€ 19,95

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Loslaten doet pijn

Het waargebeurde verhaal van Bryan

Marianne Swinkels • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Achter Bryans vrolijke glimlach gaat veel pijn en verdriet schuil. Vanaf dag één vecht hij voor zijn leven. Tijdens haar zwangerschap voelt Marianne dat er iets niet in orde is. Uit de echo’s blijkt dat haar nog ongeboren zoon een zeldzame afwijking heeft ontwikkeld. De artsen kunnen niet zeggen wat dit voor invloed zal hebben op zijn leven. Al snel na de geboorte van Bryan blijkt dat de aandoening voor een opeenstapeling van problemen zorgt. Een zoektocht naar een diagnose volgt, waarbij sommige artsen het welbevinden van Bryan uit het oog lijken te verliezen. Marianne en haar man zien de gezondheid van hun zoon snel verslechteren. En realiseren zich dat dit een gevecht wordt zonder winnaars.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 148mm x 210mm
    Aantal pagina's : 297
    Uitgeverij : Marianne Swinkels
    ISBN : 9789090325590
    Datum publicatie : 02-2020
  • Inhoudsopgave
    niet beschikbaar
  • Reviews (10 uit 2 reviews)

    17-01-2020
    Aangrijpend
    Het tweede boek van Marianne dat ik lees. Weer heel mooi geschreven. Ik heb het boek met tranen in mijn ogen gelezen, maar soms ook met een lach op mijn gezicht.

       Makkelijk te lezen.
       Aangrijpend

    Geplaatst door uit Stadskanaal , leeftijd 30-39
    Waardeert het boek met een 10 uit 10


    16-01-2020
    Prachtig
    In 1 ruk uitgelezen... Prachtig... Prachtig om te zien hoeveel liefde ouders voor hun kind hebben... Een traan omdat het leven soms zo vreselijk oneerlijk is.

       Meeslepend
       Leest makkelijk

    Geplaatst door uit Zoetermeer , leeftijd 30-39
    Waardeert het boek met een 10 uit 10

€ 19,95

niet beschikbaar

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

De verpleegsters van het algemene ziekenhuis hadden allemaal een zwak voor Bryan. We wisten dat ze ontzettend goed voor hem zorgden wanneer wij even naar huis gingen om tussen de middag tijd met Sidney door te brengen. Na het eten brachten we haar weer naar school en gingen wij weer naar het ziekenhuis.
We liepen door de gang naar zijn kamertje, maar toen we de deur opentrokken, was Bryan spoorloos verdwenen. Verbaasd keken we naar het kamernummer. We stonden wel bij de juiste kamer. Hij was alweer aan de beterende hand en we maakten ons daarom geen zorgen. Misschien was hij naar een andere kamer gebracht. Toen we bij de zusterpost aankwamen om te vragen waar Bryan was, barstten we in lachen uit. Daar zat ons ventje, met een viertal verpleegsters om zich heen, te glimlachen.
‘Aha, hier ben je. We waren je al kwijt, jochie.’ Hij sloeg zijn hoofd achterover, zwaaide zijn armen ongecontroleerd in de lucht en knorde van plezier.
‘Hij keek me zo verleidelijk aan toen ik bij hem ging kijken. Ik kon hem daar niet alleen achterlaten. Hij heeft het goed naar zijn zin bij ons, hè Bryan?’ De verpleegster keek hem met glinsterende ogen van plezier aan, net als de andere verpleegsters in de kamer.
Bryan kreeg het ook altijd voor elkaar. Hij hoefde iemand maar lief aan te kijken en ze smolten voor hem. Of hij dat zelf ook in de gaten had, weten we niet zeker, maar hij maakte er in elk geval wel dankbaar gebruik van.

Zeven dagen nadat de neussonde was verwijderd, werd er een nieuwe neussonde ingebracht. Dit was net als de vorige keer een verschrikking voor hem.
Omdat hij zijn slikreflex niet mocht verliezen, moesten we hem nog wel eten via de mond aanbieden. Het hoefde niet veel te zijn, de sondevoeding bevatte voldoende calorieën.
We hadden er eigenlijk weinig goede hoop in. Waarom zou het deze keer wel goed gaan? En als het niet goed ging, hoe moesten we dan verder? Maar wonder boven wonder ging het uitstekend. Bryan spuugde niet meer en zijn gewicht nam langzaam toe. We waren dolgelukkig. Hij kreeg meer kleur op zijn gezicht en begon weer vaker te lachen. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen