Fragment
Die avond, toen de kinderen boven lagen in hun houten bedden en de lampen in de zaal langzaam doofden, zat Fía op de vloer. Haar rug leunde tegen de stenen muur van het zijpad. De viool rustte losjes op haar schoot. Tomás liep zwijgend heen en weer, nog altijd met iets van spanning in zijn schouders.
“Wat weet jij eigenlijk van jouw volk, Tomás?” vroeg ze. Haar stem was laag, maar helder. “Niet uit boeken. Niet uit scripts. Maar van je mensen. Van je grootouders. En van hún ouders?”
Tomás stond stil bij de coulissen, alsof ze een gordijn had opengetrokken naar een verleden dat hij liever achter decor liet. Even zweeg hij. Toen liet hij zich zakken op een bankje naast haar.
“Mijn grootvader — de vader van mijn vader — sprak soms een taal die mijn moeder verbood. Als kind wist ik niet wat het was. Zijn zinnen klonken als water dat langs stenen liep. Mijn vader noemde hem een dromer. Een man die liever zweeg dan zich aanpaste.”
Fía hield haar adem even in. “Was hij Yaqui?”
Tomás knikte. “Zijn moeder kwam uit Vícam, uit het zuiden. Ze droeg haar haar in dikke vlechten en rook naar salie en rook. Een Yaqui-vrouw met vuur in haar stem. Ze trouwde met een Mexicaanse soldaat die zijn zwaard liet vallen toen hij haar zag dansen op het plein.”
Fía’s vingers streken langs de snaren van haar viool. “En jouw overgrootvader?”
Tomás’ blik werd zachter. “Een curandero, zo werd gezegd. Hij kende planten bij naam, sprak met dieren alsof ze zijn verwanten waren en danste in het donker. Niet voor mensen. Voor het land. Voor wat hij 'de adem onder de stenen' noemde.”
“Misschien is Bachi niet doof voor jouw lessen,” fluisterde Fía. “Misschien luistert hij gewoon naar iets anders. En dat zou helemaal niet vreemd zijn, met zo’n lijn achter zich.”
Tomás knikte niet. Maar hij slikte wel. Dat zag ze.
Die nacht sliep hij nauwelijks. Fía lag naast hem met haar rug naar hem toe. Haar ademhaling was rustig, gelijkmatig. Maar haar woorden bleven achter, als noten die na de muziek nog in het hout trillen. Misschien luistert hij gewoon naar iets anders.
×
Thuiswinkel Waarborg