamelijk een zoektocht een queeste door jezelf, in jezelf, van jezelf in de naam van het ‘Al’, het Alomvattende. Laat het begrip elementair je niet misleiden. Het is als de elementaire deeltjes waaruit alles dat bestaat opgebouwd is - elementair. Het bevat de beginselen van alles dat is. Het is een hele uitdaging naar antwoorden van het ‘onopgeloste’ te zoeken. Jijzelf bent ook een ‘universum’ en jouw ‘missie’ in dit boek is om naar jezelf te kijken, te rationaliseren en jezelf te begrijpen. Je gaat jezelf in te praktijk controleren (waarnemen, rationaliseren en begrijpen) opdat je steeds meer bewust wordt dat jij ook een heel universum bent. Niets anders wordt er van je verlangt. De namen van wetenschappers en hun ontdekkingen zijn een prachtige basis voor deze ontdekkingstocht. Maar wat het belangrijkste is, is jouw verlangen om de puzzel van je eigen universum te ontdekken. Doe dit met geduld en toewijding. Vanaf het begin tot het einde, laagje voor laagje. Het gaat erom dat jij je realiseert wat het beeld van de puzzel verbergt; een boodschap uit het verleden die jouw toekomst bevat. Iedereen kan het!” Emi Stoycheva

Een hologram, een wereld van verspreide stukjes realiteit

Geheel onverwachts dringt zich iets op uit het niets. Een deeltje komt langzaam los uit de greep van de duisternis en komt met een plons neer op de marmeren schaakvloer van de rationaliteit waar het in stukjes uiteen splijt. Het is nu een impressie van glas dat niet is geïntegreerd, dat geen geheel meer is. Het licht verstrooit en verspreidt zich.

De tijd bevriest door dilemma’s. Kleine stukjes van realiteit strooien stof uit over de grote omvang van onwetendheid. Het ergert me. Ze zeggen dat het lichaam pijn begint te doen om je te laten voelen dat je bestaat en dat je lichaam feitelijk niet bestaat. We hebben pijn en bevestiging van onze blauwdruk nodig om onszelf te ervaren en gebruiken zoals nodig is. De ogen, die naar het licht staren zien niet. De oren, gedempt door de stilte horen niet. De vibraties van de stembanden zijn bevroren, gespannen
vooruitlopen op een geluidloze schreeuw. Het lichaam verkleumt van de lichte vibratie van sprakeloze stilte. Het lichaam verandert het perspectief en keert binnenstebuiten om zichzelf te voelen, om te Zijn. De glasscherven weerspiegelen mijn verspreide geestestoestand. Dat wil zeggen het wereldse denken doordringt alles in het universum; Cogitaliteit. Ik verzamel mijn stukjes ziel in de puzzeldoos. Eentje prikt me en het bloed vloeit. Het bloed stroomt langs mijn vinger als rimpels die teruggaan naar de illusie van tijd die zich ontvouwt langs de spiraal van mijn eigen manifestatie. Pijn creëert me en maakt me heel, ik voel, ik besta.

Ik ga verder met het verzamelen van mijn puzzelstukjes in de eindeloze verlammende stilte. Ik zoek een rangorde, die bestaat uit puzzelstukjes van onbekende pasvorm en structuur. Ik was naar mezelf op zoek. Ik besefte dat elk puzzelstukje van de grote levenspuzzel zijn eigen plek heeft en verbonden is met alle andere puzzelstukjes, waardoor ik ook deze ervaringen meekrijg alsof het tegen me praat. Met enorme toewijding en dankbaarheid voor dit inzicht verzamelde ik al mijn puzzelstukjes. Ik ben verbaasd over mijn eigen schoonheid. Ik kijk om me heen. Duizenden unieke driedimensionale beelden van de manifestatie van geestestoestand komen uit hun verlammende stilte te voorschijn. Sommigen helpen de puzzelstukjes om zichzelf te verzamelen die teruggaan van de staat van pure geestestoestand, naar de staat van gemanifesteerde materie/hologram. Waarom is dit allemaal nodig? Al die pijn, chaotische verstrooiing en wanhoop van bewustzijn? Ik begreep het niet. De marmeren vloer was hetzelfde. Waar zijn we? Wie zijn we? Waarom?

Ik kijk in de leegte. Via het gebarsten glas van pijn zag ik onbekende en unieke puzzelstukjes. Daarna kwam de openbaring. Ieder van ons was een deel van de verlammende vibratie van sprakeloze stilte, die zichzelf ontdekt en ontwikkelt in pijn. We zijn puzzelstukjes van het gehele multidimensionale beeld van het absolute ‘Een is Wij’.

Al de feiten in het begin waren verstrooide puzzelstukjes in de oneindigheid. Ik verzamelde deze puzzelstukjes met inspiratie, toewijding en vertrouwen, omdat: “Zelfs als we geloven dat we niet geloven, geloven we toch” Ivomir Nikolov Dimchev [2]

Velen geloven niet. Maar wat belangrijker is, is dat velen geloven dat ze niet geloven. En hun vertrouwen in niet geloven is zo sterk dat ze er in zijn geslaagd dit ongeloof te incorporeren in zichzelf, waardoor het in hun essentie is doorgedrongen zonder dat ze het beseffen. Een uniek krachtig geloof, is het niet? Stel je voor wat er gebeurt als ze ontdekken dat ze geloven!

We zijn onze oorsprong vergeten. We zijn bang geworden voor het onbekende. Ondergedompeld in een systeem, zijn we vergeten dat we zelf deel uitmaken van dit systeem. We maken zelf deze problemen met onwerkelijke droombeelden en vervolgens doen we ons best om deze problemen op te lossen. Als het opgelost is voelen we ons belangrijk en veelbetekenend met deze onwetendheid. Tot we op een dag ontdekken dat we dit systeem zelf maken.

Het begint allemaal met het mysterie van kwantummechanica; de natuurkunde van de elementaire deeltjes. Het blijkt dat het elektron en de andere elementaire deeltjes over een verbazingwekkende capaciteit beschikken waarmee ze functioneren als een deeltje met een bepaalde massa en tegelijkertijd als een golf. Het is een elektromagnetisch veld zonder massa. Dit kan in eerste instantie niet worden verklaard. Wetenschappers gebruikten vele jaren de term ‘golf deeltjes dualiteit’– de mogelijkheid van een natuurlijk fenomeen om twee karakters tegelijkertijd te hebben. Toen vertoonde zich een ander mysterie. Ruwweg gezegd, de persoonlijkheid van de ontdekker heeft een invloed op de resultaten van de experimenten met elementaire deeltjes. Die invloed is zodanig dat mensen met hun geestkracht zonder het te beseffen de natuur in beweging zetten en het benodigde resultaat verkrijgen. Het is de vraag of wetenschappelijke objectiviteit standhoudt in dergelijke situaties. Uiteindelijk werd ontdekt dat het elektron en zijn ‘collega’s’ (de andere elementaire deeltjes) zich slechts gedragen als deeltjes in aanwezigheid van de ontdekker. Dat is opwindend. Als namelijk niemand hen bekijkt, gedragen ze zich als golven. Dit betekent dat de mens in werkelijkheid natuurlijke fenomenen stuurt, vrijwillig of niet, bewust of onbewust. De conclusie is niet alleen schokkend, maar ook schrikwekkend: we leven in een wereld die verandert onder de invloed van de laterale wil. Materie die uit atomen bestaat (die op hun beurt zijn opgebouwd uit elementaire deeltjes) is een golf zonder massa, of misschien is er geen massa?

Een dergelijke aanname heeft eeuwenlang in alle spirituele en esoterische praktijken bestaan. Het ‘vibrerende energie en informatie veld’ ligt aan de basis van alle spirituele ervaringen. Het is hetzelfde veld dat heiligen, boeddhisten, yogi’s, mystici, priesters, sjamanen en helderzienden waarnemen wanneer ze heel geconcentreerd waarnemen. Ze noemen het door de jaren heen Akasha, het primaire geluid Aum, Indra’s net of Indra’s parelnet [3], universele muziek, muziek van de sferen etc. Het is de gezamenlijke basis van alle religies en is eveneens de schakel, de verbinding, tussen onze interne en externe werelden. In de derde eeuw beschreef het Mahayana Boeddhisme een kosmos die niet anders is dan wat onze huidige natuurkunde beschrijft. De Akasha Kronieken op hun beurt, vormen de bibliotheek van het universum. Het verschil tussen hen die daar toegang toe hebben en hen die dat ‘niet’ hebben is een ‘bonus’ in de spirituele ontwikkeling. Een ontwikkeling die niet alleen spiritueel is maar ook fysiek en mentaal. De ontwikkeling vereist inspanning, vertrouwen en geduld. Deze bibliotheek vol informatie heeft geen deuren en hoeft daarom door niemand open gedaan te worden. De toegang is vrij en we krijgen de informatie die we nodig hebben. Wanneer we er klaar voor zijn om in harmonie met meer kennis te leven, dan wordt deze bibliotheek geheel toegankelijk voor ons. In het Vedische onderricht is Akasha een plaats op zichzelf dat zich vult met andere elementen en dat geheel en al simultaan bestaat uit vibraties. Akasha is Ying en Prana (levensadem) is Yang. Beweging en rust in een. Zelfs Nikola Tesla [4] gebruikte de term ‘Akasha’ om een etherisch veld te beschrijven dat zich uitspreidt door alles wat bestaat. Herhaling is een wetmatigheid in het universum. Dit is een van de belangrijkste resultaten van de huidige theoretische natuurkunde - het holografische principe waarop het universum is gebouwd. Het wordt verderop in het boek nader uitgewerkt.

In de jaren rond 1980 waren computers in staat wiskundige modellen van de natuur te beschrijven en een gezicht te geven. De term ‘fractal’ [5] werd in 1980 geïntroduceerd door de wiskundige Benoît B. Mandelbrot [6]. Hij bestudeerde enkele eenvoudige vergelijkingen die in hun herhaling een eindeloze reeks van geometrische vormen genereerden in een beperkte ruimte (dat wil zeggen dat ze beperkt zijn maar tegelijkertijd eindeloos). De fractal is een simpele geometrische vorm die zich op kan delen in delen, waarbij elk deel ongeveer een gelijke kopie van het gehele model is (zelf gelijkenis). Dit is ook het principe van het hologram – een driedimensionaal lichtbeeld met een capaciteit voor de opslag van een enorme hoeveelheid informatie, waarvan elke deel alles van het geheel bevat. En het geheel is opgenomen in het deel (als informatie). Onder het hologram ligt een diepe bestaansorde - een diepgaand en meer primitief niveau van realiteit - die alle objecten en fenomenen genereert van onze fysieke wereld in ongeveer dezelfde manier als een holografische plaat een hologram genereert. David Joseph Bohm [7] noemt dit diepere deel van realiteit een uitgevouwen open en duidelijke orde. Het is een geheime, verborgen, samengevouwen orde welke ons niveau van bestaan bestemt en verklaart. Wanneer het lijkt dat een elektron zich beweegt dan gebeurt dit door een constante serie van dergelijke implicaties en verklaringen. Wanneer het lijkt dat een deeltje vernietigd is, is het eigenlijk niet verloren. Het is simpelweg weer samengevouwen in het deel waaruit het oorspronkelijk vandaan kwam. Er is een constante uitwisseling tussen deze twee ordes en elke gelijkenis van plaats verdwijnt. Bohm had ook het volgende idee. Alles in het universum is feitelijk Een! Daarom kan het niet zijn samengesteld uit deeltjes. Het kan ook niet in fragmenten verdeeld worden van levend en niet levend of organisch en anorganisch.

Mijn glimlach is gebroken,
omdat het serieuze bestaat.
Mijn ogen in hun kassen verzonken,
Ondanks dat het licht blijft.
Mijn zenuwen lijden
om de vrijheid te voelen.
Ik heb gedobbeld,
maar ben gedoemd.
Mijn ogen zijn verstild,
starend in het niets.
Mijn ziel is ook bezweken,
in een poging te rijpen.
Ik vulde me met vertrouwen,
omdat ik niet kon opgeven.
Ik vernietigde mijzelf,
om mezelf weer terug te vinden.
Ik bracht schande over mijzelf
In een poging de zuiverste te zijn.
En toen
werd ik een mens!
Nu in de eenheid van het AL
Vind ik mijn wens en gelofte
Ik dank u met een buiging
Mijn hart verleent
Een flits van Cogitaliteit
Voor iedereen en het Al
Ivomir Nikolov Dimchev


Dmitri Ivanovitsj Mendelejev en de verboden natuurkunde [8]

De falsificatie van Mendelejev’s periodiek systeem wordt beschouwd als ‘de grootste misdaad binnen de wetenschap’ van de laatste honderd jaar. Het periodiek systeem van de elementen is een tafel met een systematische weergave van alle scheikundige elementen. Daarmee worden de chemische en natuurkundige eigenschappen van de elementen in kaart gebracht en kunnen zelfs voorspeld worden. Het is geen geval van plaatsvervanging of van een verkeerde ordening van de chemische groepen, maar het uitwissen van het belangrijke nog niet bestudeerde chemische element dat ‘Newtonium’ genoemd wordt. Het is het kleinste element, de basis waaruit alle andere atomen voortkomen. Deze Russische wetenschapper publiceerde het origineel van dit periodiek systeem van de elementen voor het eerst in 1905 in zijn boek “De beginselen van de scheikunde”. Er bestaat een groep 0. Naast de bekende inerte gassen van helium, neon, krypton en xenon, voegde Mendelejev ook ether toe. Hij noemde het ‘newtonium’ ter ere van de grote Natuurkundige Isaac Newton [9]. Deze verklaarde dat de gehele ruimte in het universum bestaat uit een ondefinieerbaar gas, zonder welke het bestaan van alles onmogelijk is. Mendelejev dacht dat ether de schakel was tussen scheikunde en natuurkunde en een fundamenteel element. Hij was een van de laatste wetenschappers aan het eind van de 19e eeuw die het idee omvatte dat ‘Newtonium’ (ether) een substantie is waaruit het universum bestaat en dat het de sleutel is om het mysterie van het universum te ontrafelen. Na zijn dood werd het periodieke systeem van de elementen ‘aangepast en veranderd’ door vooraanstaande wetenschappers. Door de uitsluiting van ether in het periodiek systeem was het ook noodzakelijk om de inerte gassen te combineren met de elementen van groep 8. De uitsluiting van Newtonium maakte het voor Einstein mogelijk - door de ideeën van Jules Henri Poincaré [10] - om de relativiteitstheorie te ontwikkelen. Natuurkundigen gaven het concept van ether op en erkenden het elektromagnetische veld als een zelf toereikend object dat geen toegevoegde drager nodig heeft.

In de huidige tijd heeft de wetenschapper Alexey Yurievich Zolotorev [11] de taak op zich genomen om het originele periodieke systeem van de elementen van Mendelejev te rehabiliteren. Stalin hemzelf verordonneerde in 1935 dat een variant van het ‘origineel’ als een mozaïek moest worden afgebeeld in een muur van een museum in Leningrad en het bevat groep ‘0’. Echter, tegelijkertijd werd het periodieke systeem uit leerboeken verwijderd. Zolotorev refereerde ook aan Nikola Tesla’s ontdekkingen betreffende het bestaan van ether toen in 1892 deze laatste een resonante omzetter construeerde welke meer energie produceerde dan er in gaat. Toen journalisten hem vroegen hoe dit mogelijk was, antwoordde hij dat hij de energie ‘ving’ vanuit ether en het transformeerde in elektriciteit. Tesla ging zelfs verder, hij ontdekte hoe energie door ether zelf wordt uitgezonden. Na zijn sensationele experimenten ‘explodeerden’ de kranten en waren de oorspronkelijke zaken van de uitvinder eensklaps vergeten. Ondanks dat hij meer dan duizend uitnodigingen kreeg en meer dan achthonderd patenten verwierf, stierf Nikola Tesla alleen, arm, zonder erfgenamen en met schulden in een hotelkamer. Uiteindelijk werd het begrip ‘ether’ en het element Newtonium gewist door schei- en natuurkundigen. De wetenschap ging met de relativiteitstheorie een andere richting in. Een richting waarin ruimte en tijd gemengd zijn (ruimte-tijdcontinuüm). ×
SERVICE
Contact
 
Vragen