Fragment
Als het vrouwtje weleens op de bank ging liggen, dan kwam Sparky vaak al snel aangelopen, sprong op haar buik en ging languit liggen met zijn kopje en voorpoten richting haar hoofd en zijn lijfje en achterpoten richting haar benen. Zijn hart op haar hart.
Manja zag dit en dacht: 'Hé, dat wil ik ook wel'.
Die kwam dan naast de bank liggen en wilde worden aangehaald. Ze draaide zich op haar rug en liet zich eens lekker over haar buikje aaien. Ondertussen kwispelde ze enthousiast. Zo gebeurde het dus, dat Sparky met de ene en Manja met de andere hand werd geaaid. Heerlijk, al die 'kroelmomenten'. En het vrouwtje voelde zich na een tijdje weer een stuk beter.
×