Wij werken op volle kracht, er is geen vertraging in productie en levering door het Coronavirus. Meer informatie via deze link.

€ 19,95

ePUB ebook

  € 7,95

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur

  • Cover Lage winterzon
    Lage winterzon (ePUB)
  • Cover Lage winterzon
    Lage winterzon (boek)

Een leven lang

Lees verder waar 'Een leven geleden' is gestopt.

Jerrad Hoff • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Brianna, dochter van Sarah Miller, en in navolging van haar moeder een van de meest geliefde auteurs van de wereld, leidt met haar man Jake en hun drie kinderen een wondermooi leven aan de prachtige oostkust van de VS.

    Dan, op een ogenschijnlijk fraaie dag, komt aan dat alles een eind en wordt de ergst denkbare nachtmerrie de nieuwe realiteit. Een hartverscheurende nachtmerrie die niet alleen haar leven volledig op zijn kop zet, maar Brianna ook aan de rand van de afgrond brengt…

    “In de stilte van de nacht lijkt het verdriet het grootst.
    Net als de alsmaar terugkerende vraag dan het hardst klinkt.
    Een antwoord heb ik echter nog steeds niet.
    Ik heb echt geen idee wat ik met mijn leven aan moet.”

    Een leven lang, het vervolg op Een leven geleden, is een tijdloos verhaal over gemis, verdriet, familie, vriendschap, keuzes, maar vooral een verhaal over liefde, in al haar facetten.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 145mm x 210mm
    Aantal pagina's : 450
    Uitgeverij : JHB
    ISBN : 9789082875065
    Datum publicatie : 12-2019
  • Inhoudsopgave
    niet beschikbaar
  • Reviews (8 uit 1 reviews)

    26-04-2020
    Prachtig
    Wat een prachtig verhaal. De personages zijn zo goed beschreven, je leeft zo met ze mee alsof je ze daadwerkelijk persoonlijk kent. Ook in de omgevingen kun je je helemaal inleven, je rijdt, wandelt en fietst letterlijk met ze mee. Zelden een boek gelezen waarin ik me zo kon inleven in de hoofdpersonen.


    Geplaatst door uit Apeldoorn , leeftijd 40-49
    Waardeert het boek met een 8 uit 10

€ 19,95

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

De wind op deze plek is stevig. Hij ritselt zonder onderbrekingen door struiken en bomen achter mij en duwt zo nu en dan tegen me als iemand die de aandacht probeert te trekken. Hem negeren is lastig, zo niet onmogelijk. Hetzelfde gaat op voor de zon, pal boven me, die mijn schouders en voorhoofd doet gloeien en de lager gelegen Stille Oceaan aldoor laat fonkelen alsof er ontelbare stukjes glas in drijven.

Ik stap iets naar voren. Dit uitkijkpunt lijkt niet alleen te zijn gecreëerd vanwege het uitzicht op een plek waar de hemel de oceaan beroert, maar ook, misschien zelfs nog wel meer, om de mens eraan te herinneren hoe wondermooi het leven is. En hoe weinig er nodig is om gelukkig te zijn. Torenhoge kliffen, een oneindige watervlakte vol dansende lichtschitteringen die je gezichtsveld volledig vult, zeevogels die boven de branding vliegen, een zoutige bries die opgewekt met je haren speelt en je huid aangenaam streelt, volstaan.

Tenminste, dat deden ze. Ooit.

Als ik nog wat verder schuifel zie ik hoe steentjes over de rand in de diepte vallen. Tranen vullen mijn ogen en glijden even later langzaam langs mijn wangen omlaag. Ik besluit dat het tijd is en laat mijn blik voor een laatste maal door de omgeving gaan. Voor een laatste keer vangen mijn netvliezen het glinsteren van de oceaan, het blauw van de lucht en het wit van pluizige wolken op. Ik volg nog enkele tellen de meeuwen die rakelings over de golven scheren en sluit dan mijn ogen. Ik wil het niet zien.

Gezichten en stemmen vullen onmiddellijk mijn hoofd. Jaren schieten in onsamenhangende flarden voorbij. Ze doen me glimlachen, maar laten ook de tranen sneller vloeien. Mijn knieën voelen slap en het duizelt me. De wind duwt tegen me. Mijn haren wapperen in mijn gezicht. Ik schuifel nog iets dichter naar de rand.

‘Mooi uitzicht.’

De stem bezorgt me zowat een hartverzakking. Van schrik verlies ik bijna het evenwicht.

‘Voorzichtig,’ glimlacht de man. ‘Het laatste dat je wilt is hier naar beneden sodemieteren.’

Ik kijk weer voor me en veeg met snelle, achteloze bewegingen de tranen van mijn wangen.

‘Kom je hier vaker?’ gaat hij verder als ik niets zeg.

Ik schud mijn hoofd.

‘Roken? Hij tikt een sigaret uit het pakje en houdt die in mijn richting op.

Ik schud nogmaals mijn hoofd.

‘Verstandig.’

Nadat hij een sigaret heeft aangestoken en het pakje heeft opgeborgen, keert de stilte terug. Alleen de branding en de meeuwen laten nog van zich horen. Gedragen door de wind klinkt even het gepruttel van een boot die haar beste tijd lijkt te hebben gehad.

‘Mooie auto heb je.’

We kijken beiden over een schouder naar de iets hoger gelegen parkeerplaats. Er staan slechts twee auto’s: mijn Aston Martin, en een witte Mercedes waarvan de motorkap open staat. Ik blik weer voor me.

‘Ik zit met een probleem.’

Dat was me al duidelijk. Ik zeg niks, alsof ik hem niet heb gehoord.

‘Ik ben op weg naar een begrafenis, maar mijn auto wil niet verder.’

Het is een poos stil. Ik voel hem naar me staren.

‘Waar moet je heen?’

‘Westwood Village Memorial Park Cemetery.’

‘Geen idee waar dat is,’ reageer ik zonder weg te kijken van de diepte onder me.

‘In de buurt van Wilshire Boulevard en Westwood Boulevard.’

‘Dat zegt me ook niets.’

‘Een uurtje rijden vanaf hier.’

‘Dan heb je inderdaad een probleem.’

Hij knikt.

‘Kun je niemand bellen?’ vraag ik wat later, voordat ik er erg in heb. Hoe stom kun je zijn?

‘Ik ken niemand die in de buurt woont. En het duurt minstens een half uur voordat een taxi of een Uber hier kan zijn. Dan ben ik zeker te laat voor de uitvaartdienst.’

Ik weifel. ‘Is het erg belangrijk voor je?’

Hij knikt opnieuw. Zijn blik lijkt me opeens ietwat triest.

‘Een uur?’

‘Misschien korter. Je zou me écht uit de brand helpen.’

Ik zucht, krab me driftig in het haar en zeg ten slotte dat ik hem wel breng.

Als hij me na een paar meter op het uitgesleten zandpad omhoog naar de parkeerplaats heeft ingehaald, steekt hij zijn hand naar me uit. Ik doe net alsof ik hem niet zie.

‘Je denkt dat ik die ene persoon op de wereld ben die niet weet wie jij bent?’

‘En jij bent?’

‘Iemand die je naar Westwood Village Memorial Park Cemetery brengt.’
×
SERVICE
Contact
 
Vragen