€ 9,99

PRINT boek

  € 15,95

PDF ebook

  € 9,95

Meer van deze auteur


  • Fout bloed (boek)

  • Fout bloed (PDF)

Fout bloed

Catharina Pinson • ebook • epub

  • Samenvatting

    Een vijftienjarige jongen met het syndroom van Down overlijdt en laat zijn zus ontredderd achter.  Ze had zijn dood niet verwacht. Via een klacht over zijn behandeling komt ze bij klachtenfunctionaris Helen Meeuws terecht, die het meisje naast professionele steun ook haar vriendschap aanbiedt. Samen ontdekken zij dat de jongen is gestorven om een gruwelijke reden – en dat hij niet de enige is. Ze zijn ongewild getuige van de ene na de andere huiveringwekkende gebeurtenis, en langzaamaan wordt duidelijk dat niet iedereen is wie hij voorgeeft te zijn. Het gaat hier om handel waarvoor mensen bereid zijn een moord doen…

     

  • Productinformatie
    Binding : Epub
    Auteur : Catharina Pinson
    Bestandstype : epub
    Distributievorm : Ebook (digitaal)
    Aantal pagina's : Afhankelijk van e-reader
    Beveiliging : Geen   Informatie 
    Uitgeverij : Matre
    ISBN : 9789082001808
    Datum publicatie : 10-2012
  • Inhoudsopgave
    niet beschikbaar
  • Reviews (9 uit 4 reviews)

    18-09-2013
    Fout Bloed wordt verfilmd!
    Deze thriller heeft terecht de aandacht getrokken van een filmproducent! In de loop van 2015 wordt Fout Bloed - de film vertoond in de bioscopen. Terecht, want het is een ijzersterk verhaal, dat zich uitstekend leent om in beeld gevat te worden.

       Spanning goed opgebouwd
       Onverwachte hoofdpersoon

    Geplaatst door
    Waardeert het boek met een 9 uit 10


    03-07-2013
    Spannend boek
    Lekker spannend tot het eind. Goed te volgen.


    Geplaatst door , leeftijd 40-49
    Waardeert het boek met een 9 uit 10


    15-04-2013
    Superspannend
    Gisteren het boek " Fout Bloed" gelezen. Het is dat ik geen tijd had anders had ik hem in 1 x uitgelezen. Nu heb ik er 2 dagen over gedaan. Superspannend was het. Ik ben benieuwd naar een volgende thriller van de auteur.


    Geplaatst door
    Waardeert het boek met een 10 uit 10


    15-12-2012
    Nieuwe thriller schrijfver ontdekt
    Als fanatiek thriller lezer ben ik altijd op zoek naar nieuwe schrijvers. Na de vele Scandinavische schrijvers die ik de afgelopen jaren heb gelezen, was ik verheugd om weer een Nederlands talent te ontdekken: Catharina Pinson. Het verhaal speelt zich af in de medische wereld en heeft een heel actueel thema als onderwerp. Het is goed geschreven met een prachtige suspense. We mogen hopen dat een nieuwe serie van medische thrillers is geboren!


    Geplaatst door
    Waardeert het boek met een 8 uit 10

€ 9,99

PRINT boek

  € 15,95

PDF ebook

  € 9,95

direct, via download
Veilig betalen Logo
Delen 

Informatie
Herroepingsrecht is uitgesloten voor eBooks. Een download van een eBook of luisterboek is niet meer te herroepen op het moment dat u, na aanschaf van het e-book, de download heeft gestart.

Fragment

Het was maar goed dat Helen haar wekkerradio zo had ingesteld dat hij iedere werkdag om zeven uur afliep, anders hadden ze zich allebei verslapen.

Yannick had haar diep in de ogen gekeken, en gevraagd: “ik heb toch niet gedroomd, he? Wij hebben gisteravond een matige steak gegeten bij Charlie’s, toen zijn we naar jouw flat gegaan om de fles wijn die ik voor je had meegenomen leeg te drinken en toen hebben we urenlang gevrijd als konijnen, toch?”

Helen had lachend naar hem geknikt.

“Mooi,” had hij tevreden gezucht, en haar vervolgens in haar nek gekust. Waarna ze zijn keiharde ochtenderectie niet had kunnen weerstaan, en na vijf minuten haar tot nu toe negatieve associatie bij het begrip ‘vluggertje’ bij het grof vuil had kunnen zetten.

Yannick was naar zijn eigen huis gereden om zich te verkleden, en Helen had een beetje verdwaasd gedoucht. Het was bijna te mooi om waar te zijn. Deze aantrekkelijke, intelligente, gevoelige man – helemaal voor haar alleen!

Althans, daar zag het naar uit.

En ach, als het toch anders zou blijken te zijn, kon in ieder geval niemand haar die hete nacht nog afnemen, dacht ze stoer. Maar ze wist dat ze zichzelf daarmee voor de gek hield; haar verliefdheid was tot schier buitenaardse proporties gegroeid. Het maakte haar bang en onoverwinnelijk tegelijk, terwijl ze zich ook nog zorgen maakte of het haar het werken niet onmogelijk zou maken.

‘Nouja, eerst maar naar Hensbergen,’ zei ze tegen zichzelf.

Ze was de vorige dag zó van haar stuk geweest dat Yannick haar mee uit had gevraagd, dat ze zich niet meer kon herinneren waar ze de sleutel van haar kantoor had gelaten. Eerlijk gezegd had ze ook maar halfslachtig gezocht, en al snel Jan van de beveiliging gebeld. Hij had een loper, en sloot zonder commentaar haar deur af. Het zoeken naar die sleutel kon wel tot de volgende dag wachten – ze moest zich eerst optutten voor het etentje, en alles wat daar mogelijk op zou volgen. ‘Alles’ was meer gebleken dan waarop ze had durven hopen, en de intense voldoening die haar dat schonk maakte dat ze Hensbergens misprijzende blik en dito preek over, alweer!, een vergeten sleutel wezenloos glimlachend aanhoorde in plaats van met deemoedig gebogen hoofd.

Wat het ook was geweest dat mevrouw Hensbergen zo van streek had gemaakt twee dagen eerder – ze had daar nu geen last meer van. Als een dominee uit een zwaar gereformeerd Zeeuws dorp blafte ze Helen hel en verdoemenis toe, als ze niet gauw leerde beter op haar spullen te passen.

“En verder, juffrouw Meeuws” – Hensbergen bleef ijzig beleefd en kilometers op afstand – “zou ik het op prijs stellen wanneer u mij niet uit zou lachen wanneer ik met u over discipline praat.”

“Sorry, dat meen ik niet zo, ik…” Helen probeerde haar gezicht in de plooi te krijgen, maar omdat het beeld van Yannick’s zwoegende borstkas door haar hoofd spookte en dit een heerlijke lichamelijke sensatie bij haar teweegbracht lukte dat maar slecht.

Toen ze zich eindelijk aan mevrouw Hensbergen had weten te ontworstelen, en ze haar met de hand op het hart beloofd had de sleutel nog diezelfde dag vóór vijven terug te brengen, liep ze naar haar kantoor. Ze moest zichzelf geweld aandoen om niet te gaan huppelen, en eigenlijk wilde ze ook luidkeels zingen. Dat deed ze maar niet, en in plaats daarvan beklom ze neuriënd de trap.

Het moment dat ze de deur van het trappenhuis opende verstomden de klanken in haar keel. Ze keek de gang in, en daar, voor de deur van haar kantoor, zat Monique Stelleman op de vloer. Ze was onmiskenbaar aan het huilen, Helen kon het ongecontroleerde schokken van haar schouders duidelijk zien. Ze voelde haar mond kurkdroog worden, en haar uitgelaten stemming verdween als sneeuw voor de zon. Dit tafereel kon maar één ding betekenen.

Met lood in haar schoenen overbrugde Helen de twintig meter die haar en het verdrietige hoopje mens scheidden.

“Monique?”

Voorzichtig legde Helen haar hand op de schouder van de jonge vrouw.

Een gezwollen, betraand gezicht werd naar haar opgeheven. In Monique’s ogen las Helen een mengeling van wanhoop en dodelijke vermoeidheid. Haar wangen waren rood gevlekt, haar oogleden zwaar van het vele huilen. Ze probeerde wat te zeggen, maar het enige dat ze voortbracht was een schor gefluister.

Helen zakte op haar hurken naast haar. Ze streek Monique door haar warrige haar. Het meisje zag eruit alsof ze de hele nacht niet had geslapen.

“Is Jacques… is hij…” Helen durfde haar vraag niet af te maken.

De gierende uithalen waarmee Monique haar verdriet uitschreeuwde waren het duidelijke antwoord.

Jacques was dood.

 

×
SERVICE
Contact
 
Vragen