Fragment
inleiding
Wat hebben we als mens in de loop van het leven nodig voor onze ontwikkeling en ons welzijn? In hoeverre sluit onze cultuur hierop aan? Wat houdt menswording in? Welke rol speelt cultuur in onze menswording? En hoe kunnen we onze menswording in de westerse cultuur goed verzorgen? Dit zijn vragen die centraal staan in 'Een hobbel in onze menswording'.
De term menswording benadrukt dat we in ontwikkeling zijn; dat we verschijnen en groeien. Deze term geeft ook aan dat we deel zijn van de evolutie en dat evolutie in ons gaande is.
Maar mens-zijn en menswording blijkt ook iets te zijn wat verstoord kan worden: mens-zijn kan ondergesneeuwd raken en menswording kan stagneren. Dit gebeurt ook in onze cultuur en helaas gaat het vaak niet vanzelf weer over; het kan lang duren en te veel mensen komen er niet goed uit. Gescheidenheid, verlies van heelheid en vervreemding zijn geen toestanden om in te blijven wonen.
Vreemd genoeg zijn er signalen dat deze stagnatie mede wordt teweeggebracht door onze eigen cultuur — en dat we deze situatie dus eigenlijk zelf onbedoeld veroorzaken. Het is hoog tijd dat we deze problematiek en onze rol hierin goed onder ogen zien. Dit kan confronterend zijn, maar opent ook deuren.
'Een hobbel in onze menswording' geeft aan dat er een weg uit deze problematiek is. Er is een probleem en er is een oplossing. De ‘hobbel’ verwijst naar de belemmering en stagnatie in onze menswording. Wanneer we deze hobbel weten te nemen, zet onze menswording zich weer voort. Ik denk dat we het als onze opdracht moeten zien om onszelf en elkaar hierbij op weg te helpen. Deze ‘hobbel’ is onze uitdaging.
---
de vijf essaybundels
'Een hobbel in onze menswording' brengt vijf titels bijeen die geschreven zijn in de periode 2015 tot en met 2021.
'Mens en cultuur' onderzoekt welke aspecten van cultuur onze menswording behartigen en welke menswording belemmeren. Er wordt stilgestaan bij de overgang van adolescentie naar volwassenheid en bij twee fundamentele culturen (katafatisch en apofatisch) die ons helpen bij onze heelwording.
'Menswording en westerse cultuur' verkent de problema-tiek in de westerse cultuur rondom de overgang van adoles-centie naar volwassenheid. Wat maakt deze overgang in onze cultuur zo lastig? Wat werkt daar mee en wat werkt tegen?
'Apofatische cultuur' probeert het fenomeen ‘apofatische cultuur’ te verhelderen. Apofatische cultuur kan gezien worden als de diepere basis van de alternatieve visie op menswording. Het betreft een onconventioneel en uitdagend onderwerp dat essentieel blijkt voor het realiseren van heelheid voorbij de grenzen van ons verstand en onze taal.
'Westerse cultuur 2.0' schetst de contouren van de problematiek in onze cultuur en de oplossing daarvan. Wanneer we in onze cultuur heelheid en inclusiviteit willen realiseren, zullen we eerst de gescheidenheid en uitsluiting beter moeten begrijpen.
'Met het oog op mensvisie' dient als introductie en samenvatting van de alternatieve visie. Welke rol spelen cultuur en mensvisies in onze groei, ontwikkeling en evolutie? Wat kunnen we duiden als ongezonde mensvisie en wat als gezonde mensvisie?
×
Thuiswinkel Waarborg