Wij werken op volle kracht, er is geen vertraging in productie en levering door het Coronavirus. Meer informatie via deze link.

€ 6,95

PRINT boek

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur


  • Dagboek van een Tuinman (Herfst) (ePUB)

  • Dagboek van een Tuinman (Lente) (ePUB)

Dagboek van een Tuinman (Zomer)

Ruim 11 weken lang aan de zomer ontleende geestelijke gedachten

Arie Wijland • ebook • epub

  • Samenvatting
    niet beschikbaar
  • Productinformatie
    Binding : Epub
    Auteur : Arie Wijland
    Bestandstype : epub
    Distributievorm : Ebook (digitaal)
    Aantal pagina's : Afhankelijk van e-reader
    Beveiliging : Digitaal watermerk (social DRM)   Informatie 
    Uitgeverij : Arie Wijland
    ISBN : 9789464069112
    Datum publicatie : 07-2021
  • Inhoudsopgave
    INHOUD

    Voorwoord
    Inleiding
    Vrucht
    Een vrucht groeit, producten maak je 10/7
    Verstedelijking (1) 11/7
    Verstedelijking (2) 12/7
    Verstedelijking (3) 13/7
    Een tijdperk komt in beweging 14/7
    Vrucht versus product 15/7
    We kunnen niet álles maken! 16/7
    Geestelijk DNA 17/7
    Geestelijke vrucht 18/7
    Schijnvruchten 19/7
    De ‘vrucht’val 20/7
    Voor mezelf beginnen of verdergaan met God? 21/7
    ‘Arie, je moet snoeien!’ 22/7
    Snoeien doet bloeden 23/7
    De ambitieboom 24/7
    De bladwijzer 25/7
    Drijfzand 26/7
    Er hélemaal klaar mee zijn! 27/7
    Eens komt de grote Zomer! 28/7
    De tuin van je leven 29/7
    Tegenvallende vrucht 30/7
    Blijf in Mij! 31/7
    Leven in de vaas 1/8
    Blijven in Hem (1) 2/8
    Blijven in Hem (2) 3/8
    Herstel met terugwerkende kracht 4/8
    Onbeperkt houdbaar 5/8
    De vrucht van de geschiedenis 6/8
    Wereld Wijd Web 7/8
    In de grond van de geschiedenis 8/8
    Aan de vruchten herkent men de boom 9/8
    Bidden en danken 10/8
    Afhankelijk 11/8
    Groenten en fruit 12/8
    Geestelijke vrucht 13/8
    Opleving 14/8
    Werkcultuur versus genotscultuur 15/8
    Genotscultuur 16/8
    Het grote genieten 17/8
    Brave hemelburgers 18/8
    Koninklijk genieten 19/8
    De geen-televisie-dominee 20/7
    De tijd van tegenwoordig de nardus van toen? 21/8
    De vrucht van mijn tuin 22/8
    Een herinneringstuin 23/8
    Kiezen of gekozen worden 24/8
    In dienst van God (1) 25/8
    In dienst van God (2) 26/8
    Rijpen
    In de nazomer hangt de oogst voor het grijpen 27/8
    De zaak van Mijn Vader (1) 28/8
    De zaak van Mijn Vader (2) 29/8
    Masterclass 30/8
    Een boekje open over de toekomst 31/8
    Eindtijd 1/9
    Het zal mijn tijd wel duren! 2/9
    9/11! 3/9
    Voor en na! 4/9
    Niet één maar twee torens! 5/9
    Vroeg rijp, vroeg rot 6/9
    ‘Ben je helemáál zestig?! 7/9
    ‘Ceder’bomen 8/9
    Op de koffie 10/9
    Pensioen 11/9
    Opa 12/9
    Doordragers 13/9
    Als de amandelboom bloeit 14/9
    Op wie lijken we? 15/9
    Opofferende liefde 16/9
    ‘Laten vallen!’ 17/9
    De (ontwortelde) Boom des Levens 18/9
    Populair en ontworteld 19/9
    Wortelschade 20/9
    Woorden en gedachten (1) 21/9
    Woorden en gedachten (2) 22/9
    Woorden en gedachten (3) 23/9
    Herken de seizoenen 24/9
    Tenslotte 25/9
    Onkruid (1) 26/9
    Onkruid (2) 27/9
  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 6,95

PRINT boek

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

direct, via download
Veilig betalen Logo
Delen 

Informatie
Herroepingsrecht is uitgesloten voor eBooks. Een download van een eBook of luisterboek is niet meer te herroepen op het moment dat u, na aanschaf van het e-book, de download heeft gestart.

Fragment

12 augustus


Groenten en fruit

De vrucht van globalisering
Opgegroeid in een groot gezin was het assortiment toen minder uitgebreid dan nu, maar wél van goede kwaliteit. Zelfgemaakte appelmoes van goudrenetten, die meer weg had van compote met kaneel en bruine suiker stond, al dan niet afgekoeld, op tafel; samen met de kruimige eigenheimers en de speklappen, waar we driftig op kauwden. Met Kerst en wat andere hoogtijdagen werden roodbruine stoofpeertjes opgediend. Tijdens buitenlandse vakanties, op markten en in winkels, werd onze assortimentskennis uitgebreid.
Pas veel later kwamen deze vreemde vruchten onze super binnenrollen. De vroegere stamppot van aardappels, winterwortels en uien dreigen verwisseld te worden voor een overdosis aan oriëntaalse gerechten. Vrucht van de globalisering?
Onze twee jongste zoons zijn, naast fervente muzikanten, minstens zulke enthousiaste koks. Moderne media en, niet te vergeten, non-stop kookprogramma’s hebben voedsel en bereiding wereldwijd op de (me-nu)kaart gezet. Wat hen betreft wordt het een bonte, smakelijke en zelfs gezonde mix van wat er ver over de grenzen wordt bekokstoofd. Terwijl ik dit schrijf, roept mijn vrouw naar beneden: ’Jongens, niet te veel peper!’
Soms, wanneer er weer een vreemd ruikend gerecht wordt geserveerd, verlang ik naar de gevulde soep van weleer. De dagelijkse pot van mijn moeder, waar je de klok op gelijk kon zetten.
‘Pa, kom je eten …?!’
De gezonde trek drijft me voort en ik schuif aan.
‘Toch niet te veel cajun en chilipepers, hoop ik?!’

Een paar handen vol vreemde vruchten, te beginnen met iets van eigen bodem: mispel (klein, hard en familie van de appel) en morel (donkerrode, wat zure kers en meer bekend in België). Wat verder over de grens en inmiddels bekend: avocado (met wat zout en peper, heerlijk!), vijg (van de Ficus carica), mango, kiwi en ananas. Minder bekend en met namen die wel erg buiten de deur klinken: baobab (de meest karakteristieke boom uit Afrika!), cassabananen, carambola (‘sterappel’ uit Zuidoost Azië), kumquat (verwant aan citrusfruit) en, eindigend met iets wat een groeiende bekendheid geniet, Sharon fruit (uit Israël).


12 september


Opa

Gewijde stilte
Mijn Opa van vaders kant is in 1963 gestorven. Tot die tijd woonde hij in een schilderachtig, historisch hoekhuisje. Nog jong heeft de woon-kamer, het keukentje, het interieur, de bedstee, de tafel met pluchen kleed én ‘het huisje’ buiten een onuitwisbare indruk op mij gemaakt. Vanuit de luidruchtige dynamiek van een gezin, twee broers en zes zussen, viel me die bijna gewijde stilte op. Alles leek een vaste, onveranderlijke plaats te hebben. Een beschamende doelmatigheid zonder overdaad. Het meest opmerkelijke was de herinnering aan Opa. Alles aan hem was oud en eenvoudig.
Een mandenmaker, waarvan er in het dorp wel meer waren. Gevoelig voor sfeer overviel me als kind de vrome rust, alsof ik binnenkwam in een kapel of een kathedraal. De klok. Aan de muur hing de klok, die in deze schijnbaar stilgevallen tijd de minuten, uren en dagen wegtikte.

Rust en rijpen
Te midden van dit alles zat Opa! Zijn doorwerkte handen, tot rust gekomen na een leven lang ‘tenen’ vlechten lagen rustig op tafel, links en rechts van een opengeslagen boek. Verrimpelde en doorleefde han-den, te lezen als de beschreven bladzijden voor hem.
De trekken van Pa, maar dan ouder en gerijpter, waren in deze bejaarde man goed te zien. Een handwerksman, die twee wereldbranden heeft zien blussen. De man die, samen met Oma, mijn vader heeft grootgebracht. Een man met ‘vrucht’. Vrucht, welke zich niet beperkte tot die bijzondere groentetuin. Een passie die grensde aan professie, waar streekeigen ervaring al spittend werd doorgegeven aan Pa.
Die tuin lag ver achter hem! Wat Afrikaantjes buiten en een Clivia op het hoge tafeltje voor het raam. De omgeving die ik toen beleefde als een gewijde sfeer. Nu weet ik dat daar iets rijpte. Niet tastbaar, maar waardevol voor God!
De tuin buiten raakte wellicht overwoekerd, maar die vrucht van binnen was bijna rijp. Rijp om geoogst te worden. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen