Fragment
Proloog
In momenten van stilte — tijdens meditatie, reflectie of simpelweg wanneer het leven even vertraagt — dringt zich soms een vreemd besef op.
We zijn bewoners van één planeet, reizend door een immens universum. En toch lijkt de wereld die wij hebben gebouwd steeds verder verwijderd te raken van de harmonie waaruit zij ooit is voortgekomen.
In de afgelopen vijf eeuwen, een periode die in de geschiedenisboeken bekendstaat als de Moderne Tijd, heeft de mensheid een ongekende schaal van wetenschappelijke vooruitgang bereikt. Tegelijkertijd heeft deze ontwikkeling een prijs gehad.
Niet iedereen heeft deze moderniteit op dezelfde manier ervaren — en niet iedereen heeft haar in gelijke mate kunnen benutten. Wat als deze periode, die vaak als universeel wordt gepresenteerd, in werkelijkheid een ander verhaal vertelt?
Een verhaal waarin vooruitgang en verlies naast elkaar bestaan. Waarin zichtbaarheid en onzichtbaarheid elkaar afwisselen. Waarin wat gewonnen werd, niet los te zien is van wat verloren ging.
In dit boek onderzoek ik deze spanning — en de sporen die zij heeft achtergelaten in hoe wij de wereld vandaag begrijpen.
×