€ 17,50

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Hommage aan Annette Kruisbrink

(Suite in Alfabet)

Mark de Gooijer en Corine Binnekamp • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Annette Kruisbrink (*1958): 35 jaar gecertificeerd gitaardocente, 48 jaar gitariste, langer nog componiste en 60 jaar levenservaringsdeskundige. Een mooie gelegenheid voor een eigen Festival!

    Dat vraagt om een Hommage, een Suite in Alfabet met acht delen, Preludium, Fantasia per il mio Liuto!, Tendresse, Don’t give up, D-Tune, Close Friends, Final Grip en Postludium.

    De zes middelste delen zijn geïnspireerd door Annette’s muziek. Fantasia per il mio Liuto verbindt compositie en schilderkunst in het vijftiende-eeuwse Florence. Tendresse neemt je mee met Frank op weg naar zijn toelatingsexamen conservatorium. Don’t give up! beschrijft de comeback van Frank na zijn jarenlange Player’s Block. In D-Tune maakt Frank kennis met Brigid en Ierse folk, Close Friends beschrijft het ontluiken van vriendschap tussen Brigid en Frank, Final Grip, tenslotte, gaat over het hervinden van jezelf.
    De hoekdelen bakenen de verhalen af: Preludium beschrijft de aanleiding tot dit boek, Postludium geeft achtergrondinformatie ten behoeve van de literaire analytici en geïnteresseerde componisten!

    Mark de Gooijer (*1957) schrijft al vanaf zijn jonge jaren. Van tienerdagboek tot fantasyromans en korte verhalen, muziekrecensies en gitaarfestivalverslagen. Daarnaast speelt hij zelf klassieke gitaar en deelt muziek en bevindingen middels zijn website de DOS Amigos Homepage (www.dosamigos-homepage.nl).

    Corine Binnekamp (*1969) voert de pen al vanaf haar kindertijd. Ze is vooral actief in het korte tot ultrakorte verhalengenre en het recensie- en redactiewerk. Daarnaast speelt ze gitaar, nylon voor de klassieken en steelstring voor Ierse folk sessies, die ze zelf ook organiseert.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 148mm x 210mm
    Aantal pagina's : 160
    Uitgeverij : Uitgeverij Mark's
    ISBN : 9789082667516
    Datum publicatie : 02-2018
  • Inhoudsopgave
    1 Preludium
    2 Fantasia per il mio Liuto!
    3 Tendresse
    4 Don’t give up
    5 D-Tune
    6 Close Friends
    7 Final Grip
    8 Postludium.
  • Reviews (8,5 uit 1 reviews)

    12-04-2018
    Een verrassend leuk boek!
    Een verrassend leuk boek, geschreven in een vlotte schrijfstijl met een persoonlijk tintje. Geinspireerd op een aantal specifieke gitaarcomposities, dus muziek omgezet in verhaal. Heel bijzonder! Een aanrader voor met name de lezer die graag verhalen leest die gaan over muziek, met name gitaarmuziek. Laat je meevoeren met de muzikale belevenissen van de twee hoofdpersonages in deze innemende roman!


    Geplaatst door
    Waardeert het boek met een 8.5 uit 10

€ 17,50

niet beschikbaar

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Uit Fantasia per il mio Liuto

Chiarina sluipt over straat, ze blijft behoedzaam buiten de flakkerende lichtkringen van een enkele toorts aan de poorten van de palazzo’s. Haar hand tast naar de dolk onder haar mannenkleren. Voor de zekerheid! Ze speurt het modderig plaveisel af. Slierten van rook vervagen het uitzicht. Een prikkelende geur, dampen die haar ogen laten tranen.

"Brand?"

Het is onrustig in Florence en die stemming is op haar overgeslagen. Ze wil weten wat er aan de hand is. De normale sfeer van de Vastenavond is compleet verdwenen, geen uitgelaten mensen, geen gezang, geen gerinkel van roemers, niemand lacht op straat en er ligt zelfs geen dronkenlap zijn roes uit te slapen in de stront van de goot. Er flakkert een vurige gloed achter de gebouwen.

“Piazza della Signoria…” mompelt ze voor zich heen.

Uit Tendresse

Frank zucht en zwaait zijn pols los zodat de kramp kan zakken. Een nieuw muziekstuk ligt op de standaard. Dan is het altijd even puzzelen met de vingerzetting, zelfs muzieklezen is dan weer lastig. Alsof hij voor het eerst een notenbalk ziet en weer vliegensvlug bij elke noot in zijn hoofd Every Good Boy Deserves Favor af moet gaan.

"Cirkeltje vier, D-snaar, vinger 4: waar moet die pink naartoe? En hoe pak ik die G dan? Ah, zo."

Noot voor noot zoekt hij tijd en ruimte op de toets van zijn gitaar en giet die aarzelend in ritme en klank. Zijn vingers reageren stug op de eisen van de positie. Zijn geest is echter gedecideerd en duwt en dringt zijn spieren voort. Zijn vingers protesteren, voelen stijf uit weerstand, willen het nog niet leren, tot ze hun verzet opgeven en de partij volgen.

De tonen zijn nog zwak en halen niet eens de wand van zijn zolderkamer om in echo terug te stuiteren.
Dat is altijd bij een nieuw stuk: alsof hij de snaren en het instrument nog aan het verkennen is, zo zacht speelt hij dan. Tot hij de muziek een paar keer heeft doorgespeeld, de weg hem bekend is en zijn toon aan kracht wint.

Een heerlijk gevoel is dat: als de toon zo'n kracht heeft dat de trillingen tegen de muur weerkaatsen. Op zulke momenten geniet Frank van de nagalm. "Zo moet het ook als ik in de grote zaal speel", weet hij.

Uit Don't Give Up

“Waarom ben je toen gestopt, de echte reden? Dat heb je me nooit verteld.”

Frank kijkt bedachtzaam naar zijn bierglas. Halfvol. Hij is zweverig, de volgende pint wordt er gegarandeerd eentje te veel. Door haar vraag heeft hij zin om hem toch te bestellen.

Zijn stem laat hem in de steek. Hij kijkt Sylvia aan. Zij kijkt terug, vriendelijk. Er klinkt geen verwijt in haar stem door. Dat verbaast hem, toen ze nog samen waren, had ze daar alle reden toe, maar hij kon het echt niet, hij kon dat niet met haar delen, het zat te diep. Zelfs voor haar.

“Waarom toch?” dringt ze aan, “je speelde toen zo mooi, zo krachtig. Je was cum laude geslaagd voor je uitvoerend musicus, als je niet..."

Ze raakt even met haar vingertoppen de zijne aan. Linkerhand. Gevoelig. Zijn eelt is weg, zij heeft het hare nog op vingers, tanig maar soepel ondanks haar jaren. Hij herinnert zich wat dat aan haar streling toevoegde.

Hij ontwijkt haar blik. “Dat ongeluk... daar was ik totaal door van de kaart. Het lukte niet meer.”

"Was het echt alleen dat ongeluk? Ik weet dat je er kapot van was... maar alleen dat. Het was heel tragisch. Els was nog veel te jong." Sylvia's blik blijft rusten op Frank.

Hij voelt haar ogen, zo keek ze ook als ze wist dat hem iets dwars zat, als hij weer problemen met zijn ouders had. Diepe zucht.

Uit D-Tune

"Soms zijn keerpunten zo voelbaar dat het bijna onmogelijk is om de afslag te missen," denkt Frank.

Zacht getokkel trekt zijn aandacht. In een hoek van de gitaarwinkel ziet hij een jonge vrouw zitten, haar felgekleurde shirt met bloemen kleurt opvallend vrolijk bij de Western gitaar op haar schoot. Is dat nou dezelfde vrouw van twee weken terug?

"Hoe speelt ze?" een mannenstem klinkt van achteruit de zaak. Frank zet nieuwsgierig een pas vooruit en ziet een werkbank met een gitaar in de klemmen. Een oude man staat in de deuropening, ziekenfondsbrilletje op de neus, vijl in de hand, een paar snaren kronkelen als slierten spaghetti uit de zak van zijn stofjas. "De scheur is niet meer te zien en aan het geluid is ook niet te horen dat ze gehavend was."

De vrouw richt zich tot de man. "Ja, hartstikke fijn dat ie weer gemaakt is. Fijn ook dat jullie dat zo snel konden doen. Ik zat echt in de rats toen ie viel en tegen de tafelpunt stootte. Gelukkig kreeg ik jullie adres. Ze klinkt weer als vanouds," haar vingers glijden over de snaren. Klanken cirkelen door de ruimte. Helder.

"Vreemd, een alternatieve stemming die meer is dan alleen een verlaagde D-snaar," schiet door Franks hoofd. Meer tijd om erover na te denken, krijgt hij niet. De winkelier wenkt hem.

"Daar staat ze, afgesteld en met nieuwe snaren." Frank volgt de uitgestrekte arm van de man. Zijn gitaar staat op de standaard, het hout glanst hem tegemoet.

Uitnodigend. Met zijn vingers streelt hij over het blad: Soepel, glanzend en glad. Hij klopt op het hout. Hij onderdrukt de neiging om de geur uit het klankgat op te snuiven, maar ontwaart hem wel, een duidelijk parfum van dennenhout. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen