€ 19,95

ePUB ebook

  € 9,95

PDF ebook

niet beschikbaar

De postorderbruid

een erotische verhalenbundel

Koosje Meinders • Boek • paperback

  • Samenvatting
    De postorderbruid is een erotische verhalenbundel. Ondanks dat de hoofdpersonen in de verhalen aan alle clichés voldoen (het mooiste meisje van de klas, de dorpsmeester, het corpsmeisje, de topambtenaar op het ministerie, het SGP-raadslid, de postorderbruid) zijn de verhalen zeker niet triviaal. In de hunkering naar het stillen van hun seksuele verlangen belanden de hoofdpersonen in de verhalen vaak in originele en soms bizarre situaties. Dat maakt het lezen van de verhalen spannend, erotisch, geestig en vooral erg opwindend.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 148mm x 210mm
    Aantal pagina's : 105
    Uitgeverij : Pumbo
    ISBN : 9789463453806
    Datum publicatie : 05-2018
  • Inhoudsopgave
    -Black thunder
    -Zo vader zo zoon
    -Kleine kinderen worden groot
    -De postorderbruid
    -De alternatieve therapie
    -Fientje
    -De oude dorpsmavo
    -Het schuurtje in de tuin
  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 19,95

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment uit het boek

Het was begin jaren tachtig. Ik was net zestien geworden en ik mocht voor het eerst op ponykamp. Ik was helemaal gek van paarden dus ik kon mijn genot niet op toen mijn ouders mij vertelden dat ik die zomer alleen naar een manege mocht in Duitsland. Het was een kamp voor meisjes en voor jongens. De jongens gingen iedere dag het bos in om jongensdingen te doen zoals: mountainbiken, klimmen en zwemmen. En de meisjes waren de hele dag met paarden bezig. Paardrijden, paarden verzorgen, stallen opruimen en vooral lange ritten maken door het bos. ’S avonds werd er gezamenlijk gegeten en na het eten gingen de jongens en de meisjes naar een apart slaapvertrek wat gescheiden werd door de paardenstallen. Ik was een keurig meisje toen ik die zomer aankwam op de manege. Nette lakschoentjes, opgestoken haar met een paarse strik. Ik was eigenlijk nog best een beetje kinderachtig. Alleen de, voor mijn leeftijd te grote borsten, verraadden mijn ontluikende volwassenheid. Mijn ouders waren keurige mensen. Toen mijn vader mij afzette in zijn nieuwe BMW keek hij eerst keurend naar de manege waarna hij de eigenaar, die ons welkom heette, een ferme hand schudde en hem indringend aankeek. Alsof hij wilde zeggen: “Jij zorgt dat er geen rare dingen gebeuren deze zomer”. Als mijn vader toen wist wat ik nu weet had hij mij nooit, maar dan ook nooit die zomer daar op het kamp achter gelaten.

Echt oog voor jongens had ik in die periode nog niet. Maar daar zou heel snel verandering in komen toen ik door de eigenaar van de manege werd voorgesteld aan zijn zoon. Zoals dat bij jonge meisjes van die leeftijd kan gaan werd ik op slag verliefd. Hij was een stuk ouder. Ik schatte hem ongeveer vijfentwintig en hij had kort donkerbruin haar wat een beetje opzij viel in zijn gezicht . Terwijl ik hem aankeek in zijn donkerblauwe ogen zag ik uit mijn ooghoeken zijn gespierde bruine lichaam gehuld onder slechts een loszittende tuinbroek en een te klein vies wit T-shirt. Je kon zien dat de jongen veel lichamelijke arbeid deed op de manege. Ik zag dat de jongen mij ook grondig in zich opnam. Ik zag dat hij naar mijn gezicht keek waarna hij mij kort aankeek in mijn donkerbruine ogen. Op dat moments stokte mijn adem heel even. Daarna verdween zijn blik snel naar beneden en bleef hij wat langer staren naar mijn flinke borsten. Het leek wel of hij mij uitkleedde met zijn ogen waar zijn vader bijstond. “Wat een hengst”, dacht ik. En ik schaamde me meteen voor deze onkuise gedachte. Ik wist niet wat mij overkwam. Ook het spontane tintelende gevoel in mijn onderbuik, toen hij mij aankeek, had ik nog nooit eerder gehad. Ik wilde opeens mijn broekje goed doen en terwijl ik dat deed voelde ik een paar elektrische scheuten door mijn schaamstreek gaan. “Wat gebeurd er met me?”, dacht ik. Gelukkig stelde de jongen zich voor zodat ik even was afgeleid. “Ich bin Thomas” zei hij. “Ich bin Inge” antwoordde ik hem met een glimlach. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen