Fragment
De ronde torenkamer is griezelig stil, bijna heilig. Het zachte maanlicht dat door de kleine ramen valt, glanst op het voorwerp in het midden van de kamer, alsof het door een onzichtbare hand is verlicht.
Daar ligt het… het legendarische wapen, omhuld in een mysterieuze gloed die pulserend de kamer vult. Het zwaard lijkt te ademen, zijn ijzeren lemmet glanst als vloeibaar goud, en de houtsnede van de greep lijkt subtiel te bewegen, alsof het een eigen wil heeft. Er hangt een zachte, bijna tastbare magie in de lucht: de geur van oud perkament, gesmolten met een zweem van lavendel en iets dat doet denken aan stormen op zee.
Het zwaard van de koning. Het magische zwaard waarover legendes hadden gefluisterd, het zwaard dat door Xena was vervloekt en door eeuwen van geheimhouding werd beschermd. Het pulseert zachtjes, alsof het Alana zelf observeert, en een koude rilling loopt over haar rug. Ze voelt de kracht ervan, diep en oud, een mengeling van macht, verantwoordelijkheid en een belofte van gevaar.
×