€ 19,80

ePUB ebook

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur

  • Cover Zoekt & Gijzelt
    Zoekt & Gijzelt

Wegen na Rome

het Nederlands elftal WK 1978 t/m EK 1980

Gerard Tuk • Boek • paperback

  • Samenvatting
    Toen Rob Rensenbrink in 1978 tegen de paal schoot in de blessuretijd van de finale van het wereldkampioenschap voetbal, was de beker bijna voor Nederland. Vier jaar later hing de rood-wit-blauwe vlag er nogal anders bij. Voor het WK van 1982 plaatsten we ons niet eens.
    Hoe ging het tussen die twee toernooien? De kwalificatie voor EK ’80 begon met wat ‘makkies’ en kwam uiteindelijk toch maar nét goed: het Wonder van Leipzig. ‘We gaan naar Rome’, zong Simon Tahamata op een plaatje dat de Top 40 niet haalde. Hijzelf was zo hopeloos uit vorm dat bondscoach Jan Zwartkruis hem buiten de selectie liet. Oranje ging ook al niet naar Rome: het strandde in Milaan.
    Bijna veertig jaar na Rome gaan we wegen: de balans opmaken van bovengenoemde periode. Welk gewicht moet je hechten aan wat er zoal gezegd is over die paal van Rensenbrink en de penalty tegen Griekenland? Nederland speelde gelijk tegen regerend kampioen Tsjecho-Slowakije en verloor met 3–2 van de uiteindelijke winnaar West-Duitsland: zo slecht kan dat toch niet zijn?
    Cruijff en Van Hanegem waren al weg, Neeskens, Jansen en Rensenbrink haakten af. Maar Krol, Rep en Haan waren er nog. Wijnstekers en Van de Korput kwamen op. En dan had je ook nog de PSV’ers die in Argentinië doorbraken: Brandts, Poortvliet en Wildschut. Hovenkamp, Kist en Thijssen, die destijds verstek lieten gaan, waren nu van de partij.
    Gerard Tuk (’s-Gravendeel, 1969) bewandelt opnieuw de wegen die van Buenos Aires naar San Siro leidden. Hij schuwt daarbij de details niet en constateert dat aangeboorde bronnen niet altijd zo betrouwbaar blijken.
  • Productinformatie
    Binding : Paperback
    Distributievorm : Boek (print, druk)
    Formaat : 145mm x 210mm
    Aantal pagina's : 444
    Uitgeverij : Sitrai
    ISBN : 9789082396218
    Datum publicatie : 07-2018
  • Inhoudsopgave
    1. Tegen de paal! 13
    2. Mythen en sagen 39
    3. Degradatiegevoel 61
    4. Niet alles goud wat er blinkt 75
    5. Winterdip ’78/’79. 103
    6. Puntverlies 113
    7. Argentinië ’79 129
    8. Het wordt spannend 149
    9. Wonder van Leipzig 171
    10. Winterdip ’79/’80 197
    11. Via Oostenrijk 213
    12. De wegen van België 241
    13. Griekenland 261
    14. Die ene strafschop 281
    15. Mulders kippenhok 303
    16. West-Duitsland 309
    17. Dat ene kansje 335
    18. Tsjecho-Slowakije 357
    19. Einde van een tijdperk 383
    20. De strijd om het brons 405
    21. Buren in de finale 411
  • Reviews (9 uit 1 reviews)

    30-07-2018
    Uniek boek over \'vergeten\' periode van Oranje (1978-1980)
    Dit verrassende boek biedt liefhebbers van Oranjes voetbalhistorie veel waar voor hun geld: niet minder dan 444 pagina’s voor slechts € 19,80! De (als sportjournalist debuterende) auteur heeft ervoor gekozen een wat onderbelichte episode uit de geschiedenis van het Nederlands voetbalelftal te beschrijven: de periode die volgde op de WK-finale van 1978 (in Argentinie) tot en met de EK-eindronde in 1980 (in Italie). Dat EK van 1980 eindigde met een finale in Rome, waarin onze buurlanden West-Duitsland en Belgie elkaar troffen. Oranje miste die finale door in de poulefase te sneuvelen. Het boek beoogt (circa 40 jaar na dato) de balans op te maken over de periode 1978-1980: vandaar de titel ‘wegen na Rome’. De aanpak van de auteur is grondig, analytisch en met gevoel voor detail. De overgang van Oranjes vette voetbaljaren (in de seventies) naar de magere jaren (aan het begin van de jaren ’80) wordt minutieus beschreven, waarbij zowel de wedstrijden uit de kwalificatieronde (in deel II) als die van eindronde van het EK 1980 (in deel III) aan de orde komen. De auteur heeft grondig bronnenonderzoek gedaan, niet alleen in kranten en tijdschriften uit die tijd, maar ook in (auto)biografieen en (niet in het minst) door zelf beeldmateriaal te bekijken en analyseren. Dit levert een zeer informatief overzicht op van de jaren 1978-1980, waarin Jan Zwartkruis bondscoach was: een periode waarin grote namen afhaakten (Rensenbrink, Jansen, Neeskens), anderen bleven (Krol, Rep, Haan, de gebroeders Van der Kerkhof) en nieuwe namen aantraden (Tahamata, Ling, Wijnstekers, Van der Korput), naast degenen die op het WK ‘78 doorbraken (Brandts, Poortvliet, Wildschut) of juist ontbraken (Hovenkamp, Kist, Thijssen). Wie deze periode bewust heeft meegemaakt, vindt in dit boek een goudmijn aan verhalen over wedstrijden en spelers uit die tijd om de eigen herinneringen mee op te frissen en aan te vullen. Naast de reeds genoemde namen komen ook de (soms hilarische, soms sneue) verhalen langs van nog vele andere spelers die in die periode een (soms zeer bescheiden) rol speelden in Oranje (denk bijvoorbeeld aan Martien Vreijsen, Romeo Zondervan, Jan van Deinsen of Adri Koster). Kortom: een heerlijk boek om de betreffende periode opnieuw te beleven, waarbij een klassieker als het Wonder van Leipzig (de enerverende, beslissende kwalificatiewedstrijd tegen de DDR) een hoogtepunt vormt. Het ‘vergeten’ EK van 1980 wordt in dit boek aan de vergetelheid onttrokken door gedetailleerde verslaglegging (met ook enige aandacht voor de prestaties van onze buurlanden). Er is geen boek op de markt dat dit zo grondig doet, waarmee direct de unieke bijdrage van dit boek aan de voetbaljournalistiek is benoemd. Wellicht zijn de verslagen van Oranjes 3 poulewedstrijden op het EK van ’80 voor sommige lezers wat te gedetailleerd van opzet, maar dat doet niets af aan de grote lijn en de verdienste van dit boek. Een ander sterk (aanknopings)punt van het boek is de opening (deel I), waarin wordt teruggekeken op het geslaagde WK van 1978 en waarin de auteur een heel aantal ‘mythen en sagen’ die in de loop der jaren over dat toernooi de rondte zijn gaan doen verifieert en met verve corrigeert (bijvoorbeeld over de bal op de paal, de wedstrijd tegen Schotland, de omkoping van Peru). De analyses die gemaakt worden zijn scherp en nuchter en tonen aan dat in veel (auto)biografieen van spelers en terugblikken door journalisten niet altijd even grondig te werk is gegaan. Wie denkt dat de scope van dit boek wellicht te beperkt is (slechts 2 jaar: 1978-1980) zal verheugd opmerken dat de auteur regelmatig kleine uitstapjes maakt naar eerdere en latere tijden. Zo komen (gaandeweg het boek) ook veel andere toernooien en kwalificaties kort aan de orde, met vaak prikkelende observaties, bijvoorbeeld over de kwalificatie voor het WK 1982 (pas in de laatste wedstrijd beslist) en die voor het EK 1984 (de verdachte 12-1 van Spanje-Malta). Kortom: de auteur is erin geslaagd een wat vergeten periode uit het Nederlandse interlandvoetbal grondig te documenteren en de betrokken hoofdrolspelers voor het voetlicht te halen in een schrijfstijl die zakelijk is, maar tegelijk ook gevoel voor taal en (soms) humor verraadt. Warm aanbevolen dus, zowel voor degenen die deze periode bewust hebben meegemaakt als voor degenen die dat niet deden en dus afhankelijk zijn van dit soort gedegen verslaggeving met de allure van een naslagwerk.


    Geplaatst door
    Waardeert het boek met een 9 uit 10

€ 19,80

niet beschikbaar

niet beschikbaar

3-5 werkdagen
Veilig betalen Logo
14 dagen bedenktermijn
Delen 

Fragment

‘Je bent machteloos, je doet er niets tegen. Ik heb geen enkele overtreding gezien.’ De reactie van Jan Zwartkruis op de vraag van NOS-verslaggever Ruud ter Weijden, vlak na de wedstrijd, geeft aan hoe onduidelijk
het allemaal was. ‘Niemand weet het in de kleedkamer, niemand weet het’, bromde hij gepikeerd.
Er kwam nog zoveel stoom uit z’n oren, dat er daartussen geen ruimte was voor de gedachte dat het buitenspel geweest kon zijn.
Commentator Kees Jansma had eerst gebruld dat het een doelpunt was. ‘Daar komt de hoge bal... en het is een goal, ja doelpunt! Nee, buitenspel zegt Ok... buitenspel, en daar zit iets in.’
Ook tijdens de herhaling van achter het doel is niet zichtbaar of Van de Korput buitenspel staat of niet. Wel is duidelijk dat de arbiter het zelf niet gezien kan hebben. Op het moment van spelen kijkt hij naar de voorzet.
De verontwaardiging die bij Zwartkruis de boventoon voert, is een dag later in Nederlandse kranten nauwelijks aanwezig. ‘Behalve het terecht voor buitenspel afgekeurde doelpunt van Michel van de Korput, de beste speler in het gehele toernooi, kwam er zelden of nooit een gerede aanleiding tot een doelpunt tot stand’, schreef de Leidse Courant stellig.
De genoemde speler legde zelf uit dat Oranje er meer van had verwacht. ‘Tijdens de rust geloofden we nog allemaal in een overwinning’, zei hij. ‘Er hing in de kleedkamer dezelfde sfeer als toen we tegen de DDR speelden in Leipzig. We wisten dat we alles moesten geven en dat hebben we dan ook gedaan. Met een tactiek die ons op het lijf geschreven is. Aanvallen tot je tegenstander erbij neervalt.’ ×
SERVICE
Contact
 
Vragen