€ 19,95

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

De kroniek van Adriaan

1884 - 1974

Ad Feller • Boek • paperback

  • Samenvatting
    ‘De Kroniek van Adriaan’ beschrijft het leven van Adrianus Wilhelmus Versteijne geboren op 6 mei 1884 in Oisterwijk, in een welgesteld gezin als tweede van tien kinderen. Opgegroeid in het katholieke Brabant ontworstelt hij zich geleidelijk aan zijn dominante vader en de druk van de Katholieke Kerk op de leden van het gezin. Hij vertrekt in 1910 naar Amsterdam waar hij Nellie Bosma leert kennen. Uit hun huwelijk worden vijf kinderen geboren. Aangezien hij door een faillissement van zijn vader zijn opleiding niet kon afmaken werkt hij overdag als timmerman, terwijl hij in de avonduren bouwkunde en boekhouden studeert.
    Na WO1 richt hij samen met anderen een bouw-coöperatie op, om tijdens het interbellum met een compagnon vervolgens een eigen bouwonderneming te gaan beginnen.
    In WO2 zijn de eerste jaren in verhouding vrij rustig totdat in 1943 hun jongste zoon, Piet, door de Duitsers wordt opgepakt. Het weerhoudt Adriaan er niet van om door te gaan met het distribueren van valse persoonsbewijzen. Begin 1945 wordt Piet opnieuw opgepakt en als dwangarbeider per trein naar Duitsland afgevoerd. Na enkele maanden weet hij samen met een maat te ontsnappen, waarna hij via een onderduikadres in Oost-Nederland, na de bevrijding, weer thuiskomt.
    In de jaren vijftig en zestig gaat Adriaan gewoon verder met bouwen. Helaas moet hun eigen gebouwde huis in Amsterdam-Noord afgebroken worden, want daar is het tracé van de nieuwe IJtunnel gepland.
    De laatste jaren brengen zij door in een appartement in Tuindorp Oostzaan, waar Nellie begin jaren zeventig een beroerte krijgt en deels verlamd raakt. In november 1974 komt Adriaan door een val in de garage in het ziekenhuis terecht, waarna een nieuwe fase van onzekerheid en voortschrijdend inzicht aanbreekt, waarin hij antwoord hoopt te krijgen op nog enkele onbeantwoorde vragen en welke periode uiteindelijk culmineert in zijn laatste daad van onafhankelijkheid.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 145mm x 210mm
    Aantal pagina's : 678
    Uitgeverij : Ad Feller
    ISBN : Niet bekend
    Datum publicatie : 05-2018
  • Inhoudsopgave
    Hoofdstukken 1 t/m 115
    Naschrift
    Dramatis Personae
    Verantwoording
    Bronvermelding
    Bijlagen: zes originele reisverslagen uit de jaren 1930 t/m 1952, o.a. naar Parijs, Berlijn, de Harz, Luxemburg en de Ardennen.
  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 19,95

niet beschikbaar

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Aankomst in Amsterdam voorjaar 1910

Op het moment dat ik op het Centraal Station in Amsterdam uit de trein stapte, na een lange reis en met verschillende keren overstappen – de dikke witte stoomwolken van de puffende trein hingen zwaar onder de perronkap – overviel mij een bevrijdend gevoel. Aangekomen in de grote stad, weg uit die benauwde omgeving, of het nou Apeldoorn was of mijn eigen dorp Oisterwijk, weg was ik. Een ongelofelijke opluchting.
Enerzijds was ik erg benieuwd naar mijn nieuwe toekomst, hooguit misschien een beetje bevreesd voor het onbekende in die grote, rumoerige stad. Anderzijds was ik blij weg te zijn bij mijn familie: een dominante vader, mijn vele broers en zusjes, van wie ik de op één na oudste was, maar ook weg bij die vrouw met wie vader getrouwd was, na het overlijden van ons moeder enkele jaren geleden en die zich slechts bezighield met de ontvangst van haar vriendinnen en het spelen van de “grande madame”.

NB. Een aantal pagina's verder in dit zelfde hoofdstuk:

Nadat mij was uitgelegd hoe verder te lopen naar de Marnixstraat, bedankte ik de man en vervolgde mijn weg tussen al het volk in de smalle straten door. Ondertussen mijn plunjezak regelmatig van de linker- op de rechterschouder overnemend, dat ding werd toch zwaarder naarmate ik langer liep. Maar ach, een sterke jonge timmerman van net zesentwintig jaar moest dat toch makkelijk aankunnen. Ik werkte al jaren als timmerman, maar had ook regelmatig in Oisterwijk in de bouw gewerkt, als opper bakstenen naar boven gesjouwd, waarbij ik zo moe werd dat ik ’s avonds na thuiskomst vlak na het eten uitgeteld mijn bed in tuimelde. Om de volgende dag toch weer vrolijk op tijd op te staan. Nee, met mijn conditie was niets mis. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen