€ 17,90

ePUB ebook

  € 9,99

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur

  • Cover Troostlelie 3
    Troostlelie 3
  • Cover Troostlelie 3
    Troostlelie 3

Troostlelie 1

de geheimzinnige jas

M. Verbeek • Boek • paperback

  • Samenvatting
    De geheimzinnige jas

    Deel 1 van de Troostlelie-serie.
    In een tweedehands jas vindt Larix een opschrijfboekje met raadselachtige notities en een paar mooie stenen waarmee ze gedachteloos speelt als ze in een park bij een oude boom zit. Dan blijkt de boom de stenen te herkennen. De boom leidt Larix naar een parallelwereld.
    Als Larix later een kleine buurjongen te logeren krijgt, kan ze het niet laten hem mee te nemen naar Elmontestratia. Maar dan gebeurt er iets verschrikkelijks, Gijs wordt ontvoerd...

    Zo begint Larix haar speurtocht dwars door Elmontestratia naar de Kloof van Gruw om Gijs terug te halen, terwijl Gijs zich probeert te handhaven in de Kloof.



    DE TROOSTLELIE-SERIE:

    1 - De geheimzinnige jas
    2 - De Kloof van Gruw
    3 - De slaapberen
    4 - Opgejaagd
    5 - Jellostar en de vuurtoren
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 145mm x 210mm
    Aantal pagina's : 180
    Uitgeverij : Uitgeverij Troostlelie
    ISBN : 9789082096705
    Datum publicatie : 07-2013
  • Inhoudsopgave
    12 hoofdstukken
  • Reviews (0 uit 0 reviews)

€ 17,90

niet beschikbaar

2-4 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment uit het boek

‘De kaardenbollen daar zijn twee meter hoog’, legde Tiligue uit. ‘Hij kon er niet door, want het waaide zo hard dat de heen en weer zwiepende stekels hem als met zwaarden doorboord zouden hebben. Hij ging haast dood van de honger. Dat was geen stijl, Kamilla!’
‘Hij was arrogant!’, zei Kamilla. ‘Een kwal, een lijzelabbe, een blubberkwab was hij. Een opgeblazen slijmprater, bluffen, dat was al wat hij kon. Opscheppen en neerkijken op iedereen om hem heen. Kon geen kwaad, hoor. Drie daagjes geen eten, was goed voor hem. En drinken had hij wel, de bekkens van de kaardenbollen zaten vol drinkwater.’
‘Jullie hadden hem eerder moeten helpen’, bleef Tiligue volhouden.
‘Geen tijd, geen tijd, geen tijd!’, zong Kamilla. ‘Hij had hier trouwens ook niets te zoeken, hij zat vol hebberige gedachten, hopelijk komt hij nooit meer terug!’, en zich naar mij richtend er meteen achteraan: ‘Ben jij de dochter van Faye?’
Ineens stak een koude wind op. Er schoot een bliksemflits door de hemel en een felle hagelbui geselde de grond, de boom en mezelf.
Binnen tien seconden hingen er lange ijspegels aan Tiligues takken en viel er wat blad naar beneden, rood als bloed.
Ik hield mijn beide armen boven mijn gebogen hoofd, mijn gezicht beschermend tegen de striemende hagel, maar keek op toen ik Kamilla hoorde roepen.
‘Nee, nee!’ Kamilla sloeg haar lange ledematen om de stam van Tiligue. ‘Lieve Tiligue, lieve, lieve Tiligue, ik wist niet dat jij Fayelief was, neem me niet kwalijk, het spijt me!’
‘Ik ben zevenmaal haar grensboom geweest’, fluisterde Tiligue. ×
SERVICE
Contact
 
Vragen