Fragment
Uit hoofdstuk 7:
......Daar blijft het echter niet bij. Zodra het ijsblok zelfs maar een beetje is gesmolten, komt een van de bedienende dames in actie. Bewapend met een tang die meer geschikt lijkt voor het hanteren van gloeiend hete kolen, vist ze het halfgesmolten ijsblok uit het glas. Het blok wordt vervolgens met een expertmatige zwaai vervangen door een geheel nieuwe ijsberg. Het tafereel is hypnotiserend – een soort choreografie van kou en alcohol.
We kijken vol verbazing, misschien zelfs een beetje ontredderd, naar deze ijzige beerput van verspilling
Hoe kun je een goed glas bier zó behandelen? Als je toch koud water wilt drinken, neem dan gewoon een alcoholvrij biertje uit de ijskast. Of, weet je wat, drink gewoon water. Maar nieuwsgierigheid wint het altijd van gezond verstand, en dus besluiten we het ook te proberen. We krijgen glazen met ijsbergen waar Edmund Hillary trots op zou zijn, gieten er bier overheen en proosten. En eerlijk is eerlijk: het verhoogt de pret aan tafel aanzienlijk.
De ceremonie van ijsblokken vervangen heeft iets onmiskenbaar fascinerends. Maar ja, na een paar slokken moeten we het toegeven: wat er in ons glas zit, is geen bier meer. Het is koud water met een hint van hop en een vage herinnering aan betere tijden. Toch heeft het één groot voordeel: op deze manier wordt dronkenschap een verre droom. Want met dit tempo zou je eerder verdrinken dan dronken worden. We lachen tot middernacht en strompelen, niet van dronkenschap maar van het vele eten, uiteindelijk terug naar het hotel....
×