Fragment
Op een gegeven moment zagen we tot onze verbazing hoe een chauffeur het stopteken van een agent negeerde en gewoon doorreed, waarbij hij de agent letterlijk een tik gaf met de auto. Ik keek lachend naar Joran. ‘Misschien moeten wij dat ook eens proberen,’ grapte ik. ‘Al is dat waarschijnlijk geen goed idee met een Belgische nummerplaat.’
Eindelijk, na uren wachten, was er nog maar een auto voor ons. ‘Yes,’ zei Joran. ‘Daarna zijn wij aan de beurt.’ Maar toen ik de auto dichter naar de grenspost reed, gebeurde het onvermijdelijke. Een auto van links probeerde zich ertussen te wringen.
Ik liet dat uiteraard niet gebeuren en trok op, waardoor de auto bijna tegen de onze botste. De agent zwaaide boos naar de andere chauffeur en gebaarde hem om terug te keren. De situatie escaleerde. In een poging de gemoederen te sussen, sloot de politie de grens opnieuw.
×