Wij werken op volle kracht, er is geen vertraging in productie en levering door het Coronavirus. Meer informatie via deze link.

€ 19,95

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Afrika van binnenuit

5.000 kilometer fietsen op weg naar Guinee

Willem Hoffmans • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Hoe leeg is de Sahara? Leeg, of toch niet zó leeg? Halverwege West-Sahara verbaast Willem Hoffmans zich over het feit dat zelfs in dit stuk woestijn nog steeds plantjes groeien. En dat er, wanneer hij en zijn reisgenoot Marc ‘s avonds de tent neergezet hebben, toch weer een mannetje van de sécurité langs komt dat dit deel van het strand bewaakt. Net als de avond ervóór. Is West-Sahara leeg? Nou nee, dat valt eigenlijk best wel tegen. Of mee.

    Tijdens een driemaandse reis op de fiets probeert Willem door te dringen tot het wezen van een aantal landen in West-Afrika. Is Mauritanië echt zo eng en streng islamitisch als het hier in Nederland wordt gepresenteerd? Is Dakar echt zo’n mythische stad? Gaandeweg de reis ervaart Willem dat veel dingen eigenlijk totaal anders zijn dan hij zich had voorgesteld. Als hij zich er überhaupt een voorstelling van had kúnnen maken. Hoe zal Guinee straks zijn? Geen idee!

    Naast verwondering over de landen waar hij doorheen fietst is er ook de vriendschap met Marc. Willem en Marc kennen elkaar door en door, en samen vormen ze een geoliede machine die in drie maanden ruim 5000 kilometer fietsend aflegt en in staat is tegenslagen het hoofd te bieden. Maar ook een geoliede machine gaat weleens ratelen als je drie maanden lang op elkaar aangewezen bent.

    Afrika van binnenuit is een persoonlijk verhaal over reizen met de fiets. Over landen die anders functioneren dan we hier in Noordwest-Europa gewend zijn. Over vriendschap. Over verschillen en overeenkomsten. Over verwondering.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 145mm x 215mm
    Aantal pagina's : 209
    Uitgeverij : De Traauwen Bist
    ISBN : 9789464067996
    Datum publicatie : 07-2021
  • Inhoudsopgave
    Epiloog 7
    Het weer in Venezuela 9
    Hand(schoent)jes op het stuur 13
    Als een trein met vierkante wielen 17
    Stuk 21
    Eindelijk zon! 27
    Adios España! 31
    Aan de whiskey in Marokko 35
    Foezelen of foetelen? 39
    Ander weer 43
    De pindakaas-expeditie 47
    De Jaffer achtbaan 53
    Stylo! 59
    Het sfeertje en het weertje 67
    Yes! Hij gaat thee zetten! 71
    Tam kamperen in Tafraout 75
    Broodstress 81
    Lost Weekend in Sidi Ifni 87
    De koppen weer goed 91
    Links rijden in West Sahara 97
    Paradontaxkoffie 103
    De vis-afslag van Mauritanië 109
    Slaaptrein naar het oosten 117
    Mauritanië van binnenuit 125
    Op de brommer naar Nouakchott 131
    Kerstmis in Senegal 137
    De bus missen in Saint Louis (en andere eerste indrukken) 145
    Oud & Nieuw, anders 155
    Nachtboot naar Ziguinchor 163
    Rode wegen op weg naar Guinee 169
    Guinee: nieuwe uitdagingen 175
    Een reis met negen levens 183
    De N24 191
    Roodheidswaanzin 197
    Kassa! 203
    Dankwoord 209
  • Reviews (8 uit 1 reviews)

    23-10-2021
    heerlijk boek in een ruk uitgelezen
    Afrika van binnenuit leest als een trein, meerdere keren erg moeten lachen. Buiten dat het natuurlijk een geweldige fietstocht is. Verbaasd over hoeveel lekke banden je kan rijden en mooi te lezen hoe vriendschap kan aanvullen, uitdagen en inspireren. Ik ben niet echt van de reisboeken maar Willem Hoffmans, ik wacht op je 2de boek.

       leest lekker vlot
       humor

    Geplaatst door uit Huizen , leeftijd 50-59
    Waardeert het boek met een 8 uit 10

€ 19,95

niet beschikbaar

niet beschikbaar

Voor 16.00 uur besteld, overmorgen in huis!
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Na één dag in de hoofdstad verlaten we ons gerieflijke plekje met de binnentuin en rijden we Nouakchott uit. Op de wegen door de buitenwijken is het ‘s ochtends al bijzonder druk. Naast auto’s en brommers zijn er ook veel ezels die als vrachtverkeer worden gebruikt, de meeste hebben een karretje achter zich aan met daarop een paar oliedrums. Het tekent de harde sfeer in deze veel te grote stad, hier wordt overleefd en er zal geen Mauritaniër zijn die zich afvraagt of het on-ezel-lijk is om die dieren op deze manier af te beulen.
We fietsen een tijdje achter een oude Mercedes aan die bijna bezwijkt onder een lading hout en jerrycans die op het dak vastgebonden is. Langzaam verlaten we de grootstedelijke chaos en wordt het wat rustiger op de weg.

De hoofdweg van Nouakchott naar het zuiden is extreem slecht. Goed nieuws voor ons, wij kunnen makkelijk om alle gaten heen manoeuvreren. Het autoverkeer heeft het een stuk moeilijker en moet er op een aantal stukken stapvoets doorheen. Tussen Atar en Nouakchott sjeesden ze ons nog op volle snelheid voorbij, hier hebben ze het nakijken. Net buiten de stad rijzen moderne windmolens uit het stof omhoog, wat een nogal surrealistisch beeld geeft. Ik waan me bijna in de Noordoostpolder na 10 jaar zonder regen. Hoewel, dan moet je ook die lemen huisjes en de kamelen op de voorgrond even wegdenken.

Na de laatste buitenwijken en de windmolens krijgen we veel dorpjes. Het leven moet hier werkelijk niet te harden zijn. Elke dag die harde stofwind! En nu is het tegen de 30 graden, maar hoe warm is het in juli? Ik wil het niet eens weten. Toch zijn de meeste huisjes in de dorpjes kleurrijk en het ziet er nog redelijk welvarend uit. Ook de mensen zien er best vrolijk uit en wekken niet de indruk heel erg gebukt te gaan onder deze leefomstandigheden.

Zo hobbelen we richting Senegal. Na ruim 90 kilometer is er weer eens een politiepost, de zoveelste. Prima, de fiches-voorraaden zijn weer op orde, laat maar komen. Bij deze post hebben ze een verrassing voor ons. Een agent maant ons met veel gebaren en woorden dat we vannacht hier moeten blijven en de tenten op kunnen zetten. Voor onze eigen veiligheid welteverstaan. De agenten zijn bang dat we in het donker verder willen, zoveel is wel duidelijk. Het is nog zeker twee uur licht, dus waarom nu al stoppen? We proberen hun zorgen weg te wuiven maar de mannen blijven aandringen, het is écht niet veilig als we vandaag nog doorgaan. Oké, dan maar morgen verder, we blijven hier. Schoorvoetend zetten we een meter of tien van de weg de tenten op, waarna we koffie zetten en rustig ons avondmaaltje bij elkaar prakken.

De beslissing om bij de politiepost te blijven pakt voor mij niet zo lekker uit. In plaats van een geit en een haan zijn het nu de hele nacht remmende en optrekkende vrachtwagens en stationair draaiende dieselmotoren die de soundtrack vormen. Bijbehorend aroma: diesel! De wind staat precies op ons gericht, ik ga er bijna van over m’n nek. Kers op de taart zijn de kleine plakkerige doorntjes; als ik er 's nachts uit moet om te pissen blijk ik tot mijn afgrijzen ineens een staart te hebben. Mijn lakenzak sleept over de grond! Als ik weer in de tent zit mag ik eerst 300 plakdoorns uit mijn lakenzak pulken en moet ik tegelijk zien te voorkomen dat mijn slaapmatje lek raakt. Geen topper. Als ik 's morgens opsta na nauwelijks geslapen te hebben, blijkt Marc een prima nacht gehad te hebben. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen