€ 9,95

PRINT boek

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

Meer van deze auteur


  • Enchanté... (ePUB)

  • VERGEET DIËTEN (PDF)

En nu naar Spanje

Smakelijke korte verhalen en leerzame anekdotes PLUS PRAKTISCHE TIPS voor wie droomt van een huis aan de Spaanse Costa

Jan G.M. van der Burg • ebook • epub

  • Samenvatting
    Een huis aan de Spaanse Costa. De droom van velen.
    De Spaanse kust is langzamerhand nog het enige Europese paradijs waar je droom van een eigen plek onder de zon zekerheid biedt. Waar andere Europese uithoeken schade ondervinden van allerhande onzekerheden en onrust, lijken vooral de Costa's elke orkaan met glans te doorstaan. Als vakantiebestemming, om er te overwinteren of om er – al dan niet na pensionering – definitief te gaan wonen.
    Geen wonder natuurlijk. De kuststrook biedt qua klimaat en cultuur het beste van heel Europa. Warme zomers, zachte winters, weinig regen en verder heel veel voorzieningen van Europees niveau en volop mogelijkheden voor ontspanning. Plus een achterland dat zo rijk is aan historie dat ook cultuurgenieters er ruimschoots aan hun trekken komen.
    Een zonnige kennismaking. Luchtig en toch leerzaam.
    Na verkoop van huis en haard in Nederland, en eerst een avontuur in Frankrijk, richt de schrijver zijn blik op het zuiden van Spanje. Hij neemt u mee op reis en maakt u deelgenoot van zijn ervaringen. De verhalen over de kennismaking met Spaanse gewoontes, de rijke historie, het (culinaire) landschap, de grote groep 'buitenlanders' aan de Costa's en de magische tradities; het zijn stuk voor stuk anekdotes die met een lichte twinkeling worden verteld. Makkelijk geschreven, boeiend om te lezen en bijzonder leerzaam. De praktische tips achterin dit boek maken “En nu naar Spanje” een 'must' voor iedereen die ook droomt van een eigen 'Casa'. Lees het in één ruk uit of af en toe een hoofdstukje. Het zijn allemaal op zich zelf staande korte verhalen, die u helpen om sfeer te proeven voordat u besluit: En nu naar Spanje!
  • Productinformatie
    Binding : Epub
    Auteur : Jan G.M. van der Burg
    Bestandstype : epub
    Distributievorm : Ebook (digitaal)
    Aantal pagina's : Afhankelijk van e-reader
    Beveiliging : Digitaal watermerk (social DRM)   Informatie 
    Uitgeverij : PPS
    ISBN : 9789086550050
    Datum publicatie : 03-2019
  • Inhoudsopgave
    Het Paradijs 18
    De zoektocht… 19
    Op z’n hondjes 23
    Brandend zand 27
    Aan de lijn... 30
    Paraiso del Mar.... 34
    Ochtendgloren. 36
    Koopjesjacht. 38

    Verschil moet er zijn 46
    Puerto Banus. 47
    De Bling-Bling revanche? 56
    Koning Midas 61
    Een koninklijk feestje. 63

    De paden op, de lanen in 70
    Klimmen, klauteren en . . . 71
    Koninklijk wandelen. 75
    Costa del Golf. 81
    De vierdaagse. 84

    ’s Lands wijs 90
    Semana Santa 91
    Siësta...vergeet het maar 97
    Los Pescadores… 99
    San Miguel of Cruz Campo 103
    Flamenco in Cádiz 106

    Verboden vruchten 114
    Reuzel? 116
    Frituren 121
    Salmorejo 122
    Tinto de Verano? 123

    En andere heerlijkheden . . . 128
    Jamón Ibérico of toch Serrano? 129
    Jan's Pomerans en China's appel. 136
    Sherry proeven bij Ome Piet. 139
    Plat konijn, 148
    Be-na-ha-vies. Vies? 154

    Visites en verse vis. . . 160
    Venta's en Pena's. 161
    Kreeft in Calpe 167
    De markt en zo. 175
    Gibraltar, apen en andere dieven 180

    Onderweg 186
    Crossing borders. 187
    Een Ierse noot. 194
    In de voetsporen van Don Quichot. 201
    Sinterklaas is jarig… 210
    Van T-shirt tot ijsmuts en terug. 220

    Ambtelijke molens 226
    Ik N.I.E. begrijpen 227
    Energie(k) 231
    Traag in het kwadraat. 238
    Werken in Spanje. 'Starring': Henk en Rudi. 241
    Verkocht.... 245
    De overdracht 251

    Tips en Trics 258
    Taaltips. 259
    Huis en omgeving. 262
    Huis en wonen. 263
    Het dagelijkse leven. 265
    Verkeersovertredingen 267
    Nuttige boeken en websites
  • Reviews (8,8 uit 4 reviews)

    04-03-2019
    En nu naar Spanje, een boek vol met luchtige Spanje verhalen
    Overweeg je om naar Spanje te verhuizen? En ben je benieuwd hoe het is om als Nederlandstalige aan de Costa del Sol in Spanje te wonen? Of ben je gewoon nieuwsgierig naar de avonturen van een Nederlander in Spanje? In het luchtig geschreven boek “En nu naar Spanje” schrijft Jan van der Burg in geuren en kleuren over de Spanje ervaringen van hem en zijn vrouw.

       Luchtig geschreven
       Verrassende eetplekken

    Geplaatst door uit Pijnacker , leeftijd 30-39
    Waardeert het boek met een 8.5 uit 10


    04-03-2019
    Veel tips voor verrassende trips in Zuid Spanje
    Wie naar Spanje op vakantie gaat en meer wil dan in de zon liggen moet dit boek lezen. Gewoon in je handbagage!

       Gezellig
       Praktisch

    Geplaatst door uit \'s Gravenhage , leeftijd 60-69
    Waardeert het boek met een 9.5 uit 10


    04-03-2019
    Geïllustreerde gids voor liefhebbers Spaanse Costa
    Deze geillustreerde gids belicht de perikelen rond koop en verkoop van een woning in Spanje en de mogelijkheden een verblijf in het zuiden aangenaam te maken. Zo passeren onder andere golfbanen, eten in herbergen, wandelroutes en culturele items als processies voor Pasen de revue. Achterin een lijst met boeken en websites. Jan van der Burg had een bureau gespecialiseerd in vormgeving van merken en bedrijven, voor hij zich in het buitenland vestigde. Daarnaast initieert hij culturele projecten. Deze weerslag van een vierjarig verblijf gidst ons langs valkuilen: onder andere N.I.E.-aanvraag (sofinummer), meerwaardebelasting en torenhoge servicekosten. Het boek biedt ook selectiecriteria voor aankoop. Daarnaast is er volop te genieten dankzij het observatietalent en de vlotte pen van de auteur; voorzien van enkele sfeerfoto's in kleur. Eindredactie zou dit werk ten goede komen. Een must voor iedereen die een langdurig verblijf onder de zon overweegt.

       Pratische tips
       Vlot geschreven, makkelijk Leesbaar

    Geplaatst door uit Den Haag , leeftijd 40-49
    Waardeert het boek met een 8 uit 10


    04-03-2019
    Inspiratiebron voor tripsjes
    Ik heb na een lange periode huren, sinds 2010 een eigen woning in Spanje. Echt veel heb ik dan ook nog niet gezien en de tips achterin zijn waardevol. "En nu naar Spanje” gaf mij de moed om toch verder te kijken in de regio. De verhalen zijn amusant en je proeft zeker iets van de sfeer hier aan de Costa's. Vlot geschreven en heel begrijpend hoe het werkelijk is gegaan Het Is ook een vermakelijk boek om te lezen, zeker voor mensen die nog niet weten waar ze in Spanje een (vakantie)huis moeten huren of kopen. Het boek ligt bij ons, in Spanje op de leestafel en we kijken regelmatig in het boek wat ons volgende uitstapje zal zijn.


    Geplaatst door uit Esytepona , leeftijd 50-59
    Waardeert het boek met een 9 uit 10

€ 9,95

PRINT boek

niet beschikbaar

PDF ebook

niet beschikbaar

direct, via download
Veilig betalen Logo
Delen 

Informatie
Herroepingsrecht is uitgesloten voor eBooks. Een download van een eBook of luisterboek is niet meer te herroepen op het moment dat u, na aanschaf van het e-book, de download heeft gestart.

Fragment

KOOPJESJACHT

Het aantal markten in de omgeving is onuitputtelijk. Elke dag wel ergens een. Op minder dan 20 km afstand. Je hebt de markten met de dagelijkse levensbehoeften als alternatief voor de supermarkt, de markten met snuisterijen, kleding, souvenirs en de vlooienmarkt, een soort zolderopruiming. Of combinaties daarvan. Joyo is er dol op. Op allemaal. Vandaag, zaterdag, wordt het de markt van Nueva Andalucía. In de omgeving van de arena, langs de steil omhoog lopende toegangsweg naar het dorp. Beide zijden bezet door kraampjes met snuisterijen, kleding, souvenirs, kunst, verzorgingsmiddelen maar vooral veel tassen en hoeden. En sieraden of, als je het niet zo helder ziet, 'juwelen'. Ook veel horloges. Het grootste deel van de kraampjes wordt be'man'd door Spanjaarden, maar ook een behoorlijk aantal door buitenlanders die hier een leven hebben opgebouwd. Vooral Engelsen, Fransen en Afrikanen. Met name de gulle lach van de grote Afrikaanse mannen en de schoonheid van veel Afrikaanse vrouwen verhogen het aangenaam verpozen.
Het doel van onze trip vandaag: geen. Gewoon een beetje slenteren in de kleurrijke entourage met lotgenoten die dit soort markten afstruinen op zoek naar afleiding, een kopje koffie op een van de zonovergoten terrassen in het aangrenzend winkelcentrum, en misschien een toevalstreffer in de vorm van een koopje.
De eerste valkuil kan niet onvermeld blijven: het parkeren. Rondom de markt zijn alle straatjes al om twaalf uur aan beide zijden bezet. De neiging om een plekje te gebruiken waar het eigenlijk niet duidelijk is of het daar wel is toegestaan, die neiging onderdrukken we. Door schade en schande wijs geworden. Negentig euro boete, dus dat doen we niet meer. Dan maar zien of de parkeergarage onder het winkelcentrum vrij is. Er staan maar twee auto's voor de ingang te wachten op het signaal van de geüniformeerde regelaars dat er weer iemand naar binnen kan. Wel vol dus, maar dat kan niet lang duren. Steeds als er een auto naar buiten komt is het de officiële taak van de regelaar om aan te geven dat er weer iemand naar beneden mag. Het belang van zo'n functie mag natuurlijk niet onderschat worden. Het doet me wel een beetje denken aan het hilarisch plezier van René van der Gijp over de rol van 'de vierde man' bij het voetbal. De parkeergarage is - waarschijnlijk ook door de inbreng van de regelaars - zeker niet goedkoop, maar altijd goedkoper dan een forse boete. En lang zullen we niet blijven. Binnendoor naar boven via de volledig marmeren opgang en dito omgeving en dan direct op het overvolle binnenplein met zijn tientallen kraampjes en terrasjes en zijn honderden bezoekers. Alleen op dit binnenpleintje al. De geur van verse koffie vermengd met die van braadworst en Aloë Vera smeersels. Doordat het bij de bezoekers gaat om een mix van lokale bevolking, expats en toeristen lopen de dagritmes nogal uiteen. De een is om twaalf uur al toe aan een hartige versnapering terwijl de ander rond deze tijd op een vrije dag pas aan zijn ontbijt begint. Met een croissantje en een kop koffie, of met een 'full English breakfast'. We wurmen ons schuifelend door de consumerende massa en werpen links en rechts een blik naar de uitgestalde koopwaar. Veel kitsch, weinig kunst om zo te zeggen. Maar heel soms een kraam waar bijzondere of echt nieuwe zaken worden aangeboden.

Toen we ons hier net hadden gevestigd was een van de eerste markten die we bezochten een markt in Sabinillas. Nog dichter bij de overkant: Afrika. Dat was zo'n kruising tussen vlooienmarkt en een markt voor groenten en fruit, specerijen, kleding, maar vooral met veel imitaties van beroemde merken tassen, T-shirts, polo's, riemen en horloges. Vreselijk veel horloges. Misschien wel tien hebben we er daar gekocht. Variërend van vijf euro voor de gewone kitsch horloges tot wel 25 euro voor de automatische horloges. Van echt niet te onderscheiden omdat we de echte toch nooit te zien krijgen. Als we geluk hadden leefden ze wat langer en in een enkel geval zelfs jaren. In andere gevallen was het plezier al na een paar weken over. Ik heb er nog een heel aardige Panerai aan overgehouden. Het meeste plezier beleefde ik aan het spel. De onderhandeling, de interesse, het weglopen, het teruggeroepen worden, het bod, de teleurstelling, de verontwaardiging en uiteindelijk de schijnbare berusting en de overeenstemming.

Later kwam er op de imitaties van dure merkartikelen het stempel van illegaliteit en verdween de handel van de markt door de strikte naleving. Officieel tenminste. Nog heel lang waren er verkopers die onder de tafel nog wel een plastic tasje hadden met bijzondere imitaties van een Rolex, IWC, Patek Philippe, Omega, Breitling, etc. In sommige gevallen kon je zelf aangeven waar je voorkeur naar uitging en dan kon dat de week er op geleverd worden. Moeilijker onderhandelen dan, dat wel. Maar langzaam maar zeker verdween de hele imitatiemarkt en daarmee ook de aantrekkelijkheid van de markt van Sabinillas. Officieel overigens San Louis de Sabinillas. Wat bleef is niet meer dan de vlooienmarkt, groenten en fruit en goedkope kleding.

De ervaring met het afdingen uit die eerste tijd komt ons nu goed van pas als het oog van Joyo is gevallen op een tas van een beetje ruw naturel leer met donkere vlekken. Niets sjieks, maar juist wel bijzonder. Het wordt nog bijzonderderder als blijkt dat hij is gemaakt van onbehandeld echt kamelenleer. Trots laat de jongeman ook de details van de bevestiging van de riem zien en zo. Net spijkerkopjes. Het is een koopje: 59 euro. Joyo is eigenlijk niet alleen door de tas geïmponeerd, maar zeker ook door de goedlachse grote Afrikaanse jongen. Ze blijft een beetje lacherig rond de tas en zijn verkoper draaien en begint mij dan aan de 'jas' te trekken. Wat ik er van vind. Ik vind het wel een aardig tasje maar wil er toch - toegegeven: een beetje krenterig - op wijzen dat het iets van huisvlijt heeft, iets van dik zeemleer, en dat 59 euro dan toch misschien wel een beetje veel is. Misschien eerst even laten bezinken. We vervolgen onze tour langs nog zeker zeventig kraampjes en ontmoeten ook nog een oude bekende. De vriendelijke Marokkaanse man waarbij we misschien zes jaar geleden een prachtige spiegel kochten. Hij herkent ons al van verre. Typisch kleurrijk Marokkaanse handwerk verkoopt hij. Potten en pannen, lampen en kleinmeubelen. Op bijna alle markten in de buurt maakt hij zijn opwachting. En altijd even hartelijk, handje schudden en een praatje. Alleen omdat we ooit iets moois bij hem kochten. Het doet Joyo zichtbaar goed en bijna is ze de tas vergeten. Bijna, want als we de man weer gedag zeggen en drie kraampjes verder zijn, begint ze toch weer over de tas. “Van echt kamelenleer”. Of we toch niet nog een keer moeten gaan kijken. Zo gezegd, zo gedaan. De brede glimlach (of grijns) op het gezicht van de gitzwarte adonis als hij ons herkent spreekt boekdelen: hij weet het. Dat wordt een verkoop.
Maar ik geef me niet zo makkelijk gewonnen. Nadat Joyo duidelijk heeft laten weten dat ze het wel een erg mooie tas vindt en hij, om ons tegemoet te komen, de prijs verlaagt naar 39 euro, dan nog trek ik Joyo voorzichtig mee. Als hij ziet dat het haar ernst is, maar mij ook, roept hij ons terug: doe dan een bod. Ik bied 15 euro. Hij draait zich bruusk om en lijkt uitgepraat. Wij gaan alsnog weg, waarbij Joyo zichtbaar geërgerd is over het bijna gênante gesteggel om die paar euro. Maar voor mij is het een spel. Voor hem ook, denk ik dan maar. We lopen nog een rondje en besluiten dan maar te vertrekken. Maar niet nadat we bijna achteloos nog een keer de kraam passeren met de kamelenleren tas. Wij kunnen ook moeilijk anders: het is de enige route terug naar de auto. De verkoper ziet ons en schiet ons nog een keer aan: 25 euro? Ik bied 20 euro en hij gaat akkoord. Joyo blij, ik blij en volgens mij de verkoper ook blij. Da's pas een koopje. Hij ruikt wel een beetje naar kamelen.... ×
SERVICE
Contact
 
Vragen