€ 19,95

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur

  • Cover Slinkend Brein
    Slinkend Brein
  • Cover Wie zijn wij?
    Wie zijn wij?

De sprookjes van dokter Esculaap

Voor jong en oud

Jan van Ingen Schenau • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Er was eens, heel lang geleden, een dokter die alles wist. Van heinde en verre kwamen de mensen naar hem toe om van hem te leren. Maar ook om hem advies te vragen als ze ziek zijn. Hij fluistert dan zachtjes de zieken in wat ze moeten doen en als de zieken niet naar hem toe kunnen komen, verschijnt hij in hun dromen en legt uit wat ze moeten doen om weer beter te worden.

    In dit boek worden hart, longen, darmen, het brein en nog veel meer beschreven door dokter Esculaap en zijn volgelingen en ze komen tot leven in heel bijzondere figuurtjes. We maken kennis met hen en ze hebben allemaal sprookjesachtige namen, zoals Ery, het kleine rode bolletje, Cor Pomp, Brein, Lange darm, Oculus, het oogappeltje, Pul Spons en nog veel meer. We leren de vele karakters kennen die zich allemaal inspannen om het voor ons, mensen, zo prettig mogelijk te maken. Het zijn allemaal onmisbare radertjes in ons lichaam die de kunst hebben verstaan om samen te werken en dat doen ze met veel plezier.

    Ery, het kleine rode bolletje, heeft naast zijn gewone werk nog een hele speciale taak. Hij zal een rondleiding geven door het hele lichaam om ons kennis te laten maken met al die trouwe werkers die dag en nacht voor ons klaar staan. Ery is geknipt voor die rol. Hij is een vrolijk en nieuwsgierig Aagje en is zo reislustig als wat. Maar eerst maken we kennis met een aantal figuurtjes.

    Jan van Ingen Schenau arts niet praktiserend
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 145mm x 210mm
    Aantal pagina's : 191
    Uitgeverij : Jan van Ingen Schenau
    ISBN : 9789082614312
    Datum publicatie : 09-2018
  • Inhoudsopgave
    INHOUD

    1 Dokter Esculaap
    2 Eerst even voorstellen
    3 Ery, het kleine rode bolletje
    4 Cor pompt heel wat af
    5 Pul snakt naar lucht
    6 Lange darm zorgt voor het eten
    7 Ruggengraat houdt de rug recht
    8 Oculus, het oogappeltje
    9 Derma ziet er soms niet uit
    10 Brein trekt aan de touwtjes
    11 Ery buurt nog even bij Cor Pomp
    12 Toelichting figuurtjes
  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 19,95

niet beschikbaar

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Ery, het kleine rode bolletje
Diep in het bot van het bovenbeen wordt kleine Ery geboren. Zijn familieleden, allemaal rode bolletjes, zijn opgetogen en verdringen zich met hun lijfjes om de wieg om maar een glimp van de kleine op te vangen. Dat is niet makkelijk, want in het binnenste van het bovenbeen is het pikkedonker. `Wat een schatje, hè', roept een ouder rood bolletje uit. `Hij is nog wel spierwit', zegt een mager pubertje. Wat voorover gebogen loert hij naar het bijna doorzichtige lijfje van de pasgeborene. `Net een kromme banaan', fluistert een jong puberroodje naar zijn kornuitjes. `Ik vind hem meer een spercieboon', gniffelt een ander. Het groepje pubers schatert het uit. Als een uit de kluiten gewassen rood omabolletje hen bestraffend aankijkt, verstomt het gelach en trekken sommige pubers zelfs wit weg, want omabolletjes zijn berucht om hun oorvijgen.

IJzergebrek
Ery en zijn geleerde vriendje Genius rollebollen door de bloedvaten en hebben de grootste pret. `Ery, dit is feest, maar het is niet altijd rozengeur en maneschijn. Soms gaat er wel eens iets mis. Soms worden de roodjes ziek en dat is dan nog niet eens hun eigen schuld. Want soms maken de mensen een potje van hun eten. Eten te weinig en alleen maar ongezonde kost. Hun lichaam krijgt niet meer wat ze nodig heeft en dan gaat er van alles mis en wij, als roodjes, krijgen dan te weinig ijzer binnen. `Oh, daaraan plakken toch onze O2tje?'`Precies. Mensen hebben botten die samen een skelet vormen, waardoor zij stevig in elkaar ziten. Wij hebben een soort skelet dat bestaat uit ijzer. Daardoor kunnen we ons werk doen. Dus je begrijpt wel als we dat niet hebben...'`Tjonge, tjonge, ja, dat is heftig.' `Maar vaak kan de mens er niets aan doen en weet hij vaak niet dat hij te weinig ijzer slikt. Maar de roodjes zitten dan met de gebakken peren. We voelen ons dan niet lekker en we worden zelfs een beetje kleiner.'`Wat? Krimpen we in?' Genius lacht. `Ja., zo kun je het wel zeggen'. Maar ook een mens voelt zich niet lekker, heeft een bleke huid, is moe, wordt duizelig, heeft wat hoofdpijn en nog veel meer. Er moet gewoon snel ijzer komen. En dat gebeurt ook, want daar zorgt de mensendokter voor. Want hij weet wat er aan de hand is en noemt het bloedarmoede. Nou Ery, gelukkig hebben wij dit bij ons mens nog nooit meegemaakt. En we hebben het ook nog nooit bij onszelf meegemaakt, want wij kunnen ook de oorzaak zijn van bloedarmoede. En dan is mens de pineut.'`Goh, ben ik blij dat we het niet hebben.'

Cor Pompt heel wat af
Ery is toch wel een beetje nerveus voor z'n eerste belangrijke opdracht naast zijn gewone werk. Voor de zoveelste keer vliegt hij naar Cor Pomp, maar nu om het fijne te weten van wat hij precies doet. Cor gaat er eens rustig voor zitten, maar pompt natuurlijk wel gewoon door, want pauzes kent hij niet. `Ery, je moet mij zien als de spil van alle bloedvaten. Zeg maar de wegen waar jij ook steeds gebruik van maakt. Ik pomp al het Sang door, zodat de celbolletjes bevoorraad worden en eten krijgen zodat ze in leven blijven. Daarvoor hebben ze ook O2tjes nodig en dat is weer jouw taak. Maar het gaat niet allemaal vanzelf. Ik moet er wel wat voor doen. Dag en nacht zwoeg ik om de ontelbare liters Sang rond te pompen om mijn mens in leven te houden.'

Cor in een superklein mensje
Soms verlang ik nog wel eens naar de tijd dat ikzelf nog klein was. Ik zat toen in een superklein mensje dat nog in een mensenvrouw zat. Ik weet nog hoe trots ik was toen ik in het middelpunt van de belangstelling stond. Een mensendokter liet haar met een apparaatje mijn harttonen horen en zelfs kwam ik in beeld toen ze mijn kloppende hartje ook nog op een scherm kon zien. Ik weet nog als de dag van gisteren hoe blij zij was. Ik denk nog met weemoed aan die tijd toen ik er nog zo goed uit zag. Geen greintje vet, altijd vrolijk pompend in dat kleine mensje. En ik pomp nog steeds in dat mensje, alleen is dat nu een grote kerel geworden en ons mens.'

Zweten
`Maar om even op de temperatuur terug te komen. Wat ook helpt om dat te regelen is zweten.'`Wat is dat?'`Nou, mijn zweetvriendjes zorgen voor vocht op de buitenkant van mijn huid en dat verdampt en dan voelt het voor de mens lekker koel aan. Sommige mensen kunnen zweten als een otter, maar een otter zweet helemaal niet. Wat er gebeurt is dat het diertje een vette huid heeft dat vocht vasthoudt. Schijn bedriegt dus. Ook de trouwe honden van de mens zweten nauwelijks. Ze laten speeksel op hun tong verdampen door te hijgen en dan koelen ze af. Olifanten doen het ook heel slim. Als ze het warm hebben wapperen ze met hun reusachtige oren die vol zitten met bloedvaten waardoor de koudere buitenlucht de Sang in de bloedvaten afkoelt. En Ery, jij weet als geen ander dat Sang lekker hard stroomt, dus de afgekoelde Sang stroomt ook door andere bloedvaten, waardoor de hele olifant het koeler heeft. Varkens zweten ook niet. Ze vermaken zich door in de modder te rollen en pikken dan een behoorlijk graantje van de verkoeling mee.'`Derma, wat zit het leven toch vreemd in elkaar en wat weet jij veel'. `Nou, bedankt, ik vind het wel leuk om te kijken hoe andere wezens het doen om warmte te bestijden.'

Brein trekt aan de touwtjes
Ery heeft vast al ontelbare O2tjes naar Brein gebracht en is razend benieuwd wat die allemaal over zijn werk zal vertellen. De radertjes die hij gesproken heeft zijn vol lof over de grote regelaar. De weg naar hem toe is niet moeilijk. Voorbij de wildwaterbaan van Aorta slaat hij een grote zijtak in die naar het hoofd gaat en die uitkomt bij Brein, door mensen ook wel hersenen genoemd.
Net zoals een kasteelheer in sprookjesachtige tijden zich veilig voelde in zijn slot en achter zijn gracht, zo veilig zit Brein in het hoofd van de mens. Stevige botten van de schedel beschermen hem en de vloeistof, dus een soort slotgracht, die Brein omringen zorgen ervoor dat hij tegen een stootje kan. Als Ery hem ontmoet flitst het door z'n hoofd `net een walnoot'. Hij laat natuurlijk niks merken en zegt: `Ik heb al zoveel lovende woorden over jou gehoord. Ik ben dan ook wel erg benieuwd wat je allemaal doet. `Heel veel, echt, heel veel.'

Brein, vol wijsheid, gaat er rustig voor zitten.`Je kunt mij zien als de leider en regelaar van alles wat zich in het mensenlichaam afspeelt'. `Hoe doe je dat?'`Nou, ik zit in het hoofd, maar mijn zenuwen, zeg maar elektriciteitsnetwerk, breidt zich over het hele lichaam uit. En dat kan ik doen dank zij Ruggengraat, want mijn dikke vriend Ruggenmerg loopt door z'n wervels en aan de zijkanten ervan gaan zijn zenuwtakken het mensenlichaam in'.`Ja, ik heb Ruggenmerg nog gesproken.'`Nou, dan weet je dus al tot tot hoever ik in het mensenlichaam ga.'`Ja, alles eigenlijk.' Brein is even stil en glundert een beetje. Want al is hij wijs en belangrijk, van een compliment smelt hij toch wel. Hij herpakt zich en vervolgt: `Ik ben al blij dat het stevige bot van het hoofd mij zo beschermt, maar Ruggengraat doet er niet voor onder. Hij is ook een stevige knaap met al z'n benige wervelvriendjes. Kun je nagaan dat ik in alle uithoeken van ons mens kom. Mooi toch? Om signalen op te vangen om bijvoorbeeld te weten of ons mens buikpijn heeft. Maar ook kan ik een signaal afgeven als hij tegen een voetbal wil trappen. Razendsnel geef ik dat door aan de spieren die dat doen. Nu maar hopen dat hij een doelpunt maakt. En als hij dat doet, dan zorg ik er weer voor dat hij staat te springen van vreugde en dat hij uitgelaten met z'n armen zwaait.'`Goh, knap hoor.' ×
SERVICE
Contact
 
Vragen