€ 24,95

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur

  • Cover ESCAPE  TO THE MOUNTAINS 4
    ESCAPE TO THE MOUNTAINS 4 (boek)
  • Cover ESCAPE TO THE MOUNTAINS 3
    ESCAPE TO THE MOUNTAINS 3 (boek)

ESCAPE TO THE MOUTAINS 2

Book 3

S.V.E.N • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Escape to the Mountains 2 BY S.V.E.N


    Toen ik 38 jaar oud was leerde ik als dorpse jongen een jonge vrouw kennen via een datingsite uit de Randstad, we kregen een Lat en bel-relatie in de winter van 2013. Achteraf bleek ze Borderline te hebben en nog tal van andere complexe psychiatrische aandoeningen. Maar hoe alles exact zat is me nooit duidelijk geworden, het was een familie geheim.
    -
    Ik kwam in een soort van experiment der emoties terecht, en ben mezelf goed verloren. Als dorpeling was ik niet zo bekend met de stadse gebruiken, dus ik dacht dat het er allemaal bij hoorde. In het beginne deed de dame haar voor als een natuur freak en gezondheidsgoeroe, ze was wijs geworden door schade en schande, maar had op dat moment haar leven prima op orde zei ze. Dat bleek snel anders, ze had een extreem seksleven geleid, zat vol met gekke fantasieën, en ik werd ook met haar vunzigheid besmet, terwijl ik daar nooit last van had. Ik moest veranderen omdat ik geen stoere jongen was, dus er volgde een sekstraining, zoals zij die ook eens had gekregen van een vriendje die van haar een seks Queen wilde maken.

    Van seks met haar is het eigenlijk nooit gekomen, maar-jà die rotzooi zit nu wel in je hoofd. Algauw werden me stoere loopjes aangeleerd, en plots zou roken ook goed bij me passen, dat zou me aantrekkelijk maken voor haar, want iets in mij stootte haar af,

    Nu, ik zal u zeggen er volgde een gekke periode, waarin ik op nieuw door haar werd opgevoed, ik kreeg niet alleen onderrichting in seks, maar ook werden mijn toilet gewoonten door haar en haar zusje onder de loep genomen, dat zusje had ze ook niet op een rijtje. Enfin, en zo kreeg ik op mijn 38e levensjaar nog les hoe ik mijn bips moest afvegen, ze wilde het ook controleren want dat deed ze ook bij haar vorige vriendjes. Op een relatie met mij was ze nooit uit, al kwam ik daar pas erg laat achter, want 5 jaren lang heeft ze me aangetrokken en afgestoten.

    Haar toenmalige bevlieging was dat ze afgezonderd in de natuur wilde wonen, en leven volgens de Anastacia leer. Ze was opzoek naar iemand die haar droom kon verwezenlijken. Ze zei als maar: '' We moeten hier weg uit Nederland, want ze vergiftigen ons hier allemaal'' maar het meeste werd ze nog vergiftigd door haar eigen drank en rookverslaving, welke plots zo kwam aanwaaien. Ook dacht ze dat er Moslim-oorlog zou uitbreken, dus moesten we naar een afgelegen gebied ‘vluchten’, daar zouden ze niet komen, en we moesten ook een kelder hebben zodat we daar konden schuilen.
    -
    Algauw werden haar opvattingen de mijne, nàjà niet over die Moslims maar wel over het wonen in de natuur. We trokken samen door Europa om bouwvallige huizen te bezichtigen. De bezoekjes werden overstemd door haar woedeaanvallen, smetvrees en ander geneuzel. Kritiek geven dat zag ze als vorm van liefde, daar hielp ze mensen verder mee was haar opvatting.

    Enfin, de jaren die volgden heb ik alles uit de kast getrokken om haar droom te verwezenlijken, terwijl zij grotendeels met andere zaken bezig was. Het is een wonder dat het me gelukt is want de budgettaire voorzieningen voor het project ontbraken mij volledig, ik deed het voor haar, want ik was dermate verliefd dat ik bij wijze van spreke de tour de France nog op de autoped voor haar zou afleggen. Maar die liefde was niet wederzijds, ik had nog telkens het beeld voor ogen dat ze een nette onschuldige natuurdame was.

    Nu, vele jaren later was het een feit, we kregen de sleutels overhandigd van een piepklein onbewoonbaar huisje in de Weense heuvels. Ik was alleen bezig om gratis bouwmaterialen te verzamelen, samen met mijn enigste vriend reden we op en neer om alles er naar toe te brengen. In de zomer van 2017 na onze eerste klusvakantie raakte de dame uit beeld. Klussen was niet haar ding. Ze was meer een prater,criticus en een denker zei ze, maar geen werker...

    Enfin, en zo bleef ik zitten met een ander zijn droom, en een overhoop gehaald leven, want als je 5 jaar lang met een Borderline patiënt om gaat dan raak je zelf ook flink van slag kan ik u verklappen.

    Na alle bloed, zweet en tranen die ik er voor gelaten heb, wil ik proberen om de dagen die me nog resten te slijten in de Weense heuvels. Een op zijn minst grote uitdaging want mijn lichaam protesteert, het uwv en de bijstand weigeren inkomen te betalen, en ik heb een positieve indicatie voor euthanasie..

    In dit bijna 200 pagina's rijk geïllustreerde boek deel ik mijn belevenissen en ervaringen. Mijn verhaal rammelt wel van de spelfouten maar ik hoop dat u mij dat vergeeft. Dit is als 't ware een aflevering van de bekende tv Serie: Ik vertrek. Maar dan van een afgestoten eenling die buiten het oog van de camera's opereert. Waar dit avontuur eindigt? ik ben er zelf ook benieuwd naar.




    Steekwoorden: Ik vertrek , Sven euthanasie , Tof Thissen , boeken Sven , uwv, sven der Woude blog , Hoog Wenen , Volkskrant , uwv , tinnitus , tof thissen , Expertisecentrum Euthanasie , Volkskrant , autist , autist sven , sven boek , dood, overleden , groen links , tcu , poulidor , tour de france , Groningen , humor , dodemans dames, ik vertrek zwem, ik vertrek Zweden, ik betrek zwem, oorsuizen, S.V.E.N
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 204mm x 291mm
    Aantal pagina's : 192
    Uitgeverij : S.V.E.N
    ISBN : 9789463458603
    Datum publicatie : 12-2020
  • Inhoudsopgave
    Eccape to the Mountains 2 BY S.V.E.N


    Toen ik 38 jaar oud was leerde ik als dorpse jongen een jonge vrouw kennen via een datingsite uit de Randstad, we kregen een Lat en bel-relatie in de winter van 2013. Achteraf bleek ze Borderline te hebben en nog tal van andere complexe psychiatrische aandoeningen. Maar hoe alles exact zat is me nooit duidelijk geworden, het was een familie geheim.
    -
    Ik kwam in een soort van experiment der emoties terecht, en ben mezelf goed verloren. Als dorpeling was ik niet zo bekend met de stadse gebruiken, dus ik dacht dat het er allemaal bij hoorde. In het beginne deed de dame haar voor als een natuur freak en gezondheidsgoeroe, ze was wijs geworden door schade en schande, maar had op dat moment haar leven prima op orde zei ze. Dat bleek snel anders, ze had een extreem seksleven geleid, zat vol met gekke fantasieën, en ik werd ook met haar vunzigheid besmet, terwijl ik daar nooit last van had. Ik moest veranderen omdat ik geen stoere jongen was, dus er volgde een sekstraining, zoals zij die ook eens had gekregen van een vriendje die van haar een seks Queen wilde maken.

    Van seks met haar is het eigenlijk nooit gekomen, maar-jà die rotzooi zit nu wel in je hoofd. Algauw werden me stoere loopjes aangeleerd, en plots zou roken ook goed bij me passen, dat zou me aantrekkelijk maken voor haar, want iets in mij stootte haar af,

    Nu, ik zal u zeggen er volgde een gekke periode, waarin ik op nieuw door haar werd opgevoed, ik kreeg niet alleen onderrichting in seks, maar ook werden mijn toilet gewoonten door haar en haar zusje onder de loep genomen, dat zusje had ze ook niet op een rijtje. Enfin, en zo kreeg ik op mijn 38e levensjaar nog les hoe ik mijn bips moest afvegen, ze wilde het ook controleren want dat deed ze ook bij haar vorige vriendjes. Op een relatie met mij was ze nooit uit, al kwam ik daar pas erg laat achter, want 5 jaren lang heeft ze me aangetrokken en afgestoten.

    Haar toenmalige bevlieging was dat ze afgezonderd in de natuur wilde wonen, en leven volgens de Anastacia leer. Ze was opzoek naar iemand die haar droom kon verwezenlijken. Ze zei als maar: '' We moeten hier weg uit Nederland, want ze vergiftigen ons hier allemaal'' maar het meeste werd ze nog vergiftigd door haar eigen drank en rookverslaving, welke plots zo kwam aanwaaien. Ook dacht ze dat er Moslim-oorlog zou uitbreken, dus moesten we naar een afgelegen gebied ‘vluchten’, daar zouden ze niet komen, en we moesten ook een kelder hebben zodat we daar konden schuilen.
    -
    Algauw werden haar opvattingen de mijne, nàjà niet over die Moslims maar wel over het wonen in de natuur. We trokken samen door Europa om bouwvallige huizen te bezichtigen. De bezoekjes werden overstemd door haar woedeaanvallen, smetvrees en ander geneuzel. Kritiek geven dat zag ze als vorm van liefde, daar hielp ze mensen verder mee was haar opvatting.

    Enfin, de jaren die volgden heb ik alles uit de kast getrokken om haar droom te verwezenlijken, terwijl zij grotendeels met andere zaken bezig was. Het is een wonder dat het me gelukt is want de budgettaire voorzieningen voor het project ontbraken mij volledig, ik deed het voor haar, want ik was dermate verliefd dat ik bij wijze van spreke de tour de France nog op de autoped voor haar zou afleggen. Maar die liefde was niet wederzijds, ik had nog telkens het beeld voor ogen dat ze een nette onschuldige natuurdame was.

    Nu, vele jaren later was het een feit, we kregen de sleutels overhandigd van een piepklein onbewoonbaar huisje in de Weense heuvels. Ik was alleen bezig om gratis bouwmaterialen te verzamelen, samen met mijn enigste vriend reden we op en neer om alles er naar toe te brengen. In de zomer van 2017 na onze eerste klusvakantie raakte de dame uit beeld. Klussen was niet haar ding. Ze was meer een prater,criticus en een denker zei ze, maar geen werker...

    Enfin, en zo bleef ik zitten met een ander zijn droom, en een overhoop gehaald leven, want als je 5 jaar lang met een Borderline patiënt om gaat dan raak je zelf ook flink van slag kan ik u verklappen.

    Na alle bloed, zweet en tranen die ik er voor gelaten heb, wil ik proberen om de dagen die me nog resten te slijten in de Weense heuvels. Een op zijn minst grote uitdaging want mijn lichaam protesteert, het uwv en de bijstand weigeren inkomen te betalen, en ik heb een positieve indicatie voor euthanasie..

    In dit bijna 200 pagina's rijk geïllustreerde boek deel ik mijn belevenissen en ervaringen. Mijn verhaal rammelt wel van de spelfouten maar ik hoop dat u mij dat vergeeft. Dit is als 't ware een aflevering van de bekende tv Serie: Ik vertrek. Maar dan van een afgestoten eenling die buiten het oog van de camera's opereert. Waar dit avontuur eindigt? ik ben er zelf ook benieuwd naar.




    Steekwoorden: Ik vertrek , Sven euthanasie , Tof Thissen , boeken Sven , uwv, sven der Woude blog , Hoog Wenen , Volkskrant , uwv , tinnitus , Expertisecentrum Euthanasie , Volkskrant , autist , autist sven , sven boek , dood, overleden , groen links , tcu , poulidor , tour de france , Groningen , humor , dodemans dames
  • Reviews (8,6 uit 4 reviews)

    10-05-2022
    Bijzondere verhalen
    Sven schrijft op een zeer originele manier recht uit zijn hart en niet gehinderd door spellingsregels. Oprecht en spontaan over zijn dagelijkse belevenissen met ups en downs. ondanks zijn chronische oorziekte weet hij dapper vol te houden.

       Beeldend
       Spannend

    Geplaatst door uit Maastricht , leeftijd 60-69
    Waardeert het boek met een 9 uit 10


    26-11-2020
    Meesleurend
    Sven in strijd met instanties en overheid. Hij haalt alles uit de kast om erkenning te krijgen voor zijn autisme en oorproblemen. Spannend, oprecht en wederom met humor geschreven gebeurtenissen in het leven van een eenzame strijder die de strijd lijkt te verliezen.... Benieuwd naar het volgende boek!

       Meeslepend
       Mooie foto’s
       Veel taal- en spellingsfouten

    Geplaatst door uit Arnhem , leeftijd 40-49
    Waardeert het boek met een 9.5 uit 10


    18-11-2020
    Onwaarschijnlijke, humoristische echt gebeurde verhalen
    Met het leven van Sven (45) wil niemand ruilen. Hij heeft er kleurrijke boeken over geschreven gebaseerd op de vlogs die hij elke dag maakt. Onwaarschijnlijke, humoristische, echt gebeurde verhalen. Eenmaal begonnen met lezen word je meegezogen in het leven van Sven. De overheid wil zich niet meer inzetten voor Sven. Het gaat niet goed komen. De levenseinde kliniek heeft bepaald dat er sprake is van ondragelijk en uitzichtloos lijden en geeft toestemming voor euthanasie.


    Geplaatst door uit Nijmegen , leeftijd 60-69
    Waardeert het boek met een 8 uit 10


    14-11-2020
    vanuit het hart
    Prachtig geschreven boek zoals hij zich heeft gevoeld en waardoor je hem beter gaat begrijpen. Hij staat klaar voor anderen en misschien iets te laat voor zichzelf.


    Geplaatst door uit Noordwijk Zh , leeftijd 40-49
    Waardeert het boek met een 8 uit 10

€ 24,95

niet beschikbaar

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

25 maart 2019. Een bief aan God.

Beste God, hoe is het daar in de Hemel? Kunt u de stroom met gebeden nog een beetje aan? U moet het zelf weten hoor maar as ik U was zou ik een beetje met de tijd mee gaan en een e-mail adres nemen. Zo iets als van: info@hemel.god

En stel dan ook gelijk een auto responder in, dan weten de mensen hier te minste ook dat hun gebed is aangekomen, want daar is nu soms nog wel eens twijfel over. Hoe dan ook, ik heb u gister de halve avond proberen te bereiken, ik heb er nog lamme klauwen van. Ik denk dat Petrus de deur in 't slot had laten vallen, dus vandaar dat ik u zo maar effen toespreek.

U herinnert zich vast nog wel dat gebed van mij van laatst , waarin ik vroeg om een leuke dame die met mij in de Franse bergen haar leven wilde slijten, samen met een ezel die niet dood ging. Maar mijn hemelse vader, waarom verwijst u enkel en alleen psychiatrische patiënten door naar mij?

Ik zit hier tegenwoordig avond aan avond achter de telefoon sinds ik die contact advertentie plaatste, en mijn spreekuur begint soms al vroeg in de ochtend, en dikwijls lig ik pas na twaalven op bed.
Ik moet straks echt een patiënten stop inlassen. Zojuist had ik ook nog een dame an de telefoon, ze was al een half uur aan het mekkeren en las zowat de halve medische encyclopedie voor.

En daarna zei ze telkens: Ik ben zo moe Sven....de afwas staat tot aan de plafon plinten. En alles stel ik uit. De poes is inmiddels ook al dood, elke dag zag ik dat zijn voerbakje leeg was, en iedere keer dacht ik: die vul ik morgen wel bij. Maar mevrouw wat verschrikkelijk voor die poes antwoordde ik geschrokken. Ach, zei de vrouw, ik ben toch meer een honden mens.

Je hebt toch hopelijk geen hond vroeg ik haar bezorgd. Nee nog niet, maar ik ben naarstig op zoek naar eentje zei ze. Ach, lieve vader in de hemel, ik begrijp dat u de sterkste soldaten de zwaarste last geeft. En begrijp me goed, ik wil u graag van dienst zijn, maar bij mij staat de vaat inmiddels ook tot aan de plafon plinten.

Ik heb nu echt versterking nodig.
Amen, ×
SERVICE
Contact
 
Vragen