Wij werken op volle kracht, er is geen vertraging in productie en levering door het Coronavirus. Meer informatie via deze link.

€ 23,95

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur

  • Cover Gegijzeld door verlangens   ( angel of love)  2013-2018
    Gegijzeld door verlangens ( angel of love) 2013-2018 (boek)
  • Cover Ik Vutrek deel 1 (2018 paperback)
    Ik Vutrek deel 1 (2018 paperback) (boek)

Ik Vutrek deel 2 (2019)

Wie durft?

Sven van der Woude • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Ik vutrek 2. 't Laatste boek uit de literaire nalatenschap van Sven van der Woude ..
    Een verhaal van een schrijvende geïsoleerde Berghut bewoner.

    Toen ik 38 jaar oud was leerde ik als dorpse jongen een jonge vrouw kennen via een datingsite uit de Randstad, we kregen een Lat en bel-relatie. Achteraf bleek ze Borderline te hebben en nog tal van andere complexe psychiatrische aandoeningen. Maar hoe alles exact zat is me nooit duidelijk geworden, het was een familie geheim.
    -
    Ik kwam in een soort van experiment der emoties terecht, en ben mezelf goed verloren. Als dorpeling was ik niet zo bekend met de stadse gebruiken, dus ik dacht dat het er allemaal bij hoorde. In het beginne deed de dame haar voor als een natuur freak en gezondheidsgoeroe, ze was wijs geworden door schade en schande, maar had op dat moment haar leven prima op orde zei ze. Dat bleek snel anders, ze had een extreem seksleven geleid, zat vol met gekke fantasieën, en ik werd ook met haar vunzigheid besmet, terwijl ik daar nooit last van had. Ik moest veranderen omdat ik geen stoere jongen was, dus er volgde een sekstraining, zoals zij die ook eens had gekregen van een vriendje die van haar een seks Queen wilde maken.

    Van seks met haar is het eigenlijk nooit gekomen, maar-jà die rotzooi zit nu wel in je hoofd. Algauw werden me stoere loopjes aangeleerd, en plots zou roken ook goed bij me passen, dat zou me aantrekkelijk maken voor haar, want iets in mij stootte haar af,

    Nu, ik zal u zeggen er volgde een gekke periode, waarin ik op nieuw door haar werd opgevoed, ik kreeg niet alleen onderrichting in seks, maar ook werden mijn toilet gewoonten door haar en haar zusje onder de loep genomen, dat zusje had ze ook niet op een rijtje. Enfin, en zo kreeg ik op mijn 38e levensjaar nog les hoe ik mijn bips moest afvegen, ze wilde het ook controleren want dat deed ze ook bij haar vorige vriendjes. Op een relatie met mij was ze nooit uit, al kwam ik daar pas erg laat achter, want 5 jaren lang heeft ze me aangetrokken en afgestoten.

    Haar toenmalige bevlieging was dat ze afgezonderd in de natuur wilde wonen, en leven volgens de Anastacia leer. Ze was opzoek naar iemand die haar droom kon verwezenlijken. Ze zei als maar: '' We moeten hier weg uit Nederland, want ze vergiftigen ons hier allemaal'' maar het meeste werd ze nog vergiftigd door haar eigen drank en rookverslaving, welke plots zo kwam aanwaaien. Ook dacht ze dat er Moslim-oorlog zou uitbreken, dus moesten we naar een afgelegen gebied ‘vluchten’, daar zouden ze niet komen, en we moesten ook een kelder hebben zodat we daar konden schuilen.
    -
    Algauw werden haar opvattingen de mijne, nàjà niet over die Moslims maar wel over het wonen in de natuur. We trokken samen door Europa om bouwvallige huizen te bezichtigen. De bezoekjes werden overstemd door haar woedeaanvallen, smetvrees en ander geneuzel. Kritiek geven dat zag ze als vorm van liefde, daar hielp ze mensen verder mee was haar opvatting.

    Enfin, de jaren die volgden heb ik alles uit de kast getrokken om haar droom te verwezenlijken, terwijl zij grotendeels met andere zaken bezig was. Het is een wonder dat het me gelukt is want de budgettaire voorzieningen voor het project ontbraken mij volledig, ik deed het voor haar, want ik was dermate verliefd dat ik bij wijze van spreke de tour de France nog op de autoped voor haar zou afleggen. Maar die liefde was niet wederzijds, ik had nog telkens het beeld voor ogen dat ze een nette onschuldige natuurdame was.

    Nu, vele jaren later was het een feit, we kregen de sleutels overhandigd van een piepklein onbewoonbaar huisje in de Weense heuvels. Ik was alleen bezig om gratis bouwmaterialen te verzamelen, samen met mijn enigste vriend reden we op en neer om alles er naar toe te brengen. In de zomer van 2017 na onze eerste klusvakantie raakte de dame uit beeld. Klussen was niet haar ding. Ze was meer een prater,criticus en een denker zei ze, maar geen werker...

    Enfin, en zo bleef ik zitten met een ander zijn droom, en een overhoop gehaald leven, want als je 5 jaar lang met een Borderline patiënt om gaat dan raak je zelf ook flink van slag kan ik u verklappen.

    Na alle bloed, zweet en tranen die ik er voor gelaten heb, wil ik proberen om de dagen die me nog resten te slijten in de Weense bergen... Een grote uitdaging dus, in dit bijna 200 pagina's rijk geïllustreerde boek deel ik mijn belevenissen en ervaringen. Mijn verhaal rammelt wel van de spelfouten maar ik hoop dat u mij dat vergeeft. Dit is als 't ware een aflevering van de bekende tv Serie: Ik vertrek. Maar dan van een afgestoten eenling die buiten het oog van de camera's opereert. Waar dit avontuur eindigt? ik ben er zelf ook benieuwd naar.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 204mm x 291mm
    Aantal pagina's : 192
    Uitgeverij : Niet bekend
    ISBN : 9789463458603
    Datum publicatie : 11-2019
  • Inhoudsopgave
    niet beschikbaar
  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 23,95

niet beschikbaar

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Een uitzonderlijk festijn in de Weense heuvels.

Als ik u het niet zou vertellen wat ik zojuist heb meegemaakt dan zou u me nooit geloven. Mijn hele leven is veranderd in a split of a second want ik heb er twee luidruchtige vrinden bij. Zit zo: Ik ging laat in de middag om kattenbrokken voor de hond naar de ALDI Ik dacht: Ik neem de vuilnis ook gelijk maar even mee, die zooi stinkt altijd zo dus ik zette de vuilniszak op het dak van mijn bijstandsauto. En weet u nog van dat kozijn met dat thermopane glas welke gister in barrels viel? Ik had dus al het glas bij elkaar geraapt en in een grote doos gedaan, en die doos had ik voor de gelegenheid ook op het autodak gezet. O, en Ik had de glasscherven met een hamer fijn geslagen zodat het allemaal in de doos paste. Enfin, aan het einde van mijn erf staat een vuilcontainer maar-ja men weet hoe dat gaat, helemaal vergeten dat die vuilniszak op het dak stond...


Enfin, ik bonjourde fijn met mijn bijstandsauto over de Weense heuvelwegen, steekt er vlak na een bocht onverwacht een eekhoorn over de weg, ik vol in de rem… Komt er in eens een vuilniszak met smeerboel de weg over stuiteren en u raad het al gevolgd door een doos met glas. Mijn autoruit zat onder de volgezogen wattenstaven, koffie pets en andere vunzigheid, de rest van de zooi werd verspreid over 12 vierkante meter wegdek.

Nà, daar sta je dan 10 meter na een bocht, ik gelijk de smeerboel bij elkaar rapen, maar het duurde niet lang of ik hoorde me toch een lawaai, het was een auto die nog maar net op tijd kon remmen. De Weense heuvel man stapte gelijk uit. Mooi dacht ik, die komt me even helpen, maar dat bleek anders. De man was laaiend van woede, hij wees naar zijn voorhoofd en zei van alles. Geen idee wat hij nu precies zei maar erg vriendelijk klonk het allemaal niet. Ik antwoordde terug en zei: Kan ik er wat aan doen dat jij met 90 km per uur over deze smalle slingerwegen rijd. Heb je wel in de gaten hoe je een anders mans leven in gevaar brengt, je had me wel dood kunnen rijden! Nà, mijn verhaal was aan dovemans oren gericht want hij stapte nog kwader in zijn auto en vertrok met veel stampei.

Nu, ik heb het glas maar op de weg laten liggen en de vuilnis in mijn kofferbak gemieterd, de stank was niet te harden, dus bij de eerste container langs de weg stopte ik. Ik opende de containerdeksel en wat er toen geschiedde lieve Menschen. Het was net of dat ik 'Toys R Us' binnen liep, de container was afgeladen met kinderspeelgoed, kinderkleding, kinderschoenen, gelijk begon een Beer me vrolijke liedjes toe te zingen, even verderop lag een soort van paarse papegaai die ook van alles tegen me zei, en onderling spraken ze ook nog tegen elkaar. Dan denk je bij je zelf: dan hebben we het wel gehad, maar nu wordt het verhaal pas echt spannend, want ik dacht: Ik neem jullie beide mee, dus ik leunde half over de rand van de container begint dat kreng in eens de heuvel af te rollen, 50 meter verderop belande de hele boel in de greppel inclusief ik zelf.


Het spektakel trok nogal bekijks want er waren inmiddels ook wat toeschouwers blijven staan, van schrik durfde ik niets meer mee te nemen, want ik was bang dat ik gedonder kreeg want er lag immers verderop ook al een partij thermopane glas over de weg. Maar ik heb de zak met die beer en die vogel nog wel haastig kunnen mee graaien in mijn loopje naar de auto. En nu word ik al de hele avond toegesproken door een paarse vogel, af en toe snurkt hij en knippert hij met zijn ogen. En de beer kan het hele Weense alfabet opzeggen. U 't begrijpt al, ik spreek binnen mum van tijd vloeiend Hoog Weens.. O-ja en de beer zingt ook nog liedjes is dat niet geinig? Dit wordt echt een super wiekend ik voel het aan mijn blaas! Ik wil HIER nooit weer weg. Shit, de batterij oplader van de beer is er niet bij, en die vogel mist zijn onderstel want hij kan ook nog lopen. Ik zal wel effen terug moeten, als ik maar geen lekke banden krijg. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen