Fragment

Wat doe je? Ik brei een boek

Het breiwerk lag op mijn nachtkastje toen ik in slaap viel.
Het was begonnen als een trui, maar ik was in slaap gevallen, en toen ik nog eens keek was het een boek geworden.
Een heerlijk warm boek met kabels aan de voorkant.
In een droom kan alles, dus ik was nergens verbaasd over.
Toen ik vanmorgen vroeg, om kwart voor 12 wakker werd besloot ik er maar meteen uit te gaan.
Drie uur later stak ik mijn voeten een voor een tegelijk over de rand van het bed.
Mijn pantoffels kon ik niet vinden. Ik keek onder het bed en zag 12 paar pantoffels staan. Ik liep naar de badkamer, liet het bad leeglopen en stapte er in.
Nadat ik mezelf met tandpasta had ingezeept spoelde ik me af en trok mijn jas aan. Ik
poetste mijn tanden met eishampoo en bewerkte mijn haren met de
gootsteenborstel. Nog wat vim onder de oksels en ik kon naar beneden.
Mijn ontbijt had ik de vorige avond al klaargemaakt, zodat ik alles nog bij elkaar moest zoeken.
Na een flink bord boerenkool kon ik de dag weer aan.
Nog wat gymnastiek oefeningetjes - dat valt niet mee met zo’n lege maag - en ik begon in een rap tempo aan mijn huishoudelijke taken.
Ik zette de ontbijtvaat in het bad, deed de kraan open en keek er de rest van de dag niet meer naar om.
Daarna keerde ik de stofzuigerzak om op het kleed en deed er de inhoud van de prullenbak bij. Opruimen hoeft niet, dat doe ik een keer per jaar bij de grote schoonmaak.
Ik klom omlaag naar de slaapkamers en stopte wat schone was in de wasmachine. Even kijken of er nog genoeg vuil spul in de kamers rondslingert, dan kunnen we de kasten lekker leeg houden.
Nee, alles is opgeruimd. Zou je ze niet? Ze leren het nooit!
Zo, tijd voor een pauze. Bij een flinke borrel maakte ik een boodschappenlijstje voor de komende 10 jaar. Vorige week heb ik een verjaardag, daar moet ik het een en ander voor in huis halen. Er komt niemand dus ik moet heel wat inslaan.
Ik zette hier en daar een emmertje neer tegen de lekkage in de badkamer, trok al mijn kleren uit, want het was koud buiten, en pakte de step om boodschappen te doen. Op de snelweg aangekomen voerde ik mijn snelheid op tot 500 km per uur, ma een tijdje trok ik mijn landingsgestel in en steeg op. Na enige dagen vliegen was ik in het winkelcentrum.
Handig, zo lekker dichtbij. Ik ging nergens naar binnen, maar haalde mijn boodschappen uit de tassen van degenen die al buiten waren. Het was niet veel; aardappelen, wc papier, blikken verf, een boor, een rol tapijt, behang, een bankstel, 6 pakken hagelslag, een paar flessen spiritus, 20 paar schoenen in maat 60, en een baal hondenbrokken voor de goudvis. Dat beetje kon ik makkelijk in mijn handen houden, en ik stepte weer terug naar huis.
Zo, allemaal een stuk slagroomtaart van vorig jaar voor het avondeten, en dan meteen naar bed!
Gisteren komt er weer een nieuwe dag!
 
×