€ 18,95

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

De Laatste eer

De weg naar Hiernamaals is lang en onberekenbaar

Marc Ghysels • Boek • paperback

  • Samenvatting
    DE LAATSTE EER
    Een ruimtevertelling doordrenkt met traditie, moed en bloed.
    Een Klingon-legende. Een vader. Een zoon. Een rijk op de rand van
    de afgrond.
    In een tijd van verdeeldheid en verraderlijke bondgenootschappen,
    staat een oude krijger op uit de schaduw van zijn verleden. K’Tarr,
    zoon van K’Vok, voert samen met zijn zoon Korvak een strijd die het
    Klingonrijk zal herscheppen — of vernietigen.
    Wanneer oude symbolen, vergeten bakens en genetische geheimen
    uit het tijdperk van Kahless opduiken, raken zij verstrikt in een
    web van eer, verraad en hoop. Wat begint als een queeste om
    waarheid te vinden, eindigt in een ceremoniële wederopstanding
    van het rijk. Maar niet zonder offers.
    “Voor Klingons, is eer geen keuze. Het is bestemming.”
    — Qaplah’
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 170mm x 240mm
    Aantal pagina's : 231
    Uitgeverij : Marc Ghysels
    ISBN : Niet bekend
    Datum publicatie : 10-2025
  • Inhoudsopgave
    SYNOPSIS – De laatste eer
    In een uitgestrekt interstellair rijk, gebouwd op de fundamenten van een oude krijgerscultuur, brokkelt de betekenis van eer langzaam af. Waar ooit traditie, ritueel en verantwoordelijkheid de samenleving vormden, overheersen nu politieke intriges, machtsstrijd en opportunisme. Oude waarden worden nog wel uitgesproken, maar zelden nageleefd.
    Een krijger buiten zijn tijd
    K’Tarr is een veteraan, een huisleider en een man die zijn beste jaren op het slagveld heeft achtergelaten. Zijn lichaam is ouder geworden, zijn geest niet. Hij ziet met lede ogen hoe het rijk waarvoor hij heeft gevochten zichzelf uitholt. Voor K’Tarr is eer geen symbool of slogan, maar een dagelijkse keuze — en juist die keuze wordt steeds zeldzamer.
    Zijn grootste zorg is zijn zoon Korvak. In tegenstelling tot zijn vader heeft Korvak bewust gekozen voor een diplomatieke rol binnen het rijk. Hij gelooft dat woorden soms krachtiger zijn dan wapens en probeert bruggen te slaan tussen rivaliserende facties. Hoewel K’Tarr moeite heeft met die keuze, is hij trots op de integriteit van zijn zoon — tot Korvak ongewild betrokken raakt bij een dodelijk politiek spel.
    Een mislukte aanslag en een verdacht zwijgen
    Wanneer er een mislukte aanslag op Korvak wordt gepleegd, wordt duidelijk dat hij te dicht bij een gevaarlijke waarheid is gekomen. Binnen de machtsstructuren van het rijk circuleren geruchten over een oud artefact: het baken van Kahless, een mythisch reliek dat volgens legendes alleen reageert op hen die werkelijk waardig zijn. Sommigen zien het als een symbool, anderen als een middel om legitimiteit af te dwingen.
    Korvak blijkt kennis te hebben van oude documenten die wijzen op het bestaan én de ware betekenis van het baken. Hij heeft die kennis echter bewust niet gebruikt om zichzelf te versterken. Zijn stilte maakt hem verdacht voor machthebbers — en dodelijk interessant voor rivalen.
    K’Tarr besluit zijn rol als toeschouwer op te geven. Vader en zoon, opgejaagd door meerdere partijen: rivaliserende huizen, huurlingen die slechts op winst uit zijn, en een schaduwdienst die het rijk liever verzwakt dan verenigd ziet.
    Bondgenoten in de schaduw
    Tijdens hun vlucht kruisen K’Tarr en Korvak het pad van onverwachte bondgenoten:
    Douglas Ramirez - ex in ongenade gevallen Starfleet kapitein
    Tweelingzussen Sofia, een roekeloze maar briljante piloot,
    Gi’ral, een koele en scherpzinnige technicus,
    Q’Olrakh, een loyale maar onbehouwen krijger,
    Kethar / Sureqh de geheimzinnige Klingon zonder huis
    .
    Samen ontdekken zij dat het baken niet bedoeld is om macht te legitimeren, maar om haar te beproeven.
    De ware aard van het baken
    De zoektocht leidt naar een verlaten observatorium aan de rand van de bekende ruimte — een plek die alleen toegankelijk is onder zeldzame kosmische omstandigheden. Daar onthult zich de waarheid: het baken is geen wapen, geen kroon, geen instrument om te heersen. Het is een toetssteen — ontworpen om hen die macht zoeken te confronteren met hun ware intenties.
    Wie het baken van Kahless probeert te gebruiken uit ambitie, angst of eigenbelang, brengt vernietiging over zichzelf en zijn omgeving. Alleen wie bereid is macht te weigeren, blijkt haar te begrijpen.
    Korvak wist dit. En daarom heeft hij het nooit opgeëist.
    Keuzes en offers
    Wanneer de verschillende vijandige facties elkaar bij het observatorium treffen, breekt een gewelddadige confrontatie uit. Bondgenoten vallen, verraad komt aan het licht en K’Tarr wordt gedwongen een keuze te maken die zijn hele leven weerspiegelt: vasthouden aan oude vormen van eer, of accepteren dat ware eer soms betekent dat men afziet van macht.
    In een beslissend moment kiest K’Tarr ervoor het baken te laten verdwijnen — niet vernietigd, maar verborgen. Niet uit angst, maar uit wijsheid. Het baken mag pas terugkeren wanneer het rijk er klaar voor is.
    Nasleep en wederopbouw
    De machtsstructuren die op het baken aasden, vallen uiteen door hun eigen intriges. Verraders worden ontmaskerd, oude leugens blootgelegd. Er is geen nieuwe heerser, geen plots herstel — maar wel ruimte voor verandering.
    Korvak neemt een voorzichtige rol op zich als hervormer binnen het rijk. Niet als heerser, maar als bruggenbouwer.
    K’Tarr trekt zich terug uit de politieke arena, niet verslagen, maar vervuld: zijn taak was nooit het leiden van het rijk, maar het doorgeven van zijn kernwaarden.
    Het baken rust in stilte.
    Niet vergeten — maar bewaakt.



    Thema’s
    De laatste eer is een epische sciencefictionroman over:
    • de spanning tussen traditie en vernieuwing
    • vaderschap en nalatenschap
    • macht versus morele verantwoordelijkheid
    • en de vraag of een beschaving haar waarden kan redden zonder geweld
    Het verhaal stelt geen simpele antwoorden voor, maar nodigt uit tot reflectie:
    wat betekent eer, wanneer niemand meer kijkt?
    Disclaimer
    Dit boek is een zelfstandig fictief werk. Eventuele overeenkomsten met bestaande fictieve universa berusten op genreconventies en thematische inspiratie.
    Dit werk is onafhankelijk tot stand gekomen en heeft geen officiële band met bestaande franchises.
  • Reviews (0 uit 0 reviews)
    Wil je meer weten over hoe reviews worden verzameld? Lees onze uitleg hier.

€ 18,95

niet beschikbaar

niet beschikbaar



3-4 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Mijn naam is K’Tarr, zoon van K'Vok, krijger van het Huis Mo’tak, en ik ben oud. Ouder dan een Klingonkrijger zou moeten zijn.
Mijn knieën kraken bij elkestap, mijn rugvoelt aan als eenroestige Bat’leth,en mijn zicht isniet meer wathet ooit was. Maar hetergste?De jeugd vanvandaag.Honderd jaargeleden zou eenKlingonkrijgerzich met trots ophet slagveldwerpen,met hetgeluid van scheurend vlees en de geur van bloed in de lucht.Maar nu? Ze maken zich druk overpolitiek,economische bondgenootschappen ...en...zachtekussens in het krijgshuis. "Zachte kussens!" roep ik terwijl ik mijn mok bloedwijn neersla op tafel."Toen ik jong was, sliepen we op een bed van stekels. Dat hield je scherp!" De jongere krijgers aan de andere kant van de zaal werpen me een kortstondige blik, ogen vol medelijden, alsof ik een oud relikwie ben, ver van hun moderne wereld. Het is een wereld die ik niet meer begrijp. Ze spreken over eer, maar vechten nauwelijks. Ze dragen hun titels alsof ze trofeeën zijn, maar waar is het zwaard dat met hen wordt gedragen? Mijn handen trillen als ik mijn drinkhoorn oppak. Niet van angst, niet van leeftijd, maar van woede. Ik, K’Tarr, ooit een van de meest gevreesde krijgers van het Klingonrijk, zit hier, een oude man, omringd door wat lijkt op
bureaucraten in plaats van strijders. "Dit kan niet zo doorgaan," mompel ik tegen mezelf. Sto'Vo'Kor roept, maar ik ben er nog niet klaar voor. Nog niet. Niet zolang het rijk dat ik heb gediend en verdedigd in deze staat van verval verkeert. De Klingon-tradities sterven, en niemand lijkt het te merken. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen