€ 19,99

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Borstkanker???? Maar ik ben moeder!!!

ieder huisje heeft zijn kruisje, niemand weet van elkaar wat er allemaal achter zo’n naambordje bij de voordeur schuil gaat…dit is ons naambordje bij de voordeur..op nummer 58!

Bianca Barbera • Boek • paperback

  • Samenvatting
    26 Maart 2013 kreeg ik de diagnose’ hormoongevoelige borstkanker’.
    Ik..Bianca, toen 42 jaar, de stoere, zelfverzekerde vrouw, sterk/hard /eigenwijs karakter, getrouwd en 3 kinderen, eigen bedrijfje, bezige bij..had daar helemaal geen tijd voor! En ben dus met opgeheven hoofd de operaties en behandelingen in gegaan. Maar wat leer je jezelf kennen zeg in zo’n periode. Gevecht tussen lichaam en geest. Alles int werk zetten zodat het gezin maar doordraait en ze er zo weinig mogelijk “last” van hebben.
    Vanaf dag 1 dat ik met de diagnose borstkanker werd geconfronteerd, heb ik een blog bijgehouden. En al mijn blogs gebundeld. Een persoonlijk dagboek met ups en downs.

    Ik heb dus mijn blog uitgebracht in boekvorm om hopelijk mensen te kunnen inspireren positief te blijven, ondanks dat het af en toe echt pittig is! Zowel lichamelijk als geestelijk.
    En mijn blogs in boekvorm.. om iets tastbaars te hebben over deze tijd voor mijn kinderen, zodat als ze ouder zijn..even dit boek kunnen pakken en weer terugdenken aan hoe sterk we als gezin waren en voor hun een leerproces hoe je moet omgaan met tegenslagen in het leven, NOOIT de moed en kracht opgeven. En geloven in het Carpe Diem aspect..Niks is zo mooi als genieten van de kleine dingen van het dagelijks leven.

    Kortom..wandel en lees mee in het dagboek van mij en m’n gezin / familie/ vrienden omtrent de diagnose borstkanker.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 145mm x 210mm
    Aantal pagina's : 367
    Uitgeverij : Pumbo?
    ISBN : Niet bekend
    Datum publicatie : 10-2014
  • Inhoudsopgave
    Boekindeling:

    Maart 2013 Hoe het allemaal begon..
    April 2013 Traject van de 1e operatie borstamputatie
    Mei 2013 Traject van de 2e operatie okselkliertoillet
    Juni 2013 1e chemo en…twijfel
    Juli 2013 2e chemo en…kaal!
    Augustus 2013 3e & 4e chemo…flink afzien!
    September 2013 Start Taxol/Herceptin..elke week
    Oktober 2013 Proberen sterk en positief te blijven!
    November 2013 Bloedwaardes & laatste chemo
    December 2013 Echt het maximum behaald qua pijntjes! Start hormoonkuur.
    Januari 2014 Laat me met rust!!
    Februari 2014 Het “ gewone leven” ….
    Maart 2014 Bewustwording &..een beetje haargroei
    April 2014 Veel pijntjes en met mezelf in “ de knoop” !
    Mei 2014 Diverse uitslagen & 1e keer APD infuus.
    Juni 2014 Alles een 1e keer..
    Juli 2014 Enalaatste Herceptin..raar..
    Augustus 2014 Laatste Herceptin & Feestmaand!!
    September 2014 Relativeren!
    Oktober 2014 Uitslagen bloedonderzoek
  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 19,99

niet beschikbaar

niet beschikbaar

2-4 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

woensdag 19 juni 2013
1e chemokuur !
Dinsdagochtend de 18e, na het huis aan kant gemaakt te hebben nog een "gewetensgevecht" met mezelf gehad. ( 2 uur voor de chemo)...
De tumor en uitzaaiing is uit m'n lichaam + okselkliertoilet operatie + borst-amputatie in 2 maanden tijd 2x geopereerd. Niemand die me garandeerd dat er nog kanker aanwezig is in m'n lichaam, maar ook niemand die me garandeerd dat er geen foute cellen zitten...m'n longen, lever en hart perfect in orde en dat moet op advies van de oncoloog dan maar kapot gemaakt gaan worden, een gezond lichaam, voor het geval er nog wel iets zit, en dan maar 15 maanden lang toestanden en je lichaam weer op 0 brengen met al dat gif.
Zal het verdere conclaaf met mezelf kort houden. Mijn optiek: " het is mijn lijf, ik beslis wat ermee gebeurd en niet de oncoloog"..alles afgewogen.
# Als ik geen kinderen had gehad had ik het risico genomen om niet die kuren te doen, alleen hormoontherapie.
# Mocht er toch ergens (omdat het toch de agressiefste tumor was) nog iets tussendoor geslipt zijn en ik lig alsnog binnen enkele maanden tussen 6 plankjes kan ik nooit en te nimmer meer m'n kinderen in de ogen aankijken. Ik moet dus kunnen zeggen...ik heb er alles aangedaan!
Dat gaf de doorslag, ik doe deze kuren VOOR hun 3..niet voor mezelf, begrijp me goed..me leven is me lief..wil 80 worden maar had het risico wel aangedurfd na alle uitslagen om chemo/coctails/herceptin NIET te nemen.
dit is MIJN oprechte 110% mening, weloverwogen.
×
SERVICE
Contact
 
Vragen