Fragment
Uit Hoofdstuk 1: De curve die Nederland negeert
Het begon op een donderdagochtend die op geen enkele manier historisch aanvoelde. De verwarming deed het half, de koffiemachine piepte om ontkalking en in de agenda van Jurjen stond een intern overleg over een campagnepresentatie voor een retailklant. Zo'n dag waarop je vooral probeert je inbox kleiner te krijgen.
Toen kwam Floris binnenlopen.
Floris Hendriks was developer in het techteam van Accelerate. Eind twintig, altijd een beetje te enthousiast voor de rest van het kantoor, iemand die met glanzende ogen kon praten over API's terwijl accountmanagers zichtbaar naar hun koffie keken. Hij liep niet gewoon naar zijn bureau. Hij liep rond met zijn laptop opengeklapt alsof hij een gevonden schat door de ruimte droeg.
"Hebben jullie dit al geprobeerd? ChatGPT. Het schrijft gewoon volledige brieven. Analyses. Code. Alles."
Mensen reageerden zoals mensen op kantoor meestal reageren op iets dat mogelijk belangrijk is, maar nog niet dringend voelt. Half geïnteresseerd. Half meewarig. Iemand zei dat Google waarschijnlijk ook wel zoiets zou hebben. Iemand anders vroeg of het Nederlands kon.
Jurjen keek ook. Er stond een keurige tekst op het scherm, foutloos genoeg om ongemakkelijk te zijn. Geen briljante tekst. Maar wel beter dan de meeste eerste concepten die je op een drukke werkdag in elkaar zet.
"Grappig," zei Jurjen.
Dat was niet oneerlijk. Hij vond het ook echt grappig. Indrukwekkend zelfs. Alleen niet existentieel. Niet carrièreveranderend. Niet iets waar je je werkweek omheen zou herzien.
Later die middag, tussen twee meetings door, probeerde hij het zelf. Hij kopieerde een taaie klantbrief in het venster en vroeg om een samenvatting. Binnen een paar seconden kreeg hij een heldere, nette versie terug. Niet perfect. Wel goed. Goed genoeg om direct bruikbaar te zijn.
Jurjen las het twee keer. Hij voelde kort die kleine steek die je voelt als technologie iets doet waarvan je dacht dat jij daar nog wel even voor nodig zou zijn.
Daarna sloot hij het tabblad.
Niet uit afkeer. Uit onderschatting.
Hij dacht: handig voor erbij.
Wat hij niet dacht, en misschien ook niet kón denken, was: hier begint iets dat mijn vak, mijn bureau en mijn zekerheid in stukken gaat snijden nog voor het einde van het decennium.
×
Thuiswinkel Waarborg