€ 19,90

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

  € 3,00

Meer van deze auteur

  • Cover Scholier in de hongerwinter
    Scholier in de hongerwinter (PDF)

Scholier in de hongerwinter

Paul Besseling, Frans Nieuwenhuis, Saskia Pieterse en Jan-Willem Pieterse (red.) • Boek • paperback

  • Samenvatting
    In de nalatenschap van Pim Nieuwenhuis vonden wij brieven en een dagboek uit de winter van 1944-1945, de hongerwinter. Pim was een Haagse scholier die op de vlucht ging voor de honger en voor de bombardementen op Den Haag. Maar meer nog vreesde hij de Arbeitseinsatz, de tewerkstelling in Duitsland, waarvoor de leeftijdsgrens kort tevoren was verlaagd naar 17 jaar. En Pim was net 17 geworden.

    Hij had het geluk dat Pater Winkeler, leraar aan De Mient, een voorloper van het Hofstad College, zich inspande om Haagse scholieren onder te brengen bij gezinnen in West-Friese dorpen. Pim zelf vond onderdak op een boerderij in Hoogkarspel.

    Zijn vader, moeder en zus schreven hem over wat er in Den Haag gebeurde, hij schreef terug over zijn leven in het dorp. Deze briefwisseling en Pim’s dagboek geven ons een inkijkje in het alledaagse leven van twee doorsnee gezinnen die het hoofd boven water proberen te houden, het gezin Nieuwenhuis in Den Haag en het gezin Wagemaker in Hoogkarspel.

    En ze laten zien dat het voor scholieren wel een bange tijd was, maar ook spannend.


    Paul Besseling, Frans Nieuwenhuis, Jan-Willem Pieterse en Saskia Pieterse, nazaten van de betrokken families, hebben de brieven en dagboeken ontcijferd en van kanttekeningen voorzien.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 162mm x 229mm
    Aantal pagina's : 184
    Uitgeverij : PBpublicaties
    ISBN : 9789463455305
    Datum publicatie : 01-2019
  • Inhoudsopgave
    niet beschikbaar
  • Reviews (7 uit 1 reviews)

    20-05-2019
    Scholier in de hongerwinter
    Het boekje geeft een mooi beeld van de laatste maanden van de oorlog en het dagelijks leven in die tijd. Wat er vooral ook uitspreekt is de behoefte om elkaar via minimale middelen op de hoogte te houden van een ieders wel en wee en alle moeite die gedaan wordt om post en spullen te bezorgen. Ik heb het boekje gekocht omdat de scholier in de hongerwinter bij mijn overgrootouders logeerde. Ik kende dit verhaal niet en ben blij hier nu vanaf te weten, ook omdat het iets vertelt over mijn opa die aan het einde van de oorlog vastgezeten heeft. Er is bewust voor gekozen om alleen de brieven die geschreven zijn te publiceren, maar wat ik zelf wat mis, is duiding van de gebeurtenissen die worden beschreven; het zou mooi geweest zijn om bepaalde beschreven gebeurtenissen te kunnen koppelen aan het verloop van de oorlog, zowel landelijk als regionaal.


    Geplaatst door uit Burgerbrug , leeftijd 40-49
    Waardeert het boek met een 7 uit 10

€ 19,90

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

Ik zal eerst m’n tocht beschrijven, want m’n kaarten onderweg zullen wel geen duidelijk beeld geven. Toen we Den Haag verlaten hadden, en Den Deijl passeerden, was m’n band al in tweeën gebarsten en in de velg geperst, zodat ik zo goed als op m’n velg reed. Toen begon 't te waaien (tegen) en te regenen en te sneeuwen, en er was, naar we later merkten ’n stukje slang tussen m’n as geraakt, en ik was al zo doodmoe, dat ik misschien als ik alleen was, was teruggekeerd. Ik was wanhopig. En trappen maar. Leiden lieten we rechts liggen, dat viel me weer mee, maar Lisse, Hillegom, Sassenheim waren grote stukken kinderhoofdjes, dus lopen. En in Lisse kon ik niet weg komen, zo glad, m’n wiel gleed weg en ik trapte gewoon door, zonder vooruit te komen. Hans heeft me toen een stuk getrokken. Want ik was dood en doodop. In Lisse ontdekten we dat m’n slang helemaal weg was! Hoe we er kwamen weet ik niet, maar we waren eindelijk in Heemstede. Daar werden we hartelijk ontvangen door tante Sjaan, we kregen 2 koppen bouillon en aten ons brood en de heerlijk pannekoekjes en rusten bijna 2 uur uit. Tegen half twee gingen we met hernieuwde moed verder en we waren tegen vieren in Assendelft, waar we meteen een broodje kregen en ’s avonds gegeten en ergens anders geslapen hebben. ’t Was daar nog een drama, met - ’t is wel ’n raar praatje, - naar de wc gaan, want we kregen voor naar bed gaan nog een flink bord pap en we hadden al pap op, zodat ieder eruit moest en dat in ’t donkere onbekende huis, met de wc buiten!!
Maar ja, de volgende dag om 10 uur weer weg, maar ’t was zo glad, dat m’n hart in m’n schoenen zonk. Want ieder vond ’t twijfelachtig dat ik nog ’n paar kilometer zou halen, en zó glad en moeilijk fietsen op die velgen, waar al 4 spaken uit waren, maar ’t viel mee. Na een half uurtje gliste ik uit, en ik ontdekte dat m’n velg tot de helft ingescheurd was, zodat we er niet op rekenden, voor 4en in Spierdijk te zijn. Maar hier begint het goede nieuws. Het ging, het werd minder glad, het bleef steeds maar asfalt. Ik zakte er niet doorheen en om half twee waren we in Spierdijk, een half uur later dan we verwachtten, dus dat was uitstekend. We kregen nog een bord pap en ik ruste een uurtje uit, en vol moed verder. Ik ben toen wel verkeerd gereden, want ik had Hoorn kunnen laten liggen, maar toen ik de torens van Hoogkarspel meende te zien, was ’t Hoorn, maar ik ben niet bij Ruttenberg aangeweest, want dan werd ’t te laat. Om ± 4 uur naderde ik m’n doel, en toen kwam de beet in de zure appel. Heb je nu al m’n brief ontvangen vroeg tante, voor ik iets gevraagd had. “??” ’t Was lichtelijk anders dan ik verwacht had, maar ik was hartelijk welkom en werd al verwacht!! Ik was dolgelukkig. Maar nu kan ik niet meer terug, want er zit een flinke scheur in m’n velg en er zijn 6 spaken uit. Wat was ik blij dat ik er was! Ik zakte haast door m’n chassis en m’n fiets nog meer, maar ik werd ontzettend hartelijk ontvangen, meteen een glas melk en een boterham, en nu is alles alsof ik hier al weken ben.

Er zitten hier 39 Hagenaars, dus ik zal wel een kennis zien. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen