Wij werken op volle kracht, er is geen vertraging in productie en levering door het Coronavirus. Meer informatie via deze link.

€ 17,00

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur

  • Cover Bekerfinale 1980
    Bekerfinale 1980 (boek)
  • Cover Wegen na Rome
    Wegen na Rome (boek)

Beter dan de beste

Feyenoord in 1980

Gerard Tuk • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Beter dan de beste, dat kan toch helemaal niet? Nee. Nou ja, de landskampioen is natuurlijk de beste, maar een ploeg die daar herhaaldelijk van wint, is beter.

    Feyenoord deed dat in 1980. Het won met 3-1 de bekerfinale van de club die dat jaar als eerste in de Eredivisie was geëindigd.
    De Rotterdammers veegden in september 1979 diezelfde opponent met 4-0 van de mat, en toonden zich in december 1980 nog een keer de sterkste, toen het 4-2 werd. Drie thuiszeges in zestien maanden. Uit werd het 1-1.

    1980: het jaar van de gewonnen Klassiekers, maar ook van het vertrek van Wim Jansen en zijn trieste afscheidswedstrijd. En dan die asbak en ijsbal nog. Een jaar met de typische hoogte- en dieptepunten die horen bij de mooie club uit Rotterdam-Zuid.

    Gerard Tuk (’s-Gravendeel, 1969) beschrijft het seizoen 1979/’80 en gunt daarbij de lezer een voortdurende blik op die glanzende bokaal. Want één ding is zeker...
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 135mm x 210mm
    Aantal pagina's : 232
    Uitgeverij : Sitrai
    ISBN : 9789082396270
    Datum publicatie : 06-2020
  • Inhoudsopgave
    Inhoud
    1. Tien jaar na Pieters Graafland 11
    2. Beenhakker baalt in Rotterdam 23
    3. Eindelijk een keer verloren 35
    4. Martien Vreijsen redt NAC 51
    5. Door de bril van Van Daele 61
    6. Van Deinsen sterk tegen Twente 71
    7. Jan Peters op dreef tegen PEC 83
    8. Wim Jansen neemt afscheid 99
    9. Opnieuw een beladen Klassieker 107
    10. Verloren van Van der Lem 115
    11. Kampioen in De Kuip 129
    12. Ben Wijnstekers in Oranje 139
    13. Finaledebutant Frank Janssen 159
    14. Ivan Nielsen net wel en net niet 167
    15. Joop Hieles uitstekende been 179
    16. Pétur Pétursson maakt ’m wél 193
    17. Carlo de Leeuws finest moment 213
  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 17,00

niet beschikbaar

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

De beschrijving van de gemiste strafschop in Het Parool doet geen recht aan Bonsink, maar ook niet aan stopper Joop Hiele. Het Vrije Volk eerde hem met een apart artikel en een fraaie foto, die gezien het standpunt gemaakt zou kunnen zijn door de fotograaf die zojuist net op tijd kwam. Het been van Bonsink is nog gestrekt. Hij heeft in die één derde tel nog geen tijd gehad om te landen. Hiele vertoeft in de lucht, hangt daar roerloos op de gevoelige plaat. Het stilstaande beeld van het vergeelde krantenpapier gunt hem alle rust om te aanschouwen hoe die bal van z’n linkervoet opstuit. Vereeuwigd hangt hij daar, op een moment om nooit te vergeten.
Velen zagen deze misser – of redding – als beslissend in deze wedstrijd. ‘Ik heb genoten’, zei Václav Ježek, de man die vier jaar eerder met Tsjecho-Slowakije het EK won. ‘Dit is mijn eerste grote succes in Nederland. In ’72 verloor ik hier met FC Den Haag in de bekerfinale met 3–2 van Ajax. Nu hebben we een geweldige wedstrijd gewonnen. Feyenoord heeft veruit de meeste kansen gekregen, al moet ik aan de andere kant zeggen dat wij alle geluk van de wereld hebben gehad dat onze Joop Hiele de strafschop van Bonsink stopte.’ Geluk, Joop?

‘Er komt altijd geluk bij kijken als je er eentje pakt’, zei de keeper later, met beide benen op de grond. De fotograaf zal dat ook gedacht hebben. Met de toenmalige camera’s moest je mazzel hebben en op het goede moment drukken. Met een moderne spiegelreflex die vijf foto’s per seconde haalt kun je nog steeds achter het net vissen. Schiet je net twee kiekjes als de bal onderweg is. Bij die derde is het gevaar al geweken en bij de eerste lag hij nog op de stip.

‘Toen Bonsink schoot dook ik op de gok naar een hoek’, zei Hiele, ‘maar hij ging recht door het midden. Oké, slecht ingeschoten misschien, maar toch ook goed gereageerd van mij, want echt waar – ik heb wel degelijk bewust m’n been omhooggestoken. Het was niet alleen mazzel dat ik ’m eruit hield. Van allebei een beetje, laten we het daar op houden.’ ×
SERVICE
Contact
 
Vragen