€ 19,95

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

De hemel onder onze voeten

Canterbury - Rome

Arie Haasnoot • Boek • paperback

  • Samenvatting
    DE CANTERBURY - ROME BLOGS
    20 mei - 31 augustus 2018: Canterbury - Rome

    Te voet op weg gaan van Canterbury naar Rome, daarmee gaat voor Johanna Jacobs en Arie Haasnoot een droom in vervulling! Samen gaan ze de fysieke uitdaging aan van een tocht over bijna 2.000 kilometer, zonder te weten of zij Rome zullen halen. Onderweg willen zij genieten van cultuur en landschap. Zij zien uit naar verrijkende en ver reikende ontmoetingen. En natuurlijk betekent pelgrimeren voor hen ook een spirituele ervaring, in contact met Schepping en Schepper. Kortom, een avontuur hopen ze te
    beleven, waarin ze als toegift ook zichzelf en elkaar nader leren kennen!
    De Canterbury Tales van Geoffrey Chaucer is een verhalenboek uit de veertiende eeuw. Pelgrims onderweg naar het toenmalige graf van Thomas Beckett in de kathedraal van Canterbury vertelden elkaar onderweg verhalen. Johanna en Arie, als pelgrims onderweg van Canterbury naar het graf van Petrus in de Sint Pieter te Rome, delen graag op eigentijdse wijze, door middel van blogs, hun reisverhalen met wie virtueel met hen mee wil reizen.
    Zij wensen je een goede reis met de Canterbury - Rome Blogs!

    Johanna Jacobs en Arie Haasnoot zijn jonge pensionado's die nog van alles uit het leven willen halen. Gezonde geesten in een gezond lichaam! Daarom houden ze, behalve van gezelligheid, ook van bewegen. Zij maken samen vele (lange) wandelingen. Al meer dan tien jaar maken zij wekelijks eendaagse wandelingen, en besteden ze hun vakanties aan meerdaagse wandeltochten.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 148mm x 210mm
    Aantal pagina's : 208
    Uitgeverij : Cairn Consulting
    ISBN : 9789463458498
    Datum publicatie : 10-2019
  • Inhoudsopgave
    INHOUD

    De Canterbury-Rome blogs
    Inpakken en wegwezen
    Geen plaats in de herberg
    De dag van de Royal Wedding

    DEEL I De eerste etappes van de Via Francigena
    De pelgrimszegen
    To the White Cliffs of Dover
    Een ONweg voor bisschop Sigeric
    Met knikkende knieën doorlopen
    Rustdag in Atrecht
    Noodweer bij Stromboli
    PelgrimsMaps With Me
    In het voorbijgaan
    Een dagje Reims

    DEEL II Frankrijk en Zwitserland doorkruisen
    (Uit)geteld
    Zorgen
    Wedergeboorte in Langres?
    Van Champagne naar Bourgogne
    In memoriam Piet Rossou
    Elke dag een nieuw avontuur
    Ombre et Lumière in Besançon
    Antilope wordt anti-loper
    Gedwongen rust
    Gedwongen rust (2)
    Geslaagde test!
    Omnes viae Romam perducunt
    Geen tendinitis, maar tent-die-niet-is
    Adieu la France, vive la Suisse!
    Afgezakt (?)
    Na het Meer van Genève de Alpen in!
    Naar de fysio op vrijdag de dertiende
    Klimmen, zoeken en klauteren
    Heureux ceux qui perseverent!

    DEEL III Noord-Italië en de Apennijnen
    Een tussenbalans
    Afdalen naar de Romeinen
    Het Aostadal: de hemel onder je voeten!
    Una giornata particolare
    Zweet en jeuk in het vlakke land
    Denkend aan Holland…
    Vooruit door de warmte
    De oversteek (bis)
    Verlicht verder langs de Via Emilia
    Ploeterend de Apennijnen in
    Na de Passo Cisa gloort de zee
    De kust gekust

    DEEL IV Door Toscane en Lazio naar Rome
    Genieten en slijtage in Toscane
    Pelgrimeren, wat is dat eigenlijk?
    De VF-familie
    De Via Cassia
    Verhalen over wijn
    Dear Ann
    Wandelen en ontmoeten
    De weg was het doel
    Rome bereikt!!
  • Reviews (9 uit 2 reviews)

    16-11-2019
    Wanneer de weg het doel is..
    Fijn boek, ook voor een niet-wandelaar. Geeft een mooi inkijkje in deze vriendelijke, maar ook afmattende vorm van topsport. Zijn vlotte en toegankelijke schrijfstijl nemen je als lezer mee op een avontuurlijke voettocht van 2000 km vanCanterbury naar Rome. De beschrijving van de sores onderweg, de euforie over de prachtige vergezichten tijdens de pelgrimage, de referenties aan kerkvaders, oude Romeinen en de persoonlijke terugblikken op momenten uit zijn leven, laten je als lezer in de schaduw (gelukkig wel) van Arie en zijn soulmate Johanna herinneringen de toch van A tot en met Z meebeleven. Zonder je een moment te vervelen. Het doel in het Sint Pietersplein in Rome, maar uiteindelijk gaat het vooral om de weg daarheen. Een mooie spirituele levensles, die leert dat de hemel misschien wel vaker onder onze voeten ligt, dan menigeen tijdens zijn of haar leven beseft.


    Geplaatst door
    Waardeert het boek met een 9 uit 10


    15-11-2019
    Een genoegen om te lezen
    De auteur heeft een prettige schrijfstijl, geeft niet teveel details door met regelmaat enkele dagen samen te nemen en er staan leuke anekdotes in. En het is ook best persoonlijk geschreven (het overlijden van een goede vriend tijdens de tocht, boosheid op lawaaiige scouts in een slaapzaal in een hut, opmerkingen over God die ook in andere culturen is te vinden, ....). De tientallen foto's op klein formaat in het boek laten je nog meer meeleven met de belevenis die deze voettocht is geweest. Het boek is een aanrader voor iedereen die houdt van lange wandelingen.


    Geplaatst door
    Waardeert het boek met een 9 uit 10

€ 19,95

niet beschikbaar

niet beschikbaar

1-2 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

MET KNIKKENDE KNIEËN DOORLOPEN

23 t/m 29 mei 2018 - Arras, Frankrijk

Het gebeurde woensdag 23 mei, de vierde wandeldag. Op die ONweg van Wissant naar Guînes. Na een zwikpotig pad, met een te smal spoor zodat je bij elke stap je knie naar binnen moet draaien, liepen we het dorp Caffiers binnen, nog zo’n vijf kilometer van Guînes. ‘Knak!’, knikte mijn knie en er schoot een scheut door mijn linkerbeen. Het lopen leek gedaan, ik kon nog naar een bankje bij de kerk strompelen. Voornaamste gedachte was, dat ik het me niet wilde laten gebeuren dat ik het eind van een etappe niet zou halen. Omdat ik eerder tijdens de winterse trainings-weken last had gehad van een zeurderig pijntje in het bovenbeen vlakbij de knie, had ik toen onderweg een kniebrace met metalen zijstukken gekocht. Deze brace had toen goede diensten gedaan en de klachten waren verdwenen. Daarom had ik deze brace voor de zekerheid in de rugzak gedaan voor de Romereis. Maar een pijnscheut als deze, onder de buitenkant knie, had ik nog niet eerder gehad.
Kort en goed, met de brace om de linkerknie, en een bezorgde Johanna naast of kort voor me, wist ik de laatste vijf kilometer met gestrekt linkerbeen op een gevaarlijk drukke asfaltweg zonder voetpad te volbrengen. Onder de douche kwam de tweede schok: ik kreeg mijn linkervoet niet gewassen, zo pijnlijk was mijn onderbeen bij het bukken. Ik moest denken aan wat Johanna die ochtend voor vertrek had gezegd, dat ze onze kwetsbaarheid besefte: we moeten het deze reis doen met ons lijf en wat we bij ons hebben, meer is er niet, en dat bepaalt de noodzaak om tegenvallers te overwinnen met alleen dat wat je in je hebt. Ik besprak met Johanna de optie van een rustdag en een bezoek aan een dokter of fysiotherapeut. “Laten we eerst maar gaan eten”, zei ze. Aan tafel zaten we elkaar zwijgend aan te kijken. Johanna kwam op het idee om op de tablet een fysiotherapie-vragenlijst in te vullen om zo een diagnose te krijgen van wat er aan de hand zou kunnen zijn. Nadat ik alle vragen op z’n somberst had ingevuld, verscheen het oordeel op mijn tablet: een redelijk beschadigde voorste kruisband. Oei, dan hoef ik al niet meer naar een fysio te gaan, dan weet ik al wat die gaat zeggen, bedacht ik onderweg naar de tent. Tegelijk voelde ik dat ik, na een paar uur zitten op een gewone stoel, weer normaal kon lopen. Ik kon zelfs mijn knie weer buigen! Was ik soms te pessimistisch geweest in de antwoorden op de vragenlijst?
Nog steeds in mineurstemming kropen we in de slaapzak in ons kleine tentje, voor een wat mij betreft half doorwaakte nacht. Hoe nu verder? Voor ik er uit moest voor toiletbezoek, sprak ik met mezelf af: als ik zonder pijn uit en in de slaapzak en de tent wist te kruipen, zouden we morgen doorlopen. Het ging gelukkig pijnloos. Ook bedacht ik me al wakker liggend de oorzaak. Met meer dan vijftien kilo op de rug, te weten veertien kilo plus water en voedsel voor de dag, zou ik Rome niet gaan halen! Conclusie: de tent (ongeveer twee kilo, nat van condens of regenwater ingepakt nog een stuk zwaarder!) moet er af. ‘s Morgens stelde ik Johanna voor in Guînes naar het postkantoor te gaan en de tent naar huis terug te sturen. Droefheid alom, want het kamperen onderweg geeft juist een leuke dimensie aan onze pelgrimage. Maar ik durfde gewoon niet het risico te lopen van weer zo’n incident, met het gevolg dat we dan gewoon naar huis kunnen! Johanna stelde voor de tent dan maar in háár rugzak te doen, in ruil voor wat lichtere spullen. Zo ging onder het motto dat de sterkste knieën de zwaarste lasten moeten dragen mijn mannelijkheid naar de gallemiezen. Door deze ruil waren nu onze rugzakken even zwaar, maar als je bedenkt dat Johanna en ik ongeveer 40 kilo in lichaamsgewicht schelen...
Zo zijn we allebei met knikkende knieën verder gelopen, ik in spanning of mijn linkerknie het verder zou houden, en Johanna in
onzekerheid of verplaatsing van gewicht niet tevens verplaatsing van het probleem zou betekenen.
Terwijl ik dit schrijf zijn we zes wandeldagen verder en aangekomen in Arras, de eerste grote stad op onze route. Met brace gaat het met mijn knieën heel goed, gisteren zelfs 35 kilometer gelopen, en ook die van Johanna houden het goed. Fijntjes herinnerde zij mij vanmorgen aan al die dagen dat zij alleen door het rulle zand op de Kalmthoutse Heide had geploeterd om de kniebanden te versterken, en dat ik gevonden had dat ik daar geen tijd voor had. Zo kunnen we blijven lopen en ook kamperen! ×
SERVICE
Contact
 
Vragen