€ 16,99

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur

  • Cover Blauwdruk
    Blauwdruk
  • Cover De zucht van de Moor
    De zucht van de Moor

De laatste herder

en andere columns, eerder verschenen in vruchtbare aarde

Marjet Maks • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Geïnspireerd door de gesprekken met haar buren en gasten schrijft Marjet Maks over het dagelijks leven in een Spaans bergdorp. Na de beëindiging van haar tuinontwerpbureau in Utrecht woont ze sinds 2000 met haar partner en drie honden in Las Alpujarras, waar ze de bed & breakfast Viña y Rosales drijft. Ze schrijft over de tijd van weleer in het oude Spanje en de binnen razende moderne wereld.

    Vier keer per jaar schrijft Marjet Maks een column of kort verhaal voor Vruchtbare Aarde, magazine dat onze ziel voedt en een ruime blik op de wereld om ons heen biedt.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 200mm x 200mm
    Aantal pagina's : 132
    Uitgeverij : Pumbo
    ISBN : 9789082211917
    Datum publicatie : 07-2013
  • Inhoudsopgave
    Dit boek bevat 132 pagina's met korte verhalen en 13 recepten van streekgerechten die Marjet Maks graag maakt voor haar gasten.

    Een deel van de opbrengst van het boek gaat naar een arm gezin met drie kinderen in ons dorp.
  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 16,99

niet beschikbaar

niet beschikbaar

2-4 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Uit: Onbetaalbaar
Afgelopen winter hebben we onze metershoge laurierboom (Laurus nobilis) eens goed gesnoeid. Een soepblaadjesboom, die niets te maken heeft met de in Nederland bekende laurierkers, Prunus laurocerasus.
Binnen de kortste keren lag er een berg takken met de geurende laurierblaadjes klaar om te worden verbrand. Zonde, dat wist ik wel, maar wie kon ik blij maken met zoveel laurierblad. Zelf gebruik ik per jaar hoogstens dertig blaadjes in soep of saus en zo vermoedde ik, mijn buurvrouwen ook.
Langs mijn neus weg vroeg ik aan Manolo, de groenteboer, of hij een paar takken wilde hebben. Hij knikte zonder aarzeling, kwam meteen mee om te kijken en zijn verbazing veranderde in gretigheid toen hij in mijn tuin niets anders zag dan de werkelijk geweldig grote hoop laurierbladeren. Hij nam alles mee. Hij vroeg nog wat ik er voor wilde hebben.
‘Niks, toch,’ mompelde ik met een vriendelijk gebaar en een gulle lach, blij dat hij de hoop brandhout meenam. Maar terwijl ik dat zei en hij zijn happigheid niet verborg, wist ik dat ik een fout beging.

De eerstvolgende keer dat we in een grote supermarkt aan de kust waren, viel mijn oog op de koelhoek met kruiden. In een plastic zakje werden twee armetierige takjes met laurierblad aangeboden. Snel telde ik het aantal blaadjes: tien stuks voor 90 eurocenten. Negen cent per miezerig blad en ik had een week geleden miljoenen blaadjes weggegeven.
Het fortuin dat aan mijn neus voorbij was gegaan, betekende een moment van bezinning. Moest ik hier bij Manolo op terugkomen? Na wikken en wegen besloot ik eieren voor mijn geld te kiezen.

De volgende keer dat ik bij Manolo groente en fruit insloeg hoefde ik niet te
betalen. We wisselden geen woord maar begrepen elkaar. Geen van de vrouwen om me heen merkte dat ik mijn portemonnee ongeopend in mijn zak terugstak. Manolo’s gebaar waardeerde ik. Hij heeft zijn rekening vereffend en miljonair zal ik nooit worden. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen