Fragment
Soms werd de opzittijd van zes uren overdag overschreden. Ik hield het in de gaten. Een grote klok hing, goed in het zicht boven mijn tafeltje; vaak vanuit bed liggend en wachtend keek ik geïrriteerd naar die klok. Dan gleden mijn ogen over de lelijke felgekleurde gordijnen; uren en uren heb ik liggen wachten, vooral 's ochtends toen ik nog niet in de gaten had hoe het dagelijkse programma van Huize Emma in elkaar stak. Hoe laat begint men met het uit bed halen van de patiënten? Het was altijd even afwachten wie er bij je bed zou verschijnen. De jonge verzorgers deden hun werk met evenveel toewijding en enthousiasme als de al wat oudere en meer ervaren krachten. Ik herinner mij dat ik die eerste dagen ‘s ochtends heel veel en ondraaglijk lang heb liggen wachten in bed, liggend in mijn eigen uitwerpselen.
×